Νέα στοιχεία για τη στρατιωτική συνεργασία Μόσχας και Τεχεράνης έρχονται στο φως, καθώς ευρωπαϊκό κυβερνητικό έγγραφο, το οποίο επικαλείται το NBC News, κάνει λόγο για μεταφορά στρατιωτικού υλικού από τη Ρωσία προς το Ιράν μέσω της Κασπίας Θάλασσας.
Στα φορτία που φέρεται να έχουν μεταφερθεί περιλαμβάνονται εκρηκτικές ύλες, πυρομαχικά και εξαρτήματα για μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς έρχεται μετά τις σημαντικές απώλειες που υπέστησαν οι ιρανικές στρατιωτικές δυνατότητες από τις αμερικανικές και ισραηλινές επιθέσεις.
Το περιεχόμενο του ευρωπαϊκού εγγράφου επιβεβαιώθηκε από Δυτικό αξιωματούχο, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν μέχρι στιγμής δημοσιοποιημένες εκτιμήσεις από τις δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών για το συνολικό μέγεθος των μεταφορών ή για τον βαθμό στον οποίο έχει προχωρήσει η ανασυγκρότηση του ιρανικού οπλοστασίου.
Στα φορτία και TNT για πολεμικές κεφαλές
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί η αναφορά σε τρινιτροτολουόλιο, γνωστό ως TNT. Πρόκειται για εκρηκτική ύλη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί, μεταξύ άλλων, στην κατασκευή πολεμικών κεφαλών.
Μαζί με το TNT, οι αποστολές φέρεται να περιλαμβάνουν εξαρτήματα απαραίτητα για την κατασκευή ή την επαναλειτουργία μη επανδρωμένων αεροσκαφών, καθώς και πυρομαχικά.
Το συγκεκριμένο υλικό θα μπορούσε να συνδέεται άμεσα με την προσπάθεια της Τεχεράνης να καλύψει μέρος των απωλειών που υπέστη κατά τη διάρκεια του πολέμου με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Διαβάστε Επίσης
Γιατί η Κασπία προσφέρει πλεονέκτημα στη Μόσχα και την Τεχεράνη
Η επιλογή της Κασπίας Θάλασσας ως διαύλου μεταφοράς δεν φαίνεται να είναι τυχαία. Πρόκειται για περίκλειστη θάλασσα, στις ακτές της οποίας βρίσκονται μόνο πέντε χώρες: η Ρωσία, το Ιράν, το Καζακστάν, το Τουρκμενιστάν και το Αζερμπαϊτζάν.
Το ειδικό νομικό καθεστώς της Κασπίας δεν επιτρέπει την παρουσία ενόπλων δυνάμεων κρατών που δεν έχουν ακτές σε αυτή. Έτσι, αμερικανικά και άλλα δυτικά πολεμικά πλοία δεν μπορούν να αναπτυχθούν στην περιοχή προκειμένου να αναχαιτίσουν φορτία που μετακινούνται ανάμεσα σε ρωσικά και ιρανικά λιμάνια.
Υπάρχει και ένα ακόμη στοιχείο που δυσκολεύει την επιτήρηση. Τα πλοία μπορούν να απενεργοποιούν τους αναμεταδότες του συστήματος αυτόματης αναγνώρισης, του γνωστού AIS, περιορίζοντας έτσι τη δυνατότητα παρακολούθησης της πορείας τους.
Με αυτόν τον τρόπο, η συγκεκριμένη θαλάσσια οδός προσφέρει στη Μόσχα και την Τεχεράνη τη δυνατότητα να αποφεύγουν περάσματα και περιοχές όπου οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους έχουν σαφώς μεγαλύτερες δυνατότητες επιτήρησης.
Στο επίκεντρο τα drones Shahed
Από το σύνολο των υλικών που φέρεται να μεταφέρονται, ιδιαίτερη βαρύτητα έχουν τα εξαρτήματα για drones. Πριν από τον πόλεμο, το Ιράν είχε δημιουργήσει ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα μη επανδρωμένων αεροσκαφών στην περιοχή. Κεντρική θέση σε αυτό είχαν τα Shahed, τα οποία η Τεχεράνη είχε προμηθεύσει σε μεγάλους αριθμούς στη Ρωσία για να χρησιμοποιηθούν στον πόλεμο στην Ουκρανία.
Η στρατιωτική υποδομή του Ιράν δέχθηκε σημαντικά πλήγματα από τις αμερικανικές και ισραηλινές επιχειρήσεις. Για την επαναφορά της παραγωγής των drones, όμως, δεν αρκεί μόνο η ύπαρξη εγκαταστάσεων. Απαιτούνται εξαρτήματα, αλλά και εκρηκτικές ύλες για τις πολεμικές κεφαλές.
Σύμφωνα με το ευρωπαϊκό έγγραφο, ακριβώς αυτά τα δύο στοιχεία περιλαμβάνονται στις ρωσικές αποστολές προς την Τεχεράνη, γεγονός που ενισχύει την εκτίμηση ότι το Ιράν επιχειρεί να επαναφέρει μέρος της παραγωγικής και επιχειρησιακής του δυνατότητας.
Από προμηθευτής της Ρωσίας, αποδέκτης ρωσικού υλικού
Η νέα εικόνα παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η Μόσχα και η Τεχεράνη δεν έχουν προχωρήσει σε δημόσιο σχολιασμό των συγκεκριμένων αποστολών. Παράλληλα, παραμένει άγνωστο πόσο μεγάλη είναι η ποσότητα του υλικού που έχει μεταφερθεί και, κυρίως, εάν οι ρωσικές αποστολές επαρκούν για να αντισταθμίσουν τις απώλειες που υπέστη το ιρανικό οπλοστάσιο από τις αμερικανικές και ισραηλινές επιθέσεις.
Πάντως, εφόσον τα στοιχεία του ευρωπαϊκού εγγράφου επιβεβαιωθούν, η Κασπία φαίνεται να εξελίσσεται σε κρίσιμο στρατιωτικό διάδρομο για τη Μόσχα και την Τεχεράνη. Η δυνατότητα μεταφοράς υλικού μακριά από την άμεση παρουσία δυτικών ναυτικών δυνάμεων, σε συνδυασμό με τη δυνατότητα αλλαγής λιμανιών και διαδρομών, δυσκολεύει σημαντικά κάθε προσπάθεια ανακοπής της ροής. Παράλληλα, η ρωσική συνδρομή μπορεί να δώσει στην Τεχεράνη πολύτιμο χρόνο για να ανασυγκροτήσει τις στρατιωτικές της δυνατότητες και να επαναφέρει την παραγωγή drones και άλλων οπλικών συστημάτων.
