Η Σαρδηνία, με τις λευκές ακτές και τα άγρια βουνά της, κουβαλάει μια από τις πιο αμφιλεγόμενες γεύσεις του κόσμου: το casu marzu. Το τυρί, γεμάτο με ζωντανές προνύμφες, κέρδισε το 2009 την περιγραφή στο Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες ως το πιο «επικίνδυνο» τυρί και παραμένει σύμβολο μιας τοπικής κουλτούρας που προκαλεί δέος και αποστροφή μαζί.
Η διαδικασία του casu marzu ξεκινά όταν οι μύγες Piophila casei γεννούν τα αυγά τους σε ρωγμές ώριμου fiore sardo, ενός τοπικού πεκορίνο. Οι προνύμφες διασπούν τις πρωτεΐνες, δίνοντας στο τυρί σπογγώδη, κρεμώδη υφή και έντονη πικάντικη γεύση. Παρά τις ανησυχίες για εντερικά προβλήματα, δεν υπάρχουν τεκμηριωμένα περιστατικά, ενώ το τυρί απαγορεύτηκε στην Ιταλία από το 1962 λόγω νομοθεσίας κατά παρασιτικών προϊόντων.
Σύμφωνα με τον Σαρδηνό δημοσιογράφο Τζοβάνι Φαντσέλο, η παράδοση έχει ρίζες σε αρχαίες αναφορές — ως «σκουλήκια» εμφανίζεται σε κείμενα του Πλίνιου του Πρεσβύτερου και του Αριστοτέλη — και σε άλλες ιταλικές περιοχές υπάρχουν αντίστοιχες πρακτικές, αλλά στη Σαρδηνία το casu marzu παραμένει αναπόσπαστο στοιχείο της γαστρονομίας.
Ο τυροκόμος Μάριο Μουρόκου, στο Agriturismo Sa Mandra κοντά στο Αλγκέρο, αναγνωρίζει το casu marzu από την ασυνήθιστα σπογγώδη υφή και προσαρμόζει τις τεχνικές για μεγαλύτερη σταθερότητα, χρησιμοποιώντας γυάλινα βάζα και ελεγχόμενες συνθήκες. Την ίδια ώρα, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξετάζει την κατανάλωση εντόμων ως βιώσιμη λύση στην κλιματική κρίση, και η παράξενη αυτή παράδοση μοιάζει να υπενθυμίζει πως οι διατροφικοί κανόνες αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου.
