Γενς Φρέντερικ Νίλσεν: Ο νεαρός Γροιλανδός πρωθυπουργός θυμίζει κάτι από Ζελένσκι. Δεν φαντάζονταν ποτέ ότι μια μέρα θα τον μάθει όλος ο πλανήτης.
Ο 34χρονος Γενς Φρέντερικ Νίλσεν έγινε ο πρώτος ηγέτης της Γροιλανδίας που απεύθυνε ομιλία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Μέχρι πριν λίγους μήνες η βασικότερη διαφωνία που είχαν με την Ε.Ε ήταν το κυνήγι της φώκιας. Τώρα ο Τραμπ κυνηγάει την Γροιλανδία και η Ευρώπη λέει «απαγορεύεται». Κανείς δεν γνωρίζει πως θα εξελιχθεί το άγριο γεωπολιτικό κυνήγι της Αμερικης, αλλά όποτε και όπως τελειώσει, τίποτα δεν θα είναι όπως ήταν.
Η Γροιλανδία βρίσκεται στο παγωμένο σταυροδρόμι που ενώνει και χωρίζει την βόρεια Αμερική και την Ευρώπη. Διαθέτει 24 από τα 34 ορυκτά που η ΕΕ έχει προσδιορίσει ως «κρίσιμα» και καθώς οι πάγοι λειώνουν, αυξάνονται οι δυνατότητες για εξόρυξη του τεράστιου ορυκτού πλούτου που διαθέτει. Και όχι μόνο.
Η μέση έκταση του θαλάσσιου πάγου στην Αρκτική τα τελευταία πέντε χρόνια είναι 4,6 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή περίπου το μέγεθος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως μέχρι το 2010, όπως γράφει ο Guardian, ήταν 6,4 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή έχασε θαλάσσιο πάγο ίσο με το μέγεθος της Λιβύης. Πλέον τα καλοκαίρια ο πάγος δεν φθάνει στις ρωσικές και καναδικές ακτές και έτσι αναδύονται οι νέοι «αρκτικοί δρόμοι του μεταξιού», ακαταμάχητα θελκτικοί και προσιτοί για εμπόριο και πόλεμο.
Όπως το έθεσε η Γροιλανδή συγγραφέας Μαλού Ροζινγκ, για πολύ καιρό η Γροιλανδία αποτελούσε προειδοποιητικό σημάδι για τον υπόλοιπο κόσμο σχετικά με το τι να περιμένει από την κλιματική κρίση. Τώρα γίνεται προειδοποιητικό σημάδι για το τι συμβαίνει στην παγκόσμια γεωπολιτική τάξη υπό το πρόσχημα της Αρκτικής ασφάλειας. ‘Η θα ελέγχουμε εμείς την Γροιλανδία, ή θα την ελέγχουν οι Κινέζοι και οι Ρώσοι, λέει ο Τραμπ κάνοντας ακατέργαστη επίδειξη ισχύος.
Ζόρικα τα πράγματα. Όχι επειδή οι ΗΠΑ θα τολμήσουν εύκολα μια στρατιωτική επέμβαση σε ευρωπαϊκό και ΝΑΤΟικό έδαφος, αλλά επειδή πρώτα θα προσπαθήσουν να κατακτήσουν την Γροιλανδία με άλλους τρόπους. Μπορεί σήμερα κάτι τέτοιο να μας φαίνεται εξωπραγματικό, αλλά αν κοιτάξει κάποιος την αμερικανική ιστορία θα δει πως είναι γεμάτη από τέτοιες συμφωνίες σε διάφορες μορφές: Αγορά, απόκτηση, κατάκτηση, παράδοση. Η Αλάσκα από τους Ρώσους, η Λουιζιάνα από τους Γάλλους, η Φλόριντα από τους Ισπανούς, οι Παρθένοι Νήσοι από την Δανία.
Διαβάστε Επίσης
Βέβαια τον 19ο αιώνα και στις αρχές του 20ου δεν υπήρχε ούτε Ευρωπαική Ενωση, ούτε ΝΑΤΟ. Κυρίως δεν υπήρχε ενιαία ευρωπαϊκή συνείδηση, η οποία παρά τις κατά καιρούς υπαρξιακές κρίσεις που περνά, παραμένει ισχυρή. Ελπίζουμε ισχυρότερη από τον πάγο της Αρκτικής.
