Η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή την καταδίκη του Στ. Κασσελάκη για παράβαση του νόμου περί του «Πόθεν έσχες», άνοιξε τον ασκό σε δύο παράλληλα επίπεδα.
Τόσο απέναντι στη Δικαιοσύνη και τη λειτουργία των θεσμών στη χώρα όσο και απέναντι στο ίδιο το κόμμα και τις ανοχές του σε περίεργες διαδικασίες οικονομικού ενδιαφέροντος παρά τη ρομφαία περί διαφθοράς που κραδαίνει προς τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Ο Στέφανος Κασσελάκης, η πρώην «χρυσή επένδυση» του ΣΥΡΙΖΑ και νυν πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας καταδικάστηκε από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας σε ποινή 30 μηνών με αναστολή και 50.000 ευρώ χρηματική ποινή.
Στην ανακοίνωση που εξέδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από την απόπειρα να περιαυτολογήσει για το πόσο σοφή ήταν η απομάκρυνση του Στ. Κασσελάκη από το κόμμα -προφανώς κόντρα σε όλους όσοι είχαν συμμετάσχει στο στήσιμο της εγκατάστασής του στην καρέκλα του προέδρου- παραδέχεται ακόμα μία φορά την πραγματική άποψη που έχει για τη Δικαιοσύνη και τους θεσμούς.
«Η σημερινή καταδίκη είναι μία μικρή φωτεινή στιγμή στο σκοτεινό τοπίο αδιαφάνειας και αναξιοπιστίας των θεσμών». Είναι κραυγαλέο παράδειγμα πολιτικού καιροσκοπισμού και εν τέλει, καταφανής ομολογία. Εμπιστευόμαστε τους θεσμούς και τη Δικαιοσύνη μόνο όταν εξυπηρετούν τους σκοπούς μας. Σε κάθε άλλη περίπτωση, είναι «διεφθαρμένη και ελεγχόμενη από την κυβέρνηση».
Το βασικό, δηλαδή, επιχείρημα, που μαζί με τον ορυμαγδό των θεωριών συνωμοσίας και διάφορα άλλα αποτελούν τα μοναδικά συστατικά της αντιπολιτευτικής ρητορικής. Η οποία έχει υιοθετηθεί, με ορισμένες παραλλαγές, από το σύνολο της αντιπολίτευσης.
Η σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με τη Δικαιοσύνη είναι γνωστή. Από τη μυστηριώδη επίσκεψη του Δημ. Τζανακόπουλου στον Αρειο Πάγο (Φεβρουάριος 2018) για την υπόθεση Novartis, την περιβόητη δήλωση του Αλ. Τσίπρα έξω από την ΑΔΑΕ (Ιανουάριος 2023), όταν είχε συνάντηση με τον πρόεδρό της, Χρ. Ράμμο, για την υπόθεση των συνακροάσεων και περιέργως πώς, είχε στα χέρια του το πόρισμα. «Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα δικασταί εις τας Αθήνας», είχε πει. Να μη θυμίσουμε, βεβαίως, και τις προεκλογικές κορώνες του Παύλου Πολάκη περί απολύσεων δικαστών και ίδρυσης νέας σχολής δικαστών.
Οι άνθρωποι αλλάζουν και πρέπει να αλλάζουν. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αποδεικνύεται (και πάλι) αδύνατον…
