Η πρώτη πρόταση είχε κατατεθεί από το κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς, «Ανυπότακτη Γαλλία», το οποίο κατηγορεί την κυβέρνηση για πολιτικές που θεωρεί κοινωνικά άδικες και υπέρ των οικονομικά ισχυρών, ενώ η δεύτερη προτάθηκε από τον ακροδεξιό «Εθνικό Συναγερμό», ο οποίος αμφισβητεί τις διαδικασίες έγκρισης του προϋπολογισμού και επικρίνει τις οικονομικές επιλογές της κυβέρνησης σε ό,τι αφορά τη δημοσιονομική πολιτική και τις κοινωνικές δαπάνες.

Η διαμάχη προκλήθηκε από την επίκληση του άρθρου 49, παράγραφος 3, του γαλλικού Συντάγματος, το οποίο επιτρέπει στην κυβέρνηση να εγκρίνει τον προϋπολογισμό χωρίς να απαιτείται η ψήφος της Βουλής. Η κίνηση αυτή, παρά το γεγονός ότι είναι θεσμικά κατοχυρωμένη, θεωρήθηκε αμφιλεγόμενη, καθώς αντιπολιτευόμενα κόμματα την έκριναν ως παράκαμψη της δημοκρατικής διαδικασίας και περιορισμό του κοινοβουλευτικού ρόλου στην έγκριση των κρατικών δαπανών.