Με την πρώτη ματιά, το «Operation Epic Furious: Strait to Hell» μοιάζει με μια ακόμα εφήμερη καλλιτεχνική παρέμβαση της κολεκτίβας The Secret Handshake. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική ματιά στο εσωτερικό αυτού του ψηφιακού κόσμου αποκαλύπτει κάτι πολύ βαθύτερο: Μια καυστική πολιτική σάτιρα «ντυμένη» με τον μανδύα ενός εξαιρετικά καλοδουλεμένου RPG, που θυμίζει τις χρυσές εποχές της Nintendo.
Το παιχνίδι τοποθετεί τον παίκτη στον ρόλο του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ξεκινά από τον Λευκό Οίκο μια εκστρατεία κατά του Ιράν με στόχο τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ. Η εμπειρία ξεκινά ως ένας φόρος τιμής στα κλασικά παιχνίδια Zelda, όπου ο παίκτης εξερευνά δωμάτια και συνομιλεί με συμμάχους του προέδρου, όπως ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, ο διευθυντής του FBI Κας Πατέλ και ο Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ. Η αποστολή; Να βρεθεί το ελικόπτερο του Kid Rock, ώστε ο πρόεδρος να πετάξει προς την Ανατολή και να «στείλει το Ιράν πίσω στην εποχή του λίθου».
Αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη έκπληξη στο Operation Epic Furious δεν είναι το τολμηρό του χιούμορ, αλλά η τεχνική του αρτιότητα. Η καλλιτεχνική κολεκτίβα δεν περιορίστηκε σε μια πρόχειρη διακωμώδηση, αλλά δημιούργησε ένα παιχνίδι με βάθος. Από το εξαιρετικό soundtrack, που μεταβάλλεται δυναμικά καθώς ο παίκτης περιπλανιέται στο πιξελαρισμένο Ιράν, μέχρι το σύστημα μάχης που αντλεί έμπνευση από τα Final Fantasy και τα Pokémon, η προσοχή στη λεπτομέρεια είναι εμφανής.
Οι εχθροί που αντιμετωπίζει ο Τραμπ είναι εξίσου συμβολικοί: Από απλούς μαθητές μέχρι έναν «μαλακό» απέναντι στο έγκλημα Πάπα Λέοντα ΙΔ’. Το πιο καυστικό σχόλιο του παιχνιδιού, ωστόσο, κρύβεται στους μηχανισμούς του. Όσες επιθέσεις κι αν δεχτεί ο κεντρικός χαρακτήρας, η «πολιτική του ισχύς» (που λειτουργεί ως μπάρα υγείας) είναι πρακτικά αδύνατο να μηδενιστεί. Είναι μια σαφής αναφορά στην ανθεκτικότητα του Τραμπ απέναντι στις αντιδράσεις, υπενθυμίζοντας στον παίκτη πως, πίσω από τα ψεύτικα όπλα κρύβεται η πραγματικότητα μιας όλο και πιο αλλοπρόσαλλης κυβερνητικής πορείας.
Παρά τον σουρεαλισμό του, το παιχνίδι δεν αποφεύγει τις σκληρές αλήθειες. Όταν ο Τραμπ αποκτά νέες δεξιότητες, όπως η «Πλήρης Απονομή Χάριτος», η οθόνη συχνά γεμίζει με επιθέσεις drones που ισοπεδώνουν τμήματα του χάρτη. Η αντίθεση ανάμεσα στα καρτουνίστικα γραφικά και τη σοβαρότητα των πράξεων που αναπαριστώνται, υπογραμμίζει το χάσμα ανάμεσα στην πολιτική ρητορική και τις πραγματικές συνέπειες των κυβερνητικών αποφάσεων.
Ροή Ειδήσεων 
