Σε προσωπικό επίπεδο είναι απολύτως κατανοητό να θέλει ο καθένας από εμάς ένα πυροσβεστικό έξω από το σπίτι του την ώρα που το χρειάζεται.
Μακάρι να υπήρχε τρόπος να πετούν και δύο ελικόπτερα μόνιμα πάνω από κάθε δήμο και όλα τα οικόπεδα να ήταν στην εντέλεια καθαρισμένα και αποψιλωμένα. Μακάρι η κλιματική κρίση να μην υπήρχε, οι καύσωνες να μην ήταν κάθε χρόνο και πιο ακραίοι, οι πλημμύρες να μην ήταν όλο και πιο καταστροφικές. Μακάρι τα καλοκαίρια να φυσούσε δροσερό αεράκι και οι χειμώνες να κυλούσαν με ηλιόλουστες, αλκυονίδες μέρες. Ομως δεν υπάρχει τρόπος, ούτε ρεαλιστικός ούτε μαγικός, για να εξασφαλίσουμε τις ιδανικές συνθήκες. Αντιθέτως, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως τα πράγματα θα γίνονται όλο και πιο δύσκολα, οι κλιματικές συνθήκες στα χρόνια που έρχονται θα ζορίσουν και άλλο και καμία χώρα πουθενά στον κόσμο δεν αποτελεί εξαίρεση.
Τα παραπάνω δεν συνιστούν μοιρολατρία. Αντιθέτως, είναι ό,τι πιο ρεαλιστικό και αφυπνιστικό μπορούμε να σκεφτούμε για τη ζωή σε έναν πλανήτη που αλλάζει και για την υπαρξιακή αναγκαιότητα να αλλάξουμε και εμείς, ως κράτη και ως πολίτες. Ας πούμε λοιπόν πως τη μεγαλύτερη ευθύνη την έχουν οι κυβερνήσεις. Στην Ελλάδα μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε ούτε καν υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, ενώ ούτε λόγος για εργαλεία που σώζουν κυριολεκτικά ζωές, όπως το «112». Η επιχειρησιακή ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού ήταν κατακερματισμένη, η συνεργασία με την επιστημονική κοινότητα αποσπασματική, το διοικητικό πλαίσιο πολυδαίδαλο και οι επενδύσεις σε προσωπικό, μέσα και υποδομές ελάχιστες.
Σήμερα έχει αυξηθεί ο αριθμός των πυροσβεστών από περίπου 13.000 σε περισσότερους από 18.000, διατέθηκαν περισσότερα από 650 εκατομμύρια ευρώ στο πρόγραμμα Antinero, αυξήθηκε η χρηματοδότηση στους δήμους για προληπτική πυροπροστασία από 18,5 στα 50 εκατομμύρια ευρώ, κατέστη υποχρεωτικός ο καθαρισμός των οικοπέδων. Πλέον είναι διαθέσιμα ημερησίως περίπου 80 αεροσκάφη, οι βάσεις drones αυξήθηκαν από 45 σε 110, ενώ είναι σε εξέλιξη το εξοπλιστικό πρόγραμμα «ΑΙΓΙΣ», προϋπολογισμού άνω των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Από το 2019 και μετά άρχισε να κτίζεται μεθοδικά, επίμονα και με σχέδιο η Πολιτική Προστασία τόσο σε θεσμικό όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο. Δεν έχει νόημα να τα απαριθμήσουμε όλα, σημασία έχει ότι άλλαξαν το δόγμα και η φιλοσοφία αντιμετώπισης. Πλέον επενδύουμε στο τρίπτυχο πρόληψη, άμεση ανταπόκριση και γρήγορη αποκατάσταση. Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από την κλιματική κρίση, κανείς δεν μπορεί να μηδενίσει τις καταστροφές, όμως μπορούμε να μειώσουμε το αποτύπωμα των ζημιών.
