Η σημερινή Σουηδία, άλλοτε πρότυπο ασφάλειας και κοινωνικής συνοχής, μετρά 23 νεκρούς και 30 τραυματίες μέσα σε τρία χρόνια από αδέσποτες σφαίρες. Περαστικοί που βρέθηκαν τυχαία στο λάθος σημείο τη λάθος στιγμή, πληρώνουν το τίμημα ενός πολέμου μεταξύ συμμοριών που έχει ξεφύγει από τα όρια των εγκληματικών κύκλων και διαχέεται στον δημόσιο χώρο, δημιουργώντας κλίμα φόβου και ανασφάλειας.

Στις περισσότερες περιπτώσεις σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που ανακοινώθηκαν προ ημερών, πάτησαν τη σκανδάλη ανήλικοι- ακόμη και κάτω των 15 ετών. Θύτες και ταυτόχρονα θύματα. Χωρίς «εμπειρία και εκπαίδευση» στρατολογούνται πλέον ως εκτελεστές ακόμη και με «αγγελίες» μέσω των δικτύων κοινωνικής δικτύωσης. Οι συμμορίες «αλιεύουν» παιδιά που νιώθουν εκτός παιχνιδιού και χειραγωγούνται εύκολα. Περιθωριοποιημένα, χωρίς στήριξη και προοπτική, δελεάζονται με την υπόσχεση του εύκολου κέρδους, του «κύρους», της ψευδαίσθησης ταυτότητας. Ανήκουν ξαφνικά σε μια ομάδα, παίρνουν το όπλο και όποιον πάρει ο Χάρος.

Η απάντηση της Πολιτείας κινείται προς την αυστηροποίηση των πολιτικών: μεγαλύτερη ευθύνη για τις πλατφόρμες που καλούνται να κατεβάζουν άμεσα τέτοιο περιεχόμενο και σκέψεις για μείωση της ηλικίας ποινικής ευθύνης στα 13 έτη για βαριά εγκλήματα. Η καταστολή δεν είναι λύση, καθώς δεν αντιμετωπίζει τις αιτίες του Κακού, σχολιάζουν οι σκεπτικιστές. Αντιπροτείνουν περισσότερη πρόληψη, περισσότερες επενδύσεις στην εκπαίδευση, στην ενίσχυση της οικογένειας, στην κοινωνική ένταξη, γιατί η βία δεν γεννιέται στο κενό.