Έξι μέρες μετά την αποτυχημένη απόπειρα εκτέλεσής της στο Τενεσί, η θανατοποινίτισσα Κρίστα Πάικ, όχι μόνο ανέκτησε τις αισθήσεις της, αλλά έχει και πλήρη επίγνωση του τι συνέβη και είναι θυμωμένη και μπερδεμένη.
Η 50χρονη επέζησε παρά το γεγονός ότι της χορηγήθηκαν δύο θανατηφόρες δόσεις πεντοβαρβιτάλης στις 30 Σεπτεμβρίου. Είχε καταδικαστεί σε θάνατο για τη δολοφονία της συμμαθήτριάς της Κολίν Σλέμερ, η οποία το 1995 ξυλοκοπήθηκε και μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου.
«Έχει πλήρη επίγνωση, μέχρι ενός σημείου, του τι της έκαναν», δήλωσε ο δικηγόρος της. «Τη Δευτέρα (05/10) το βράδυ, είχαμε καταλάβει ότι η Κρίστα ήταν εγκεφαλικά νεκρή και ότι η υποστήριξη της ζωής θα διακοπτόταν την επόμενη μέρα. Όμως την Τρίτη, προς έκπληξη όλων… η Κρίστα ξύπνησε και άρχισε να μιλάει», πρόσθεσε ο δικηγόρος, σύμφωνα με τον οποίο οι πρώτες της λέξεις ήταν: «Πού βρίσκομαι;» και «Ποιος είσαι;»
Ωστόσο, εξακολουθεί να μην μπορεί να κινήσει τα χέρια της ή να καταπιεί, ότι η πρόγνωση για την υγεία της παραμένει ασαφής και ότι έχει μπροστά της μακρύ δρόμο προς την ανάρρωση. Τα χέρια της υπέστησαν εγκαύματα και φουσκάλες από την απόπειρα εκτέλεσης και βρίσκεται δεμένη με χειροπέδες στο νοσοκομειακό κρεβάτι.
Η Πάικ είναι το μόνο άτομο που επέζησε μετά τη χορήγηση φαρμάκων θανατηφόρου ένεσης κατά τη διάρκεια εκτέλεσης, σύμφωνα με το Κέντρο Πληροφόρησης για τη Θανατική Ποινή. Η αποτυχημένη εκτέλεση έχει αναζωπυρώσει τον έλεγχο του τρόπου με τον οποίο οι πολιτείες εφαρμόζουν τη θανατική ποινή, ιδίως όσον αφορά τη χρήση της θανατηφόρας ένεσης. Το Τέξας επρόκειτο να πραγματοποιήσει την Τετάρτη (07/10) την πρώτη εκτέλεση στις ΗΠΑ από τότε που το Τενεσί προσπάθησε να εκτελέσει την Πάικ.
Διατήρηση των αποδεικτικών στοιχείων
Οι δικηγόροι της Πάικ ζήτησαν από το δικαστήριο να διατάξει το Τμήμα Σωφρονισμού του Τενεσί να διατηρήσει τα αποδεικτικά στοιχεία της υπόθεσης και να παράσχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το τι πήγε στραβά. Ένας δικαστής έδωσε εντολή στην πολιτεία να διατηρήσει «οτιδήποτε βρισκόταν μέσα στο δωμάτιο εκτέλεσης».
Διαβάστε Επίσης
«Μέρος του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε είναι ότι μέχρι χθες (06/10) η πελάτισσά μας ήταν αναίσθητη, ανίκανη να επικοινωνήσει με τους δικηγόρους της, ανίκανη να επικοινωνήσει με το ιατρικό προσωπικό, και χωρίς τη συγκατάθεσή της» δεν μπορεί να κατατεθεί νέα αγωγή, δήλωσε στο δικαστήριο ομοσπονδιακός δημόσιος συνήγορος.
Οι δικηγόροι της 50χρονης ζήτησαν δικαστική εντολή που να υποχρεώνει το σωφρονιστικό σύστημα να διατηρήσει πληροφορίες σχετικά με την απόπειρα εκτέλεσης, συμπεριλαμβανομένων των αριθμών παρτίδας των φαρμάκων, των βελόνων, των αρχείων καταγραφής της εκτέλεσης και άλλων στοιχείων.
Το δικαστήριο αποφάσισε πως η διατήρηση των αποδεικτικών στοιχείων θα έχει ευρεία εμβέλεια, επισημαίνοντας ότι η πολιτεία θα πρέπει να διατηρήσει τις ηχογραφήσεις, τις καταθέσεις μαρτύρων, τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, καθώς και τα φάρμακα, τις σύριγγες, τους ορούς και άλλα ιατρικά είδη.
Η ανάρρωση της Κρίστα Πάικ παραμένει αβέβαιη
Ειδικοί στον τομέα της ιατρικής και των θανατηφόρων ενέσεων έχουν επικεντρωθεί στην πιθανότητα ότι ένα πρόβλημα με τον ορό προκάλεσε τη συσσώρευση του φαρμάκου στους ιστούς της αντί να εισέλθει στην κυκλοφορία του αίματός της. Οι δικηγόροι της Πάικ έγραψαν στην αγωγή τους ότι «προφανώς σε κανένα σημείο κανένα μέλος της ομάδας εκτέλεσης δεν συνειδητοποίησε ότι οι οροί δεν είχαν τοποθετηθεί σωστά ή ότι οι φλέβες είχαν σπάσει».
Η απόπειρα εκτέλεσης ξεκίνησε γύρω στις 7:30 μ.μ. στις 30 Σεπτεμβρίου, όταν δόθηκε στην Πάικ η ευκαιρία να κάνει μια τελευταία δήλωση. Περίπου πέντε λεπτά αργότερα, η Πάικ σήκωσε το κεφάλι της και είπε ότι την πονούσε το χέρι της. Σε κάποιο σημείο φάνηκε να χάνει τις αισθήσεις της, αλλά η αναπνοή της ακουγόταν ακόμη μέχρι που οι δημοσιογράφοι συνοδεύτηκαν έξω από την αίθουσα μαρτύρων στις 8:53 μ.μ. Ένα ασθενοφόρο έφτασε στη φυλακή στις 9:14 μ.μ. για να μεταφέρει την Πάικ σε νοσοκομείο.
Ο Δρ Τζόελ Ζίβοτ, καθηγητής αναισθησιολογίας και χειρουργικής στην Ατλάντα, ο οποίος συνεργάστηκε ως εμπειρογνώμονας για τη νομική ομάδα της Πάικ, δήλωσε ότι μπορεί να χρειαστούν εβδομάδες ή μήνες μέχρι να γίνει γνωστό ακριβώς πώς θα εξελιχθεί η ανάρρωσή της και αν θα αποκατασταθεί η ικανότητά της να δικαστεί, ώστε η πολιτεία να μπορέσει να επιχειρήσει εκ νέου την εκτέλεσή της.
