«Δεν είστε κυβέρνηση Αθηνών, είστε κυβέρνηση Βερσαλλιών». Είπε ο Τσίπρας, πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Ανάλογα ακούγαμε το… 1980. Τότε που τα στελέχη ΠΑΣΟΚ, με δυναμική διακυβέρνησης, δήλωναν «παιδιά του λαού» και διακωμωδούσαν «το ρω της κουκουνάρας» του Ράλλη, διότι «η προφορά του αποκάλυπτε το αριστοκρατικό της καταγωγής του». Μέγα θέμα. Μπήκαν στη Βουλή το ´81 φορώντας […]
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τεράστια δυσκολία να καταλάβει ότι σε χώρα με κοινοβουλευτική δημοκρατία τα ΜΜΕ δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελούν υπηρεσία της όποιας κυβέρνησης ή παράρτημα της όποιας αντιπολίτευσης.
Η ελληνική οικογένεια έχει απλωμένες τις φτερούγες για να σκεπάζει τα παιδιά της. Αλλά από κάποια ηλικία και μετά, ούτε η οικογένεια μπορεί να επεμβαίνει ούτε και τα παιδιά θέλουν τις παρεμβάσεις της. Ερχεται μια ώρα που τα παιδιά δεν είναι πλέον παιδιά. Είναι ενήλικες. Κάνουν τη δική τους οικογένεια. Εχουν χαράξει την επαγγελματική τους […]
«Μόνο τα σοκολατάκια ξέχασε». Αυτό σκέφτηκα, βλέποντας τον κ. Σπίρτζη να ανεβαίνει τα σκαλοπάτια, στη Βουλή, κρατώντας ανθοδέσμη. Θα την προσφέρει σε κυρία συνάδελφό του, ο γαλαντόμος, σκέφτηκα. Mea culpa. Το κατάλαβα, όταν τον άκουσα από βήματος, ότι ήθελε να την καταθέσει στο πεζοδρόμιο, στα Εξάρχεια, που άφησε την πνοή του ο Αλέξης Γρηγορόπουλος.
Περάσαμε την πρώτη φάση της πανδημίας, την οποία μπορούσαμε να ονομάσουμε… του απίστου κορονοϊού. Δεκάδες αναρτήσεις στα social media μας ενημέρωναν ότι «ο κορονοϊός είναι η εφεύρεση της νέας τάξης πραγμάτων για τον έλεγχο της ανθρωπότητας». «Κορονοϊός δεν υπάρχει, πανδημία δεν υπάρχει, αλλά πρόκειται για μια εποχική γρίπη. Επομένως, να μη μασάμε στα κόλπα του […]
Για να εμφανιστεί στα ιδιωτικά αμερικανικά κανάλια ο Αμερικανός πρόεδρος πρέπει ό,τι πει να αφορά όλους τους Αμερικανούς.
Η 3η Δεκεμβρίου 2020 για την Ελλάδα ήταν πράγματι μια σπουδαία μια φωτεινή μέρα, καθώς υψωνόταν ο ανελκυστήρας πλαγιάς στη νότια πλευρά της Ακρόπολης. Σε 32 δευτερόλεπτα ο ανάπηρος, ο ηλικιωμένος, ο άνθρωπος με κινητικά προβλήματα θα βρίσκεται, ενώπιος ενωπίω, με το θαύμα του χρυσού αιώνα, με το πανανθρώπινο σύμβολο της Δημοκρατίας.
«Ο προσωπικός μας πολιτισμός, ο πολιτισμός της κοινωνίας μας, ο πολιτισμός της χώρας μας είναι ευθέως ανάλογος της φροντίδας του καθενός μας για τους αναπήρους της», είχε πει το 1932 ο Φράνκλιν Ρούσβελτ, λίγο πριν αναδειχθεί 32ος πρόεδρος των ΗΠΑ, καθισμένος στην αναπηρική πολυθρόνα του.
Θα ρωτούσα τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης πώς αλήθεια εννοεί την άσκηση της… αντιπολίτευσης. Και μάλιστα όχι εκείνη της περιόδου 2011-2014. Πες ότι τότε έπαιρνε το βάπτισμα του πυρός και επομένως δεν είχε σχετική εμπειρία. Ηταν και η περίοδος πολύ ταραγμένη, λόγω Μνημονίων και αδιάλειπτης λιτότητας, ώστε το ταρατατζούμ που χρησιμοποίησε ήταν ένας τρόπος να […]
Κάτι διακινούμενες «σπόντες» δίκην παραπολιτικών, ότι ο πρωθυπουργός τον Οκτώβρη άκουγε μεν τους ειδικούς αλλά είχε πιέσεις από τους υπουργούς κι έτσι δεν πήρε «σκληρά» μέτρα, μάλλον προκαλούν τη θυμηδία. Κυρίως σε όσους έχουν μελετήσει τα πολιτικά αντανακλαστικά του Κυριάκου.
Με πήρε στο τηλέφωνο φίλος μου, γιατρός, εγκατεστημένος εδώ και είκοσι χρόνια στη Νέα Υόρκη. Είναι εντατικολόγος, σε μεγάλο νοσοκομείο και από τη θέση αυτή έχει «εποπτεία» γενικότερη στα εκεί τρέχοντα. Εχει φρίξει. «Η κατάσταση», μου είπε, «με τον Covid-19 έχει ξεφύγει.
Διαβάζοντας τις αναλύσεις στα οικονομικά και πολιτικά αφιερώματα της Κυριακής με αριστερό πρόσημο, έμεινα έκπληκτη: Από όποια αφετηρία κι αν ξεκινούσαν, κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι στον πολίτη θα μετρήσει, την επαύριον της πανδημίας, ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη στριμώχτηκε στην οικονομία από τον Covid-19.
Υπάρχουν θέματα που έπρεπε να μας αποσπούν από την τριβή της καθημερινότητας: Το πρώτο, ο θάνατος. Αποφεύγουμε να το σκεπτόμαστε, εκτός αν έρθουμε «ενώπιος ενωπίω», στο περιβάλλον μας.
Με δύο χθεσινές δημοσκοπήσεις, οι οποίες μεταξύ τους διαφέρουν 0,1 εκατοστό, τι να σου κάνει και η Κουμουνδούρου; Με θηριώδη διαφορά 17 μονάδων μπροστά η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ο Τσίπρας να βλέπει τη σκόνη του πρωθυπουργού ως πιο κατάλληλου, τι να σου κάνουν οι δημοσκοπικώς επαΐοντες ΣΥΡΙΖΑ;
Στις 8 Φεβρουαρίου 2018, τέσσερις μήνες πριν από τις εκλογές, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων δημοσιοποιεί την έκθεσή της για την κατάσταση του ΕΣΥ: «Οι γιατροί στις Eντατικές -Φεβρουάριος 2018- αποφασίζουν κατ’ ανάγκη, χωρίς να έχουν άλλη επιλογή, ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει».
Διαβάζω στο πρωτοσέλιδο της «ΑΥΓΗΣ» τη χθεσινή δήλωση του τέως πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ: «Να σώσουμε τη Δημόσια Υγεία. Οι ευθύνες είναι γνωστές. Οταν τελειώσει η υγειονομική κρίση θα γίνει ο λογαριασμός». Τω όντι, οι ευθύνες του είναι γνωστές! Ο λογαριασμός πληρώθηκε στις 7 Ιουλίου 2019.
Ηταν μία λέξη που δεν είχα ποτέ χρησιμοποιήσει. Δεν την είχα ακούσει, δεν τη γνώριζα. Την έμαθα παρακολουθώντας μια διαδικτυακή εκδήλωση που οργανώθηκε από το Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών ΔΙΟΤΙΜΑ και από την «Εφημερίδα των Συντακτών».
Είμαστε μπροστά σε μια πραγματικότητα που δεν έχει να κάνει ούτε με όσα έχουμε ζήσει ούτε και με όσα ξέραμε. Δεν είναι η μετάδοση του covid κάτι που μπορεί να το πολεμηθεί με τις συνήθεις ιατρικές πρακτικές. Είναι φανερό ότι και οι γιατροί πάνε ψάχνοντας, με την ελπίδα ότι το εμβόλιο γρήγορα θα κάνει την […]
Αν έβλεπε κάποιος πάνω στο γραφείο μου, την Κυριακή το πρωί, να με περιμένουν ΟΛΕΣ οι εφημερίδες, θα νόμιζε ότι δεν έχω τίποτε άλλο να κάνω. Συνήθεια σαράντα χρόνων, όχι απλώς ως υποχρέωσή μου. Σημαντικό να έχει κανείς συνολική εικόνα του Τύπου για τα θέματα που αξιολογεί ότι είναι πρωτεύοντα.
Ζεστός Μάης του ´64. Ο καιρός εξαίσιος. Με δύο συμμαθήτριές μου κάναμε σκασιαρχείο: Βόλτα στον Βασιλικό Κήπο, όπως τον λέγαμε τότε. Βγαίνοντας από την πύλη της Αμαλίας, είδαμε τον Μίκη. Ευθυτενής, ωραίος, με τα μαύρα μαλλιά στο μέτωπο, φορώντας ολόλευκο πουκάμισο, μιλούσε με δύο κυρίους, στο πλακόστρωτο του Αγνώστου Στρατιώτη. Στα μάτια μου; Τεράστιος.
Δώσε στον Ελληνα «σενάρια» και πάρε του την ψυχή. Θυμάστε εκείνο που λεγόταν, κατά κόρον, στα καφενεία, κυρίως μεταξύ «ντόρτια και διπλές»: «Ας γινόμουνα σαράντα μέρες πρωθυπουργός και θα σου έλεγα εγώ τι θα ’κανα». Αυτά στην εποχή των πρώτων μεταπολιτευτικών δεκαετιών, όταν τα καφενεία είχαν μπλε, πράσινο και κόκκινο χρώμα.
| eleftherostypos.gr | Ταυτότητα | |
| Διακριτικός Τίτλος: | Ελεύθερος Τύπος |
| Έδρα Εταιρείας: | Χλόης 80, Μεταμόρφωση Τ.Κ. 14452 |
| Νομική Μορφή: | Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία |
| ΑΦΜ: | 801129700 – Δ.Ο.Υ.: ΚΕΦΟΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ |
| Νόμιμος Εκπρόσωπος – Διαχειριστής: | Αντωνίου Θωμάς |
| Δικαιούχος Domain Name: | ΕΤ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Ι.Κ.Ε. |
| Διευθυντής: | Γιάννης Τσαπρούνης |
| Διευθυντές Σύνταξης: | Μιχάλης Μαρδάς – Δέσποινα Κονταράκη |
| Αρχισυνταξία: | Κώστας Κατίκος – Μιχαήλ Παπαβασιλείου |
| Εμπορικός Διευθυντής: | Δημήτρης Καλαμάρης |
| Διευθύντρια Ψηφιακού Μάρκετινγκ: | Ελένη Νικολετοπούλου |
| Στοιχεία Επικοινωνίας | |
| Τηλέφωνο: | +30210-8113000 |
| Email: | [email protected] |