Μετά την ολοκλήρωση μιας εξέτασης σε ιδιωτικό διαγνωστικό κέντρο, έφθασε στο μέιλ μου ένα ευγενικό αίτημα για συμπλήρωση μιας φόρμας αξιολόγησης. Απλά δομημένες ερωτήσεις, που συμπληρώνονταν εύκολα σε λίγα λεπτά και με τις οποίες ζητούσαν βαθμό ικανοποίησης ή δυσαρέσκειας από μια σειρά υπηρεσιών, όπως η συμπεριφορά του προσωπικού, οι γνώσεις και η εμπειρία του, η ταχύτητα της εξυπηρέτησης, η καθαριότητα του χώρου, οι συνθήκες παραμονής στους χώρους, ακόμα και η πρόσβαση. Δεν ζητούσαν ούτε προσωπικές καταγγελίες ούτε ονομαστικές αναφορές. Γιατί αυτό να μη συμβαίνει εδώ και χρόνια στο Δημόσιο;
Σε λίγο καιρό θα σταλεί σε 4 εκατομμύρια πολίτες που είναι εγγεγραμμένοι στο Εθνικό Μητρώο Επικοινωνίας ένα αναλυτικό ερωτηματολόγιο, για να αξιολογήσουν τις υπηρεσίες του Δημοσίου που χρησιμοποιούν, από φορείς της κεντρικής διοίκησης μέχρι δήμους και, βέβαια, τις ιατρικές υπηρεσίες. Ειδικά ο τομέας που αφορά τη δημόσια υγεία είναι ίσως ο πιο σημαντικός. Μετά το εξιτήριό τους, οι πολίτες που βρέθηκαν σε δημόσια νοσοκομεία θα λαμβάνουν ένα SMS στο κινητό, το οποίο θα τους κατευθύνει σε ένα ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο με 36 ερωτήσεις (ρεπορτάζ Γιάννας Σουλάκη, «Ε.Τ.», 29/03). Θα μπορούν να απαντούν ανώνυμα, ενώ θα υπάρχουν δικλίδες ασφαλείας, ώστε να διασταυρώνεται ότι η αξιολόγηση προέρχεται από πραγματικούς ασθενείς. Ο στόχος είναι προφανής: να καταγραφούν προβλήματα, ελλείψεις και δυσλειτουργίες και να γίνουν οι απαραίτητες κινήσεις που θα βελτιώσουν το σύστημα προς όφελος των πολιτών.
Δυστυχώς στην Ελλάδα συνηθίσαμε η αξιολόγηση είτε να μη γίνεται καθόλου, επειδή αντιδρούν οι συνδικαλιστές, είτε να γίνεται κατ’ ευφημισμόν, με προϊσταμένους να «φορτώνουν» υφισταμένους τους με ικανότητες που δεν διαθέτουν, σε μια εντελώς διαστρεβλωμένη αντίληψη της συναδελφικότητας. Κάπως έτσι καταλήξαμε να διαβάζουμε εκθέσεις για άριστους υπαλλήλους, αλλά να βιώνουμε κακές υπηρεσίες.
Εχουν βάλει, βέβαια, το χεράκι τους και τα λεγόμενα «προοδευτικά κόμματα», που για χρόνια βομβαρδίζουν τους πολίτες με παραπληροφόρηση περί τιμωρητικής διάθεσης της αξιολόγησης και χιλιάδων απολύσεων. Και αποκρύπτουν ηθελημένα πως, όταν η αξιολόγηση γίνεται σωστά, βοηθά τους πολίτες να βελτιώσουν την καθημερινότητά τους, αλλά και τους ίδιους τους εργαζομένους, οι οποίοι δικαιούνται να κρίνονται αξιοκρατικά, δίκαια και αδιαμεσολάβητα.
