Μπροστά σε μια ανακάλυψη που θα μπορούσε να αποκαλύψει μυστικά για ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του σύμπαντός μας βρέθηκαν οι αστρονόμοι ακολουθώντας ένα κοσμικό μονοπάτι από... ψίχουλα σε έναν μακρινό γαλαξία.
Κρυμμένο μέσα στα αρχειακά δεδομένα του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Hubble, οι ερευνητές βρήκαν ένα μόλις ορατό ίχνος αστεριών, το πρώτο που εντοπίστηκε εκτός του Γαλαξία μας. Το ουράνιο φαινόμενο, το οποίο βρίσκεται σε έναν γαλαξία περίπου 115 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη, είναι το υπόλειμμα μιας πυκνής σφαίρας αστεριών που διαλύεται αργά από τη βαρύτητα του γαλαξία-ξενιστή του. Καθώς το σμήνος χάνει αστέρια, τα υπολείμματα σχηματίζουν ένα μακρύ, στενό μονοπάτι.
Οι αστρονόμοι έχουν βρει δεκάδες αστρικά ρεύματα εντός του Γαλαξία μας, αλλά επειδή αυτά τα ίχνη είναι αμυδρά και δύσκολα εντοπίσιμα, είναι πιθανό να απομένουν πολλά ακόμη προς ανακάλυψη. Τώρα, με ενδείξεις ότι εμφανίζονται και σε άλλους γαλαξίες, οι αστρονόμοι ενδέχεται να είναι σε θέση να τα χρησιμοποιήσουν ως κοσμικούς ιχνηλάτες για να κατανοήσουν καλύτερα πώς σχηματίζονται και εξελίσσονται οι γαλαξίες.
Το εύρημα, το οποίο αναλύθηκε λεπτομερώς σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature, επέτρεψε επίσης στην ομάδα των αστρονόμων να χαρτογραφήσει τον γαλαξία, γνωστό ως UGC 9050-Dw1, και το βαρυτικό του πεδίο μοντελοποιώντας το ρεύμα.
Επειδή η βαρύτητα του γαλαξία επηρεάζει το σχήμα και τη κίνηση του αστρικού ρεύματος, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το ίχνος των αστεριών για να εντοπίσουν το βαρυτικό πεδίο του γαλαξία. Μέσω της μοντελοποίησής τους, μπορέσαν επίσης να εκτιμήσουν τη συνολική μάζα του γαλαξία, πόσο από αυτή αποτελείται από ορατά αντικείμενα, όπως αστέρια, και πόσο αποτελείται από σκοτεινή ύλη, μια μυστηριώδη μορφή ύλης που δεν είναι ορατή αλλά διαθέτει βαρύτητα.
Όταν η ομάδα της μελέτης άρχισε να συνειδητοποιεί ότι είχε βρει ένα αστρικό ρεύμα πέρα από τον γαλαξία μας, «ήταν πολύ συναρπαστικό», δήλωσε στο CNN η συν-επικεφαλής συγγραφέας Julie Kiel Holm, διδακτορική υπότροφος στο Ινστιτούτο Niels Bohr του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης στη Δανία, η οποία μελετά τα σφαιρωτά σμήνη και τον σχηματισμό αστρικών ρευμάτων.
Η σκοτεινή ύλη προκαλεί το ενδιαφέρον των επιστημόνων επειδή δεν γνωρίζουν τι είναι, κι όμως μπορούν να δουν τη βαρυτική της επίδραση στα αστέρια και τους γαλαξίες. «Πιστεύουμε ότι περίπου το 80% έως 85% του σύμπαντός μας είναι σκοτεινή ύλη, επομένως αυτό το κάνει πολύ, πολύ ελκυστικό να προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε τι είναι», πρόσθεσε η Kiel Holm.
Τα αστρικά ρεύματα έχουν χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσουν τους επιστήμονες να χαρτογραφήσουν τη σκοτεινή ύλη εντός του δικού μας γαλαξία. Τώρα, αυτά τα ίδια εργαλεία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να συμβάλουν στην καλύτερη κατανόηση της σύνθεσης και της δομής της σκοτεινής ύλης άλλων γαλαξιών που μοιράζονται το σύμπαν.






















