Η αποστολή Artemis II έφυγε από την τροχιά της Γης με προορισμό την αθέατη πλευρά της Σελήνης

Η ανάφλεξη του κινητήρα, διάρκειας πέντε λεπτών και 55 δευτερολέπτων, γνωστή ως «translunar injection» (TLI), πραγματοποιήθηκε «χωρίς κανένα πρόβλημα», όπως δήλωσε η Δρ Λόρι Γκλέιζ της NASA. Και από την κάψουλα Orion, ο Καναδός αστροναύτης Τζέρεμι Χάνσεν είπε ότι το πλήρωμα «νιώθει πολύ καλά εδώ πάνω, καθώς κατευθυνόμαστε προς τη Σελήνη».

Η Artemis II βρίσκεται πλέον σε μια τροχιά που θα μεταφέρει το πλήρωμα γύρω από την αθέατη πλευρά της Σελήνης και πάλι πίσω. Είναι η πρώτη φορά από το 1972 που άνθρωποι ταξιδεύουν έξω από την τροχιά της Γης.

Στο livestream από το σκάφος Orion, φαίνεται σε πραγματικό χρόνο η Γη να συρρικνώνεται σιγά-σιγά, καθώς η κάψουλα απομακρύνεται όλο και περισσότερο στο διάστημα.

Ο Χάνσεν, ο οποίος είναι ο πρώτος μη Αμερικανός που ταξιδεύει στη Σελήνη, είπε στο κέντρο ελέγχου της αποστολής της NASA ότι το πλήρωμα «ένιωσε έντονα τη δύναμη» όσων επέμειναν και εργάστηκαν τόσο σκληρά για αυτή την αποστολή.

«Η ανθρωπότητα έδειξε για άλλη μια φορά τι είμαστε ικανοί να κάνουμε», είπε. «Είναι οι ελπίδες σας για το μέλλον που μας μεταφέρουν τώρα σε αυτό το ταξίδι γύρω από τη Σελήνη».

Αφού πέρασαν περίπου μια μέρα σε μια εκτεταμένη «υψηλή τροχιά γύρω από τη Γη», ελέγχθηκαν οι κινητήρες, τα συστήματα πλοήγησης και τα συστήματα υποστήριξης ζωής του Orion, ενώ η κάψουλα έκανε τον γύρο του πλανήτη μας.

Επιτέλους, δόθηκε η τελική έγκριση και η ανάφλεξη του κινητήρα μπορούσε να ξεκινήσει – το τελευταίο, μεγάλο βήμα της αποστολής προς τη Σελήνη.

Πίσω από τα καθίσματα του πληρώματος, το λειτουργικό τμήμα άναψε τον μοναδικό κύριο κινητήρα του, σε μια μακρά και σταθερή ώθηση που πρόσθεσε χιλιάδες χιλιόμετρα την ώρα στην ταχύτητα του Orion.

Ο κινητήρας TLI προώθησε το διαστημικό σκάφος σε ένα ταξίδι που αναμένεται να μεταφέρει το πλήρωμα πιο μακριά από τη Γη από ό,τι έχει φτάσει κανείς ποτέ πριν – πάνω από 4.700 μίλια (7.600 χλμ.) πέρα από τη Σελήνη – πριν η βαρύτητα τους φέρει πίσω.

Η NASA εκτιμά ότι αυτό θα μπορούσε να ξεπεράσει το ρεκόρ που έθεσε το Apollo 13 το 1970, ανάλογα με τις λεπτομέρειες του χρονοδιαγράμματος και της τροχιάς.

Στην πρώτη δημόσια τηλεδιάσκεψη με το πλήρωμα μετά την εκτόξευση, ο κυβερνήτης Ριντ Γουάισμαν είπε ότι καθώς το διαστημικό σκάφος απομακρυνόταν από τη Γη, τους προσφέρθηκε «μια καταπληκτική θέα».

«Μπορείς να δεις ολόκληρο τον πλανήτη από πόλο σε πόλο… Ήταν η πιο εντυπωσιακή στιγμή και μας έκανε και τους τέσσερις να σταματήσουμε στις θέσεις μας», είπε ο Γουάισμαν.

Το TLI δεν αποτελεί σημείο χωρίς επιστροφή για το Orion – ακόμη και μετά τη μεγάλη καύση για τη Σελήνη, οι χειριστές μπορούν να πραγματοποιήσουν κάτι αντίστοιχο με μια στροφή με χειρόφρενο στο διάστημα και να φέρουν το πλήρωμα πίσω στη Γη, αν κάτι πάει σοβαρά στραβά.

Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, η αναστροφή είναι ο ταχύτερος τρόπος επιστροφής κατά τις πρώτες 36 ώρες μετά το TLI. Μετά από αυτό, μπορεί να είναι εξίσου γρήγορο, και συχνά απλούστερο, να παραμείνουμε στην πορεία γύρω από τη Σελήνη και να επιστρέψουμε στη Γη, δήλωσε ο διευθυντής του προγράμματος Orion, Χάουαρντ Χου, πριν από την εκτόξευση.

Πρόσθεσε ότι η ομάδα έχει «εκτελέσει εκατοντάδες χιλιάδες [προσομοιώσεις] για να διασφαλίσει ότι είμαστε σε θέση να φέρουμε το πλήρωμα πίσω με ασφάλεια». Σε μια ενημέρωση μετά την επιτυχημένη ανάφλεξη του κινητήρα, ήταν όλο χαμόγελα, λέγοντας στους δημοσιογράφους: «Τι υπέροχες μέρες!».

Kαθώς το Orion προχωράει στο βαθύ διάστημα, η θέα από τα παράθυρά του θα γίνεται ολοένα και πιο εντυπωσιακή: Η Γη θα συρρικνώνεται σε μια μικρή μπλε και λευκή κουκίδα πίσω τους, ενώ η Σελήνη θα μεγαλώνει από έναν φωτεινό δίσκο σε έναν κόσμο γεμάτο κρατήρες που θα γεμίζει ολόκληρο το κάδρο.

Οι αστροναύτες δήλωσαν στην πρώτη τους βιντεοκλήση ότι είχαν «κολλήσει στο παράθυρο» καθώς η θέα άλλαζε μπροστά τους. Περίπου την έκτη ημέρα της αποστολής, καθώς το Orion ταξιδεύει πέρα από τη Σελήνη, οι αστροναύτες θα έχουν την ευκαιρία να δουν μια ολική ηλιακή έκλειψη.

Πηγή: REUTERS/Jon Nazca

Η Σελήνη θα περάσει ακριβώς μπροστά από τον Ήλιο, έτσι ώστε η φωτεινή της επιφάνεια να καλυφθεί εντελώς, αποκαλύπτοντας το συνήθως κρυμμένο λαμπερό φωτοστέφανο της, με τη Γη να κρέμεται από τη μία πλευρά.

Υπάρχει πολύ αστρολογικός όρος στις διαστημικές αποστολές, και το TLI είναι η τελευταία διαστημική ορολογία που έχουν μάθει πολλοί από όσους παρακολουθούν αυτή την αποστολή. Ας ελπίσουμε ότι θα μείνει στην ιστορία ως η τεράστια ώθηση που έφερε την ανθρωπότητα ένα μικρό βήμα πιο κοντά στο να περπατήσει ξανά στην επιφάνεια της Σελήνης.