Ο Πούτιν απήλαυσε υποδοχή Τσάρου από τον… Σουλτάνο Ερντογάν, δίνοντας ένα μάθημα στον ελληνικό λαό ο οποίος πιστεύει ακόμα σε παραμύθια με δράκους. Κανένα ξανθό γένος, καμμία συμπάθεια της Μόσχας προς την Αθήνα, μόνο από ευρώ, ρούβλια και μονέδα αποτελείται ο συνδετικός κρίκος που ενώνει τα έθνη πλέον.
Γράφει ο Γιώργος Μιχαηλίδης*
Με μία βόλτα στα social media τις προηγούμενες ημέρες και θα καταλάβαινε ο καθένας πως υπάρχουν ακόμα συμπολίτες μας εκεί έξω που περίμεναν από τον Ρώσο πρόεδρο δημοσίως να πει στον Ερντογάν να αφήσει ελεύθερους τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς, ενώ ορισμένοι ακόμα πιο «ρομαντικοί» περίμεναν ο Ρώσος να βάλει στην θέση του τον Τούρκο για την αυξημένη προκλητικότητα σε Αιγαίο και νοτιοανατολική Μεσόγειο.
Λυπάμαι κυρίες και κύριοι η αλήθεια είναι σκληρή σαν την πρόσοψη νταλίκας σε μετωπική σύγκρουση. Κανένας πολιτικός διεθνώς δεν βλέπει τα συμφέροντα της χώρας του βάσει κάποιας δήθεν ιστορικής σύνδεσης με άλλη χώρα. Γιατί να το κάνει λοιπόν ο Πούτιν; Τα συμφέροντα που διακυβεύονται είναι κυρίως οικονομικά και γεωπολιτικά και η Ελλάδα δυστυχώς δεν μπορεί να παίξει ρόλο αντίστοιχο με αυτόν της Τουρκίας.
Για να ζαλιστείτε λίγο, η επένδυση στον πυρηνικό σταθμό στο Ακουγιού, καθιστά την Ρωσία τον μεγαλύτερο επενδυτή στην Τουρκία, αφού το ύψος της ανέρχεται στα 20 δισ. δολάρια! Την ίδια ώρα το κόστος αγοράς των S-400 ξεπερνά τα 2,5 δισ. δολάρια, ποσά που όπως φαντάζεστε η Ελλάδα δεν μπορεί να ανταγωνιστεί.
Ο Ερντογάν προσπαθεί να χτίσει ένα σκληρό προφίλ στο εσωτερικό του, επιδιώκοντας παράλληλα την αναβίωση της επιρροής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια και την Μέση Ανατολή. Η Τουρκία, όμως, ούσα μέλος του ΝΑΤΟ, θεωρητικά δεν πρέπει να έχει αγοραπωλησίες οπλικών συστημάτων με την Ρωσία και αυτό, για δύο λόγους.
Διαβάστε Επίσης
Αφενός γιατί στρατηγικός αντίπαλος του ΝΑΤΟ είναι η Ρωσία και αφετέρου γιατί δεν υπάρχει η επιθυμητή συμβατότητα των οπλικών αυτών συστημάτων με των υπολοίπων που είναι ευρωπαϊκής ή αμερικανικής κατασκευής.
Ο Ερντογάν προσπαθεί να πατήσει ταυτόχρονα σε δύο βάρκες, κάτι που θεωρητικά δεν είναι εφικτό. Το θέμα λοιπόν είναι πόσο ακόμα η Δύση θα δείξει ανοχή στα τερτίπια της Τουρκίας και όταν αποφασίσει να λάβει δράση, μέχρι πού θα έχει φτάσει ο Ερντογάν.
Δυστυχώς η Ελλάδα είναι ένα μικρός (αλλά σημαντικός) παράγοντας στην όλη υπόθεση που δεν πρέπει να ελπίζει σε ουρανοκατέβατη βοήθεια από κανέναν. Μόνοι μας πρέπει να χτίζουμε διεθνείς συμμαχίες και αυτές να έχουν οικονομικό συμφέρον γιατί αλλιώς μόνο με ευχολόγια δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε τίποτα.
Ο Πούτιν και ο κάθε Πούτιν θα κοιτάξει τα συμφέροντα της χώρας του και δεν θα βοηθήσει κανέναν λαό, όσο αυτός κι αν τον συμπαθεί, μόνο και μόνο επειδή είναι ορθόδοξοι. Μέχρι αυτό να το καταλάβουν ορισμένοι ας φάνε παγωμένο σανό από την Σιβηρία.
Ο Γιώργος Μιχαηλίδης είναι διευθυντής του EleftherosTypos.gr
Ακολούθησέ τον στο Facebook και στο Twitter
[dynamic-sidebar id=”post-area-diabaste”]
