Ενα τοπίο φτιαγμένο για καρτ ποστάλ είναι η πόλη Νισέμι στην Ανατολική Σικελία. Το γεωλογικό τοπίο, δηλαδή, είναι για καρτ ποστάλ, αφού η πόλη πλέον ζει μια κυριολεκτική κατάρρευση.
Οι εικόνες και τα βίντεο που κάνουν τον γύρο του κόσμου δείχνουν γειτονιές ολόκληρες να καταρρέουν σαν χάρτινοι πύργοι. Η κατολίσθηση έσκισε τη γη, παρασέρνοντας στην «κοιλιά» του γκρεμού ολόκληρα κτίρια, αυτοκίνητα, δρόμους. Περισσότεροι από 1.500 κάτοικοι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους και σύμφωνα με την ιταλική Πολιτική Προστασία δεν πρέπει να επιστρέψουν ποτέ.
Το καιρικό φαινόμενο που χτύπησε τη Σικελία, αυτός ο κυκλώνας που ονομάστηκε «Χάρι», ήταν άγριο αλλά όχι πρωτοφανές. Τα κύματα έφτασαν έως και 9 μέτρα, οι άνεμοι ήταν θυελλώδεις και η βροχή ασταμάτητη. Ομως η συνολική βροχόπτωση δεν ξεπέρασε τα 45 χιλιοστά, με τους επιστήμονες να υπενθυμίζουν πως το 1997 είχαν πέσει περισσότερα από 100 χιλιοστά. Και τότε είχε σημειωθεί κατολίσθηση στις ίδιες ακριβώς γειτονιές Σάντε Κρότσι, Πιρίγιο και Καναλίτσιο, χτισμένες στην άκρη του λόφου. Αρα, λένε, η κατολίσθηση δεν προκλήθηκε από τις βροχοπτώσεις ή, για να είμαστε ακριβέστεροι, δεν ξεκίνησε από αυτές. Οι Ιταλοί γεωλόγοι κάνουν λόγο για ένα φαινόμενο που είναι γνωστό εδώ και τριάντα χρόνια και δεν πρέπει να αγνοηθεί άλλο.
Η περιοχή χαρακτηρίζεται από βαθιά ασταθή αμμώδη και αργιλώδη εδάφη, εντελώς ακατάλληλα για να στηρίζεται πάνω τους μια πόλη. Οι κάτοικοι διαμαρτύρονται και κατηγορούν διαδοχικές κυβερνήσεις, ενώ οι Αρχές της Σικελίας μοιάζουν σαν να ξύπνησαν από έναν λήθαργο δεκαετιών. «Είναι σαφές ότι αν ένα σπίτι βρίσκεται στην άκρη της κατολίσθησης δεν θα είναι κατοικήσιμο. Ούτε καν ένα σπίτι που φαίνεται άθικτο δεν θα είναι ποτέ κατοικήσιμο. Δεν θα είναι καν προσβάσιμο στην Πυροσβεστική. Θέλω να το ξεκαθαρίσω αυτό, διαφορετικά θα ενσταλάξουμε ψευδείς προσδοκίες που δεν πρέπει να δίνονται στους πολίτες του Νισέμι, οι οποίοι πρέπει να αντιμετωπίζονται με προσοχή, σεβασμό και αξιοπρέπεια», δήλωσε ο επικεφαλής του Τμήματος Πολιτικής Προστασίας, Φάμπιο Τσιτσιλιάνο.
Δύσκολες αποφάσεις για τη Σικελία, αλλά και για πολλές σύγχρονες ευρωπαϊκές πόλεις που βλέπουν τώρα τα αποτελέσματα της υπερ-δόμησης. Πόσο κοντά στη θάλασσα, πόσο οριακά στην άκρη ενός γκρεμού, πόσο ψηλά στην κορφή ενός λόφου μπορούν πια να χτίζουν;
