Η κατάσταση που επικρατεί πλέον στην κυβέρνηση θυμίζει ένα απέραντο φρενοκομείο, κατά τη γνωστή παλαιά ρήση του εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Ο πρωθυπουργός υποχρεώνει σε παραίτηση τον υπουργό Εξωτερικών Ν. Κοτζιά και δηλώνει ότι αναλαμβάνει ο ίδιος το υπουργείο Εξωτερικών προκειμένου, όπως είπε, να συνεχίσει με αποφασιστικότητα την υλοποίηση της συμφωνίας των Πρεσπών.
Ολόκληρο το περασμένο Σαββατοκύριακο η κεντρική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ είχε αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών της στο αν καταφέρεται κατά του Π. Καμμένου, ο οποίος όμως χθες «αναβαθμίστηκε» κιόλας στην κυβέρνηση, «τρώγοντας» τον Κοτζιά, με τον οποίο ήλθε σε άγρια κόντρα μέσα στο Υπουργικό Συμβούλιο και μάλιστα για το καυτό θέμα της διαχείρισης των κονδυλίων.
Ο συμπολιτευόμενος Τύπος, που όψιμα ανακάλυψε τι εστί Καμμένος, θα πρέπει τώρα να ψάξει πώς η κυβέρνηση άντεξε τελικά τον υπουργό Αμυνας αλλά δεν μπόρεσε να αντέξει τον Κοτζιά.
Στην κυβέρνηση ταιριάζει γάντι αυτό που λέει ο λαός: «ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα». Ο Αλ. Τσίπρας αποφάσισε να συμμαχήσει πολιτικά από το 2015 με τον κ. Καμμένο, γιατί τον θεώρησε ως βολικό και πρόθυμο συγκυβερνήτη προκειμένου να αναλάβουν μαζί την εξουσία και να ασχοληθούν με τη νομή της.
Τώρα που και τα δύο κόμματα, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛ., οδεύουν, όπως όλα δείχνουν, σε εκλογική συντριβή, ο καθένας από τους εταίρους δίνει τη δική του μάχη, ψάχνοντας να σωθεί όσο μπορεί την επόμενη ημέρα.
Ομως ο πολιτικός παραλογισμός κοστίζει πολύ ακριβά στη χώρα. Είχαμε έτσι την κρίση στο Υπουργικό Συμβούλιο μεταξύ των υπουργών Αμυνας και Εξωτερικών, την ώρα που οι Τούρκοι έβγαζαν το «Μπαρμπαρός» στη Μεσόγειο για έρευνες. Υπάρχουν κρίσιμα εθνικά θέματα και στην κυβέρνηση αναλώνονται σε ενδοκυβερνητικές κόντρες για το ποιος θα επικρατήσει.
Η κυβέρνηση έχει σταματήσει πια να βγάζει γέλιο. Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και αυτή η φαρσοκωμωδία είναι καιρός να τελειώνει.
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου
[dynamic-sidebar id=”post-area-diabaste”]
