Δέσποινα Κονταράκη

Ακριβώς 17 χρόνια πριν, η Ελλάδα ήταν η πιο περήφανη χώρα του κόσμου. Το ημερολόγιο μετρούσε αντίστροφα για τους 28ους Ολυμπιακούς Αγώνες που θα διεξάγονταν στην Αθήνα. «Επιτέλους σπίτι» ήταν η φράση που μας συγκινούσε και μας πείσμωνε να διοργανώσουμε τους καλύτερους Aγώνες της σύγχρονης ιστορίας.

Χθες, ανάμεσα στις διατάξεις του υπουργείου Οικονομικών για τη ρύθμιση οφειλών και την έκπτωση 3% για την εφάπαξ καταβολή του φόρου εισοδήματος, κατατέθηκε μία εξίσου, αν όχι σημαντικότερη, ρύθμιση: Η υπαγωγή των απινιδωτών στον υπερμειωμένο συντελεστή ΦΠΑ 6% από το 24% με το οποίο επιβαρύνονται σήμερα.

Αν υπήρχε η δυνατότητα να βάλουμε 600 εκατομμύρια σελίδες τη μία δίπλα στην άλλη, πόσο εμβαδόν θα καταλάμβαναν; Πριν απαντήσουμε θα πρέπει να μετρήσουμε με ακρίβεια τη διάστασή τους, καθώς κάποιες είναι Α4, άλλες Α3 και αρκετές Α0.

Το πρόβλημα με τον κατώτατο μισθό είναι αυτό που λέει η λέξη: Κατώτατος, πιο κάτω δεν έχει.

Συνόδου με την οποία προτρέπονται κληρικοί και πιστοί να εμβολιαστούν.

Στις 16 Φεβρουαρίου 1923 οι άνθρωποι έπεσαν για ύπνο και ξύπνησαν με το ημερολόγιο να γράφει 1η Μαρτίου. Ηταν η τελευταία φορά που τρέξαμε το ρολόι μπροστά, εξαφανίζοντας 13 ολόκληρες ημέρες για να μεταβούμε από το Ιουλιανό στο Γρηγοριανό Ημερολόγιο.

Τα καλά νέα είναι ότι το μήνυμα που περιείχε το μπουκάλι έφτασε στον προορισμό του. Τα κακά νέα είναι ότι πολλοί θα το διάβασαν, αλλά λίγοι θα το κατάλαβαν. Το μπουκάλι που ξεβράστηκε στη θεσσαλονικιώτικη ακτή δεν είχε τίποτα από την ποιητική διάθεση που έχουν συνήθως οι ιστορίες με τα ερωτικά ραβασάκια που ρίχνουν οι […]

Στις συζητήσεις που δεν βλέπουν το φως των σόσιαλ μίντια, που δεν λουστράρονται πριν δημοσιοποιηθούν, στις κουβέντες που γίνονται ιδιωτικά σε κάποια βεράντα ή στο καφενείο της γειτονιάς, υπάρχει πάντα ο εξυπνάκιας «φιλόσοφος» της παρέας.

Είναι πολλά 22 χρόνια, ιδίως όταν σε χωρίζουν από τον προηγούμενο αιώνα. Το 1999 ήταν μια δύσκολη χρονιά για την Ελλάδα και τον κόσμο γεμάτη κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά γεγονότα.

Ηταν αναμενόμενο ότι η περίπτωση της Μυκόνου και η απόφαση για τοπικό λόκνταουν θα αξιοποιούνταν από τους αρνητές των εμβολίων, οι οποίοι ως γνωστόν δεν τα πάνε καλά ούτε με τη λογική ούτε με τα νούμερα.

Δεν γνωρίζουμε πόσο δύσκολο ήταν -που θα ήταν πολύ- να απευθύνεις μήνυμα υπέρ του εμβολιασμού για μια άγνωστη ασθένεια με ένα άγνωστο εμβόλιο σε έναν λαό που πεινούσε και μόλις είχε βγει από πόλεμο, αλλά να που έγινε. Και μάλιστα στον μακρινό 19ο αιώνα όταν οι δεισιδαιμονίες και η άγνοια ήταν ο κανόνας και όχι […]

Αν έπρεπε να περιγράψουμε με δύο παραδείγματα την εικόνα της Ελλάδας στον ιατροτεχνολογικό τομέα πριν και μετά την πανδημία, θα επαναλαμβάναμε αυτά που είπε ο ιατρός, επίκουρος καθηγητής Κλινικής Φαρμακολογίας στο Πανεπιστήμιο Πατρών και αντιπρόεδρος του ΕΟΔΥ, Γιώργος Παναγιωτακόπουλος, στους βουλευτές της Επιτροπής Ερευνας και Τεχνολογίας της Βουλής:

Μην έχουμε καμιά αμφιβολία ότι ένας σκληρός, ολιγομελής πυρήνας ατόμων που ακροβατούν μεταξύ κοινωνικής ανισορροπίας, πολιτικού σκοταδισμού και παραθρησκευτικού φανατισμού βρίσκεται τα τελευταία χρόνια πίσω από κάθε μεγάλη κινητοποίηση.

Μπορεί το ημερολόγιο να δείχνει μέσα Ιουλίου, όμως τα πάντα γυρίζουν γύρω από τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο, όταν η επιστροφή σε κλειστούς χώρους δεν θα αποτελεί επιλογή αλλά μονόδρομο.

Το όριο που είχε τεθεί για τον τελικό στο Γουέμπλεϊ ήταν 65.000  θεατές, αλλά μπορεί να κατάφεραν να μπουν περισσότεροι. Το όριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι… μηδέν, και αν κρίνουμε από την αυστηρότητα των Ιαπώνων, δεν θα καταφέρει να ξεγλιστρήσει κανείς, εκτός από τους αθλητές.

Εχουν και φέτος την τιμητική τους οι αριστούχοι των Πανελλαδικών, όμως αυτή τη φορά η ιστορία του Δημήτρη τις επισκιάζει όλες. Οχι επειδή είναι ο πρώτος των πρώτων, ούτε επειδή έχει καμία σημασία αν περνάει στην Ιατρική ή σε οποιαδήποτε άλλη σχολή.

«Είναι αδύνατο να φανταστούμε ένα μέλλον ύστερα από δέκα χρόνια όπου ένας πελάτης έρχεται και λέει: “Τζεφ, μου αρέσει πολύ η Amazon, απλώς θα ήθελα να ήταν λίγο υψηλότερες οι τιμές” ή “Μου αρέσει πολύ η Amazon, απλώς θα ήθελα να αργεί λίγο περισσότερο η παράδοση”. Αδύνατο».

«Αγαπώ να παίζω μουσική, δεν αγαπώ να παίζω με τη δημόσια υγεία». Δεν είναι η πρώτη φορά που το λέει και το εννοεί ο Πάνος Κιάμος.

Κυκλοφορούσε εν είδει ανεκδότου-ευφυολογήματος τη δεκαετία του ’80: Οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί επιβιβάζονται στα οχήματά τους και πριν ξεκινήσουν οι σοφέρ ζητούν οδηγίες. -Πού πάμε, πρόεδρε, ρωτά ο πρώτος τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.

Ηταν Μάιος του 2020 όταν ο Αδωνις Γεωργιάδης και ο Νίκος Παπαθανάσης έβαλαν τις μάσκες τους, έβγαλαν τις μεζούρες τους και άρχισαν να μετρούν αποστάσεις ανάμεσα σε τραπεζάκια.

Αν κάποιος δεν έχει πειστεί και ζητάει απαντήσεις για το λόγο που κυβέρνηση και επιτροπή αυστηροποιούν τα μέτρα, το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) έχει την απάντηση: Για επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος.