Αντώνης Πανούτσος

Η κυβέρνηση χρειάζεται υπουργούς που όταν παίρνουν αποφάσεις, δεν θα σκέφτονται πρώτα αν θα δυσαρεστήσουν κάποιον στη Βουλή ή στο Μαξίμου.

Πριν από τέσσερα χρόνια βρέθηκα μπροστά σε μια δυσάρεστη έκπληξη. Είχα παραγγείλει κάτι βιβλία από την Αγγλία και τα παρέλαβα από το ταχυδρομείο με σημαντική καθυστέρηση έχοντας να πληρώσω και δασμούς. Οι οποίοι ήταν κάπου κοντά στο 30% της αξίας των βιβλίων. Ηταν η πρώτη φορά από τη δεκαετία του ‘90 που πλήρωνα τελωνείο για […]

Το πρόβλημα με την πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης, που κατατέθηκε την Τετάρτη στη Βουλή, είναι και το γενικότερο πρόβλημα της αντιπολίτευσης. Για να συζητηθεί η πρόταση μομφής πρέπει να σηκωθούν και να μιλήσουν οι αρχηγοί της αντιπολίτευσης, από τον Νίκο Ανδρουλάκη μέχρι τον Σωκράτη Φάμελλο και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και να υπενθυμίσουν σε όσους […]

Οι δημοσκοπήσεις στην Ελλάδα επικεντρώνονται στην εσωτερική πολιτική. Ποιο κόμμα θα ψηφίσετε στις επόμενες εκλογές, ποιος αρχηγός πιστεύετε ότι είναι ο καταλληλότερος για πρωθυπουργός, άντε και κάποια επίκαιρη ερώτηση του τύπου «Πιστεύετε ότι έγινε συγκάλυψη για τα Τέμπη;» και τέλος.

Μια από τις αγαπημένες σκηνές του ελληνικού κινηματογράφου είναι στο «Υπάρχει και Φιλότιμο», όταν ο Μαυρογιαλούρος αρχίζει να μουντζώνει.

Ο μέσος Ελληνας, προφανώς, στέκεται στα ονόματα των πανεπιστημίων. Ακούει, για παράδειγμα, «Οξφόρδη», αλλά δεν ξέρει ότι στην Οξφόρδη υπάρχουν 43 κολέγια, αλλά αν έχεις τελειώσει το «Κέλογκ» ή το «Ολ Σόουλς» κάνει όλη τη διαφορά. Καθώς στο πρώτο ο πτυχιούχος κάνει αιτήσεις για να βρει δουλειά, ενώ στο δεύτερο του κάνουν αιτήσεις οι δουλειές […]

Πρόσφατα σε ραδιοφωνική εκπομπή του Fox News άκουγα έναν βετεράνο πιλότο ελικοπτέρων ο οποίος αναφερόταν στο δυστύχημα στην Ουάσιγκτον όπου ένα Βlackhawk ελικόπτερο συγκρούστηκε με επιβατικό αεροπλάνο.

Προφανώς δεν αφορά ένα δυστύχημα τρένου, όσο μεγάλο και εάν είναι. Προφανέστερα δεν αφορά σε επιμερισμό ευθυνών. Εκτός αν κάποιος πιστεύει ότι εάν η δικαιοσύνη βρει ενόχους που δεν είναι πολιτικοί, ο κόσμος που βρέθηκε την Κυριακή στην πλατεία Συντάγματος θα πει «Α, έτσι ήταν;» και θα πάψει να ασχολείται.

Μπορείς να λες ότι είναι ποδήλατο, βάρκα με κουπιά ή κούνια, αλλά η πραγματικότητα είναι σαν τα τριαξονικά φορτηγά. Αν δοκιμάσεις να την αγνοήσεις, θα σε περάσει από πάνω. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που δεν είναι σταυροφόρος αλλά πολιτικός, κάποια στιγμή το κατάλαβε.

Υστερα από λίγο καιρό θα θυμόμαστε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στις επετείους, τις δεξιώσεις και όταν υποδέχεται ξένο ομόλογό του. Αυτό ακριβώς ήθελε ο Κυριάκος Μητσοτάκης όταν επέλεγε για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Κώστα Τασούλα.

Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία θα θυμούνται ότι τη δεκαετία του ‘50 το ΚΚΕ έλεγε ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και η ΕΡΕ θα μας κάνουν 49η Πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το Ιούνιο του 2025 θα ολοκληρωθούν δύο χρόνια από έναν από τους μεγαλύτερους εκλογικούς θριάμβους. Την επανεκλογή της κυβέρνησης της Ν.Δ. με 40,56%, δηλαδή με ποσοστό μεγαλύτερο από το 39,85% των εκλογών του 2019. Η επιτυχία είχε να κάνει με τη δυναμική του κόμματος της αντιπολίτευσης, με τον ΣΥΡΙΖΑ να δείχνει σημεία πρώιμης διάλυσης, αλλά […]

Ο χρόνος έχει το χαρακτηριστικό να εξαφανίζει τις διαφορές. Από τη μουσική που οι συνθέτες για τον πολύ κόσμο γίνονται «κλασικοί» ακόμα και όταν τους χωρίζουν κάποιες εκατονταετίες, μέχρι την 25η Μαρτίου και την 28η Οκτωβρίου που στην τηλεόραση κάθε χρόνο αυξάνονται οι μαθητές που προσπαθούν να θυμηθούν πότε πολεμήσαμε τους Ιταλούς και πότε τους […]

Οσο μοντέρνοι και αν δηλώνουν οι γονείς, όσο και να λένε «σεβόμαστε τον χώρο του» είναι στη φύση τους να θέλουν να ξέρουν τι κάνει το παιδί τους. Η εικόνα των τελευταίων 15 χρόνων με τα παιδιά σκυμμένα στην οθόνη του κινητού τους να ασχολούνται με κάτι που τους είναι άγνωστο αποτελεί σύγχρονο εφιάλτη. Ο […]

Τον 19ο αιώνα, την εποχή του ιμπεριαλισμού, ο Ράντγιαρντ Κίπλινγκ τον είχε χαρακτηρίσει «the white man’s burden». Το φορτίο του λευκού ανθρώπου να εκπολιτίσει τους λαούς του κόσμου. Ενας ιεραποστολισμός που με τον χρόνο απαξιώθηκε χωρίς όμως να εξαφανιστεί.

Στη συνάντηση Κυριάκου Μητσοτάκη και Νίκου Ανδρουλάκη πρώτο θέμα ήταν το δημογραφικό. Είναι ένα θέμα που «πουλάει». Τι μπορεί να κάνουμε για να αυξήσουμε τις γεννήσεις; Και άντε οι τυποποιημένες τοποθετήσεις για επιδόματα στα νέα ζευγάρια και τα σχετικά. Μόνο που δεν θέλουν να το αντιμετωπίσουν ειλικρινά. Οταν αποφασίσουν, δεν έχουν παρά να κοιτάξουν στον […]

Τα βιβλία των πολιτικών με αφήνουν αδιάφορο. Οι εν ενεργεία τα γράφουν για να προβάλουν πολιτικό χαρακτήρα που θα εξαργυρώσουν στο μέλλον. Οι εν αποστρατεία με στόχο τη δικαίωση από την Ιστορία. Το «Στον ίδιο δρόμο» του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, που μόλις κυκλοφόρησε, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Πρώτον, το στιλ της γραφής του Χρυσοχοΐδη είναι απλό. Δεύτερον, […]

Τις προάλλες, συνάντησα στο αεροδρόμιο μία κυρία που μου συστήθηκε σαν Αγγλίδα, αλλά περήφανη να δηλώνει επίτιμη Ελληνίδα. Οτι βρίσκεται 45 χρόνια στην Ελλάδα, την οποία υπεραγαπά, πέραν ενός σημείου, την απόδοση της δικαιοσύνης. Οχι ως προς το αντικειμενικό κομμάτι, αλλά ως προς τους χρόνους. Μου έλεγε ότι έχει εμπλακεί σε μία υπόθεση απάτης, αλλά […]

Πριν από κάποια χρόνια είχε γίνει στην παλιά λέσχη του Ολυμπιακού στο Πασαλιμάνι η παρουσίαση του «Εκ Πειραιώς» του Διονύση Χαριτόπουλου.

Η αγαπημένη φράση της μητέρας μου ήταν το «Παιδί μου, δεν θυμάμαι μια φορά που να μη λένε ότι η πατρίδα βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση και μπορούμε να ψηφίσουμε άνετα». Σε κάθε εκλογές η πατρίδα, ο κόσμος, η υφήλιος βρίσκεται στην πιο κρίσιμη καμπή στην Ιστορία. Αν δεν αγχώθηκα ύστερα από μία δικτατορία και την […]

Το 1968 ο Πιερ Πάολο Παζολίνι γύρισε το «Τεορέμα» («Το Θεώρημα», ο ελληνικός τίτλος). Μια ταινία που ο πρωταγωνιστής της, ο Τέρενς Σταμπ, εμφανίζεται από το πουθενά σε μια αστική οικογένεια. Αποπλανεί -για να το πω διακριτικά- ολόκληρη την οικογένεια και μετά εξαφανίζεται αφήνοντάς τους να επανεκτιμήσουν τις μπουρζουά αξίες που βάσισαν τη ζωή τους.