Λίγες ημέρες πριν φύγει από τη ζωή, ο συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης είχε δημοσιεύσει ένα βαθιά συγκινητικό μήνυμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μιλώντας για την ελπίδα, την αναμονή και τη δύναμη της ανώνυμης προσφοράς.
Ο Αλέξης Σταμάτης, γιος της Μπέτυς Αρβανίτη και σύζυγος της ηθοποιού Εύας Σιμάτου, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 67 ετών, έπειτα από μάχη με μια σπάνια ασθένεια του αίματος. Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή την Τρίτη 21 Ιουλίου.
Πέντε ημέρες νωρίτερα, ο συγγραφέας είχε αναρτήσει στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram ένα κείμενο αφιερωμένο στην αιμοδοσία, την ελπίδα και την αξία της ανθρώπινης αλληλεγγύης.
Στη λεζάντα της δημοσίευσής του έγραψε:
«Οι παλιοί αλχημιστές περίμεναν την πρώτη σταγόνα του ελιξιρίου με απελπισία που έμοιαζε ήδη με πίστη. Η αναμονή έχει κάτι από ναό και από σφαγείο. Στον ίδιο χώρο ελπίδα και αποσύνθεση, όπως τα άνθη σε ένα φέρετρο συνεχίζουν να ευωδιάζουν χωρίς να αντιλαμβάνονται τον νεκρό».
Στο κείμενό του περιέγραφε με ιδιαίτερα συμβολικό τρόπο την εμπειρία της αναμονής, τονίζοντας πως η ελπίδα δεν βρίσκεται μόνο στην ιατρική, αλλά και στην ανθρώπινη παρουσία.
Διαβάστε Επίσης
«Δεν περιμένω ένα φάρμακο, αλλά έναν επισκέπτη», έγραφε χαρακτηριστικά ενώ συνέχισε αναφέροντας ότι δεν περίμενεε «ένα φάρμακο, αλλά έναν αθέατο συνοδοιπόρο»: «Το αίμα. Η μόνη αριστοκρατία που δεν αναγνωρίζει τίτλους. Η μόνη βασιλεία που αλλάζει σώματα χωρίς επανάσταση. Οι άνθρωποι επινόησαν σύνορα, σημαίες, επώνυμα, τραπεζικούς λογαριασμούς, γενεαλογικά δέντρα. Το αίμα γελάει σιωπηλά με όλες αυτές τις δηθενιές. Κυκλοφορεί στις φλέβες σαν ανώνυμος περιπλανώμενος, αδιάφορος για την ηθική μας, για τις φιλοδοξίες μας, για τις μικρές αισχρότητες με τις οποίες και καλά στολίζουμε τη λέξη “χαρακτήρας”. Ένας άγνωστος θα κατοικήσει για λίγο μέσα σου. Κανένα μυστήριο της Εκκλησίας δεν υπήρξε πιο κυριολεκτικό. Κοιτάζω το άδειο μεταλλικό στήριγμα που σε λίγο θα κρατά τη σακούλα του αίματος, δεν περιμένω ένα φάρμακο αλλά έναν επισκέπτη. Έναν αθέατο συνοδοιπόρο που θα περάσει από κάθε γωνιά του σώματός μου, θα ακουμπήσει τα πιο σκοτεινά τοπία της ύπαρξής μου και θα φύγει χωρίς να μάθει ποτέ το όνομά μου. Η ευγένεια της ανωνυμίας. Μορφή αγάπης που δεν επιθυμεί να αγαπηθεί πίσω. Πόσο αλλόκοτο Περάσαμε αιώνες υμνώντας την αυτάρκεια, ενώ το σώμα γνώριζε πάντοτε την αλήθεια. Δεν υπάρχει αυτάρκεια. μόνο ανταλλαγή. Ο πρώτος άνθρωπος γεννήθηκε από το αίμα μιας γυναίκας. Ο τελευταίος ίσως σωθεί από το αίμα ενός ξένου».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
