ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΟΝΤΑΡΑΚΗ

Ηταν Σεπτέμβριος του 2000, όταν το «Εξπρές Σάμινα» παρέσυρε στον υγρό τάφο 81 ανθρώπους. Το πολύνεκρο ναυάγιο, το δεύτερο μεγαλύτερο στην ιστορία του τόπου μετά το «Ηράκλειο» στη Φαλκονέρα, με 224 νεκρούς, είχε βυθίσει και πάλι τη χώρα στο πένθος και την οργή.

Η ενόχληση βγαίνει αυθόρμητα. «Μα καλά, ακούνε τι λένε; Τι είναι αυτά που ρωτάνε; Λίγος σεβασμός, βρε παιδιά». Ηταν θέμα χρόνου να χαθεί η μπάλα.

Ο,τι και να πούμε θα είναι πολύ λίγο. Ο,τι και αν υποστηρίξουν ότι έγινε, είναι πολύ αργά. Η αδιανόητη τραγωδία στα Τέμπη, 20 χρόνια μετά από μια επίσης αδιανόητη τραγωδία στην ίδια περιοχή, αποκαλύπτει πως ακόμα σε αυτό τον τόπο πρέπει κάποιοι να θυσιαστούν για να αλλάξει το σύστημα.

Εχει ένα ενδιαφέρον σημείο η εισαγγελική παρέμβαση για την ανάρτηση Πολάκη: ότι δεν εξαντλείται μόνο στην τελευταία, αλλά περιλαμβάνει σειρά αναρτήσεων του πρώην υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ στο Διαδίκτυο. Και εκτός Διαδικτύου θα προσθέταμε εμείς. Τι να πρωτοθυμηθούμε.

Το ιατρικό ανακοινωθέν καταλαμβάνει πέντε ολόκληρες σελίδες. Η αρτηριακή του πίεση έχει αυξηθεί σε 126/78, έναντι 120/70 στην τελευταία μέτρηση, ζυγίζει 80 κιλά (τρία λιγότερα από την τελευταία εξέταση), το οξυγόνο του είναι 98% και μόλις ανακαλύφθηκε μία μικρή δερματική κάκωση στο στήθος του, η οποία στάλθηκε για βιοψία.

Η φτώχεια φέρνει γκρίνια, εν προκειμένω, η δημοσκοπική φτώχεια. Μία ακόμα δημοσκόπηση που παρουσιάστηκε χθες δείχνει ισχυρό προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας με 7 μονάδες και ξεκάθαρη υπεροχή του Κυριάκου Μητσοτάκη έναντι του Αλέξη Τσίπρα.

Μόνο όποιος έχει βρεθεί ξαφνικά στα Επείγοντα, φορώντας ακόμα τις πιτζάμες του, τρομαγμένος και αναγκασμένος να περιμένει ακόμα και ένα ολόκληρο βράδυ μέχρι να τον δουν οι γιατροί, μπορεί να αντιληφθεί τι σημαίνει απελπισία.

Ο Δημήτρης Παπαδημούλης επέλεξε να παρομοιάσει τις «πρακτικές που ακολουθεί η κυβέρνηση» με τη Στάζι, το πιο σκληρό και απάνθρωπο αστυνομικό καθεστώς της κομμουνιστικής ανατολικής Γερμανίας.

Αν πρέπει να αντιμετωπίζονται με ειδικό τρόπο οι καλλιτέχνες; Ασφαλώς. Οπως αντιμετωπίζονται διαφορετικά με χίλιους δυο τρόπους -ειδικά μισθολόγια, επιδόματα, εξαιρέσεις κ.ά.- άλλοι κλάδοι όπως είναι οι γιατροί, οι ακαδημαϊκοί, οι ένστολοι κ.λπ.

Ο ζωγράφος Σπύρος Βασιλείου ακουμπά νωχελικά στο περβάζι και παρακολουθεί το διάλογο του Γιώργου Κατσίμπαλη με τον Μ. Καραγάτση σε μια υδραίικη αυλή.

Πριν λίγες ημέρες πραγματοποιήθηκε μία εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη για τα πράσινα επαγγέλματα του μέλλοντος. Ανάμεσα στα πολλά και ενδιαφέροντα που ακούστηκαν ήταν ότι το 2035 (δηλαδή μόλις σε 12 χρόνια από τώρα), περισσότερα από έξι στα δέκα παιδιά που πάνε σήμερα στο δημοτικό σχολείο θα ασκούν επαγγέλματα που δεν υπάρχουν σήμερα. Η αγορά εργασίας θα […]

Το γεγονός ότι στην παγκόσμια βιβλιογραφία κάτω από τον τίτλο «Η διπλωματία των καταστροφών» αναλύονται εκτενώς ως περιπτωσιολογικές μελέτες (case studies) οι δυάδες ΗΠΑ-Κούβα και Ελλάδα-Τουρκία δείχνει πολλά.

Τα τελευταία 24ωρα κατέκλυσε το Διαδίκτυο μία φωτογραφία*, η οποία φαινόταν με την πρώτη ματιά ότι ήταν σχεδιασμένη σε κάποιο πρόγραμμα design. Ενας πυροσβέστης με τα διακριτικά της ΕΜΑΚ σφίγγει στην αγκαλιά του ένα κοριτσάκι. Το παιδί, κουρασμένο, πληγωμένο, αλλά ασφαλές πια, γέρνει στο στέρνο του διασώστη του.

Το μέγεθος μιας παγκόσμιας τραγωδίας μετριέται συνήθως σε αριθμούς δεκάδων χιλιάδων νεκρών, όμως υπάρχει ένα άλλο, πολύ μικρότερο μέγεθος που γίνεται συντριπτικά αντιληπτό από τους ανθρώπους σε όλη τη Γη: είναι οι προσωπικές ιστορίες που γράφουν μπροστά τους τον αριθμό 1 και δεύτερες δεν μπορεί να υπάρξουν.

Η τεχνοφοβική αντίδραση ορισμένων συνδικαλιστών και κορυφαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει πόσο μακριά από την κοινωνία βρίσκονται.

Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές ήταν πρακτικά αδύνατο να προβλεφθεί πώς ακριβώς θα είναι η κατάσταση σήμερα. Διότι ακόμα και αν τα μετεωρολογικά μοντέλα που εκδόθηκαν τις απογευματινές και βραδινές ώρες της Κυριακής πέσουν 100% μέσα, υπάρχει μία παράμετρος που δεν μπορεί να συμπεριληφθεί ούτε στα πιο προηγμένα συστήματα: η ελληνική «τελευταία στιγμή». […]

Η στιγμή που ένας συγγραφέας συλλαμβάνει μια ιδέα είναι μια καλή στιγμή. Η στιγμή που ένας συγγραφέας συλλαμβάνεται για τις ιδέες του είναι μια κακή στιγμή.

Υπάρχει άραγε κάτι πιο σεβαστό στον νομικό πολιτισμό μιας χώρας από το τεκμήριο της αθωότητας; Ρητορική η ερώτηση, αλλά η πραγματικότητα επιβάλλει να την επαναλαμβάνουμε, διότι αν υπάρχει κάτι στην Ελλάδα που παραβιάζεται συστηματικά είναι αυτό.

Πραγματικά δεν ξέρεις από πού να το πιάσεις και πού να το αφήσεις. Η εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στο Ζάππειο για να παρουσιάσει το «σχεδιασμό της αξιωματικής αντιπολίτευσης εν όψει της προεκλογικής περιόδου» ήταν αριστούργημα. Για τα υπόλοιπα κόμματα εννοούμε, διότι για τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν καταστροφή. Οπως εύστοχα έγραψε κάποιος στο τουίτερ, «μίλησε το 4% […]

Oταν ρωτήθηκε πριν λίγες ημέρες ο πρωθυπουργός για τη φοροδιαφυγή που έχει ως συνέπεια να παραμένουν στο φορολογικό απυρόβλητο και να λαμβάνουν βοηθήματα και επιδόματα πολίτες που δεν τα δικαιούνται, απάντησε με ειλικρίνεια.

Πριν λίγες ημέρες, ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Ψηφιακής Διπλωματίας του υπουργείου Εξωτερικών του Ισραήλ, Ντέιβιντ Σαράνγκα, ανέβασε στο λογαριασμό του στο Τουίτερ ένα βίντεο στο οποίο μιλούσε άψογα ελληνικά. Τίποτα περίεργο μέχρι εδώ, εκτός από το γεγονός ότι ο κ. Σαράνγκα δεν μιλά ελληνικά.