Μπάμπης Παπαπαναγιώτου

Η συνάντηση Μητσοτάκη-Ζελένσκι έγινε -λένε- «εν κρυπτώ». Και πάνω σε αυτήν τη μεγαλειώδη παραδοχή δημιουργείται η κοίτη ενός χειμάρρου πολιτικής ανοησίας και ακατάληπτης συνωμοσιολογίας. Oπως ότι «δημιουργούνται μια σειρά από ζητήματα» για τις κινήσεις του πρωθυπουργού στις εξωτερικές σχέσεις της χώρας, «τη στιγμή μάλιστα που τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έχουν καμία πολιτική ενημέρωση»!

Μετά από πολλούς μήνες, κάτι κινήθηκε στο παγωμένο τοπίο των δημοσκοπήσεων. Το ΠΑΣΟΚ, από «σίγουρα δεύτερο» κόμμα, βρέθηκε να είναι ίσα βάρκα-ίσα νερά με τον παραπαίοντα ΣΥΡΙΖΑ του Στ. Κασσελάκη.

Oχι συγγνώμη, ούτε καν mea culpa δεν είπε ο Α. Τσίπρας. Κάτι για αδιευκρίνιστους «λάθος χειρισμούς» μίλησε, σε ό,τι αφορά τη σκευωρία της Novartis και τον στημένο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες.

Τι κι αν, ακόμα στα πολιτικά ερείπια του ΣΥΡΙΖΑ, αναζητείται νικητής, αφού όλοι βλέπουν μόνο ηττημένους. Ο Στ. Κασσελάκης, όπως είπε «αμέριμνος» στην ΕΡΤ, «έχω βγει ενισχυμένος».

Επί Ν. Ανδρουλάκη, το ΠΑΣΟΚ μεταλλάσσεται ολοένα και περισσότερο σε αντίγραφο του πολύ-ηττημένου ΣΥΡΙΖΑ. Μετά την κυβίστηση με την επιστολική ψήφο, έρχεται η ακόμα μεγαλύτερη αυτοαναίρεση με τα μη κρατικά πανεπιστήμια.

Η λογική απάντηση στο ερώτημα «μπορεί να λειτουργήσει η δημοκρατία χωρίς αντιπολίτευση;» θεωρείται δεδομένη: Οχι. Και μάλιστα «ξερό» και κατηγορηματικό. Το όποιο πρόβλημα υπάρχει με αυτήν την απάντηση, βρίσκεται στη λέξη «λογικά».

Μετά την εμφάνιση τρακτέρ στη Γαλλία, στη Γερμανία, στην Ιταλία, στο Βέλγιο, στην Τσεχία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, χθες εμφανίστηκαν τρακτέρ και στο κέντρο της Αθήνας. Ολα τα τρακτέρ σε όλη την Ευρώπη καίνε το ίδιο «πετρέλαιο»:

Στην Παλαιά Διαθήκη, στη Γένεση, αναφέρεται πως ο Θεός, μιλώντας στον Αδάμ, προκειμένου να εξηγήσει το αναπόφευκτο του θανάτου, του είπε «χους ει και εις χουν απελεύσει» (από χώμα είσαι και στο χώμα θα καταλήξεις).

Δεν ξέρω αν οι δραστήριες ΜΚΟ έμαθαν ότι σύμφωνα με τον «Economist» η Ελλάδα είναι μεταξύ των 20 πρώτων «ολοκληρωμένων δημοκρατιών» του κόσμου.

Η ίδια ιστορία, αν την ξεκινήσεις από διαφορετικό σημείο, είναι μια άλλη ιστορία.

Καλή η ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, κάλλιστη η «διεθνοποίηση της εκπαίδευσης». Αλλά ποιο ακριβώς νόημα έχουν, αν το κράτος αδυνατεί να εφαρμόσει μια πολύ πιο απλή απόφασή του;

Ο,τι εκτυλίχθηκε χθες το πρωί στα Προπύλαια, πριν αρχίσει το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, περιγράφει σε σημαντικό βαθμό και το τι γίνεται μέσα στα πανεπιστήμια και στις «δημοκρατικές» γενικές συνελεύσεις των φοιτητικών συλλόγων. Μέλη αριστερίστικων οργανώσεων πλακώθηκαν άγρια στο ξύλο με μέλη της φοιτητικής παράταξης του ΚΚΕ για το ποιος θα έμπαινε επικεφαλής της πορείας.

Η Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου συζητάει σήμερα την έγκριση ψηφίσματος για το κράτος δικαίου και την ελευθερία των ΜΜΕ στην Ελλάδα.

Αν το ερώτημα το έθετε ένας «ουδέτερος» ή ένα στέλεχος της Ν.Δ., θα είχε ένα ενδιαφέρον, αλλά μέχρις εκεί. Οταν όμως αυτό το ερώτημα το θέτουν σε κοινή εκδήλωση τρία στελέχη -ένα του ΣΥΡΙΖΑ, ένα του ΠΑΣΟΚ κι ένα της Νέας Αριστεράς- αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με αξιοσημείωτο ειδικό βάρος.

Το όποιο προβάδισμα είχε πάρει το ΠΑΣΟΚ έναντι του ανύπαρκτου ΣΥΡΙΖΑ τείνει να εξανεμισθεί.

Εστω και καθυστερημένα οι πρυτάνεις αποφάσισαν να διορθώσουν το «λάθος διαρκείας» που έκαναν, επιτρέποντας καταλήψεις σχολών εν μέσω εξεταστικής περιόδου. Χθες, σε έκτακτη σύνοδό τους οι πρυτάνεις αποφάσισαν να δεχθούν την ερμηνευτική εγκύκλιο του υπ. Παιδείας, με αποτέλεσμα οι εξετάσεις στις υπό κατάληψη σχολές να γίνουν ψηφιακά.

Να κλάψει κανείς ή να γελάσει; Ο απόδημος π.χ. Δημ. Παπαγεωργίου μπορεί να ψηφίσει με επιστολική ψήφο στις ευρωεκλογές, αλλά δεν μπορεί να ψηφίσει -με την ίδια ΑΚΡΙΒΩΣ διαδικασία- στις εθνικές εκλογές.

Το μόνο θετικό από τη χυδαία στοχοποίηση του σκιτσογράφου Ηλία Μακρή από τον Π. Πολάκη είναι ότι υπάρχουν ακόμα «βέλη» τα οποία μπορούν να διαπερνούν το χονδρό πολιτικό πετσί του. Επί σειρά ετών ο πολιτικός αγροίκος των Σφακίων έδειχνε «άτρωτος». Αλλά και στον κόσμο του. Συντονισμένος με τη θυμοσοφία, που λέει «τον έφτυναν κι αυτός […]

Μέχρι και καταδρομική επιχείρηση έστησε το επιτελείο του Στ. Κασσελάκη, προκειμένου να μην υπάρξει πλάνο του, ακόμα και το βράδυ που παρέθεσε γεύμα σε εστιατόριο του νησιού.

Οπως όλα δείχνουν, η «μάχη» για το γάμο των ομοφύλων και κούρασε και τελειώνει γρήγορα, όπως θα διαβάσετε στη στήλη.

Οσο η συζήτηση για το γάμο των ομοφύλων ήταν άναρχη και η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας δεν καταλάβαινε π.χ. τη διαφορά μεταξύ υιοθεσίας και τεκνοθεσίας παιδιού, που προέρχεται από παρένθετη μητρότητα, επικράτησε ένα αλαλούμ.