Μπάμπης Παπαπαναγιώτου

ΠΟΙΑ αξία μπορεί να έχει μια μελέτη για την αντιμετώπιση των φαινομένων βίας στα πανεπιστήμια, η οποία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «είναι ουτοπική η εξάλειψη της παραβατικότητας στο ακαδημαϊκό περιβάλλον»; Την προφανή: Καμία.

ΕΙΝΑΙ φανερό, εδώ και καιρό, ότι ο Ε. Τσακαλώτος παίρνει τις αποστάσεις του από τα επικοινωνιακά παιχνίδια του Μ. Μαξίμου. Και δεν κρύβει τη δυσφορία του για τη fake πολιτική των Α. Τσίπρα-Θ. Καρτερού-Δ. Τζανακόπουλου.

ΚΑΘΕ εμπάργκο, σε κάθε μέσο ενημέρωσης από οποιοδήποτε κόμμα, εξ αντικειμένου τραυματίζει την πολυφωνία και στερεί από τον δημόσιο διάλογο την ολότητα των απόψεων.

ΜΕ ΜΙΑ συνδυασμένη κίνηση, Κ. Μητσοτάκης-Κ. Καραμανλής-Α. Σαμαράς «έκαψαν» μια κι έξω τα σενάρια «διάσπασης» της Ν.Δ. Και ταυτοχρόνως άφησαν τραγικά εκτεθειμένους όσους δήθεν μιλούσαν «εξ ονόματός τους».

Η ΦΕΤΙΝΗ ΔΕΘ ήταν το αντεστραμμένο είδωλο της ΔΕΘ του 2014. Τότε ένας επελαύνων λαϊκιστής σφυροκοπούσε αλύπητα μια απερχόμενη κυβέρνηση, την οποία είχαν αποφασίσει να αδειάσουν οι δανειστές. Παρότι ήταν μόλις ένα βήμα πριν από την κανονική έξοδο από τα Μνημόνια.

ΜΠΟΡΕΙ κανείς να νικήσει σ’ έναν πόλεμο με έναν αντίπαλο που δεν υπάρχει; Μπορεί κάποιος να θριαμβεύσει σε μια μάχη στην οποία «μάχεται» μόνο το «είδωλο» του αντιπάλου του, το οποίο ο ίδιος έχει δημιουργήσει; Δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο.

ΜΕΤΑ και τη «λευκή σημαία» που σήκωσε το VMRO, όλα δείχνουν ότι ο Ζ. Ζάεφ πάει για περίπατο στο δημοψήφισμα της 30ής Σεπτεμβρίου.

Ο Α. ΤΣΙΠΡΑΣ, όπως φαίνεται, έχει περάσει ανεπιστρεπτί στη σκοτεινή ζώνη της αυτοκαταστροφής. Χρυσό πιάνει στα χέρια του, γίνεται κάρβουνο.

«ΚΑΙ ΤΩΡΑ αυτό πώς μαζεύεται»; Το ερώτημα ακούστηκε χθες το πρωί στο Μ. Μαξίμου, στη σύσκεψη για τον απολογισμό της επίσκεψης του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ.

ΜΙΑ ΗΤΑΝ η ενοχλητική ερώτηση που δέχθηκε χθες ο Α. Τσίπρας. Κι ήταν ευθεία και σαφής: Το βράδυ της εθνικής τραγωδίας στο Μάτι, στη σύσκεψη-παρωδία «ξέρατε εάν υπάρχουν νεκροί, ναι ή όχι;».

ΤΟ «ΚΟΚΤΕΪΛ» είναι γνωστό: Μια μεζούρα παροχολογία, δυο μεζούρες σκανδαλολογία με μπόλικο διχασμό και λίγο τριμμένο πάγο από στροφή στη σοσιαλδημοκρατία. Η σύλληψη του μίγματος μπορεί να έγινε δίπλα σε μια ωραία πισίνα στην Αίγινα ή σε μια μοναδικής ομορφιάς παραλία του Σουνίου.

«ΓΕΜΙΖΕΙ» όσο μπορεί το «καλάθι» των υποσχέσεων ο Α. Τσίπρας εν όψει της ανόδου του στη Θεσσαλονίκη για τα εγκαίνια της φετινής ΔΕΘ. Δεν φροντίζει μόνο τα «μεγάλα», αλλά και τα «μικρά», τις λεπτομέρειες.

ΣΕ ΜΙΑ μακρόχρονη «δημοσιογραφική» καριέρα, αναγκαστικά υπάρχουν σημαδιακές στιγμές. Κάτι σαν highlights.

ΕΙΝΑΙ ντροπή να δουλεύει κάποια γυναίκα ως καθαρίστρια; Ασφαλώς όχι! Τιμή της και καμάρι της! Πόσοι άνθρωποι των οποίων οι μανάδες δούλευαν ως καθαρίστριες διέπρεψαν στη ζωή τους; Ευτυχώς, ων ουκ έστι αριθμός. Είναι κακό μια νέα κοπέλα να είναι και όμορφη κι επιτυχημένη; Ασφαλώς όχι! Ευλογία είναι.

ΕΝΑΣ ανασχηματισμός, ο οποίος από τη στιγμή της ανακοίνωσής του δημιουργεί την ανάγκη ενός νέου ανασχηματισμού, είναι εξ ορισμού ένας αποτυχημένος ανασχηματισμός.

Ο «ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΧΤΑΡΜΑΣ» που μετά κόπων, βασάνων και πολλών μεγάλων και μικρών συμβιβασμών σχηματίστηκε, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα «προσωπικό σωσίβιο» για τον Α. Τσίπρα, εν όψει των δύσκολων ημερών οι οποίες θα ακολουθήσουν μετά τις επόμενες εκλογές.

ΜΕ ΜΙΑ ήττα των «προεδρικών» και του Α. Τσίπρα ξεκίνησε η «νέα εποχή» του ΣΥΡΙΖΑ. Η επιλογή του Π. Σκουρλέτη ως νέου γραμματέα του κόμματος επισημοποιεί την υποχώρηση των «προεδρικών» έναντι των «53» και ορισμένων άλλων μικρότερων τάσεων, οι οποίες έθεσαν σε αμφισβήτηση την έως τώρα παντοδυναμία του Α. Τσίπρα στον ΣΥΡΙΖΑ.

ΟΙ ΔΙΑΡΡΟΕΣ περί «στρατηγικού χαρακτήρα» συζήτησης στην κρίσιμη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου της Παρασκευής δεν ήταν εντελώς ψευδείς. Υπήρχε «στρατηγικός χαρακτήρας» στη συζήτηση, αλλά ήταν… «στρατηγική διαχείρισης της ήττας».

Βάσει του Συντάγματος ο σχηματισμός και ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης είναι αποκλειστική προνομία του πρωθυπουργού. Είναι η πρώτη φορά όμως που, παρότι ο ανασχηματισμός έχει αναγγελθεί επισήμως, ο πρωθυπουργός αδυνατεί να τον κάνει γιατί πλέον δεν έχει την εσωτερική ισχύ και νομιμοποίηση να επιβάλει τις επιλογές του.

ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΕΣ είναι οι προσπάθειες του Μ. Μαξίμου ν’ αλλάξει την ατζέντα. Να ξεχαστεί ή έστω να υποβαθμιστεί το Μάτι. Να μιλάει ο κόσμος για «κάτι άλλο». Οτιδήποτε άλλο. Μήπως και φύγει λίγο από το «πολιτικό φούμο» που έχει «λερώσει» το άλλοτε «καθαρό πρόσωπο» του Α. Τσίπρα.

ΜΕΤΑ το Μάτι άλλαξαν πολλά. Ισως και όλα. Γιατί σε αυτήν την απερίγραπτη τραγωδία συμπυκνώθηκαν και αποτυπώθηκαν με έναν «μαγικό» τρόπο όλη η νοσηρότητα και η επικινδυνότητα των 3,5 χρόνων του συστήματος ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ.