Τα κατειλημμένα πεζοδρόμια, οι μπλοκαρισμένες ράμπες ΑμεΑ και τα αυτοκίνητα που σταθμεύουν πάνω σε διαβάσεις αποτελούν μια καθημερινή εικόνα στις ελληνικές πόλεις.
Εκεί όπου αρκετοί βλέπουν μια προσωρινή ενόχληση, για έναν άνθρωπο με αναπηρία, έναν ηλικιωμένο, έναν γονέα με παιδικό καρότσι ή έναν τυφλό άνθρωπο μπορεί να δημιουργείται ένα πραγματικό και επικίνδυνο εμπόδιο στη μετακίνηση.
Μέσα από την πλατφόρμα xorisempodia.gr, οι χρήστες μπορούν να σημειώνουν σε έναν δημόσιο χάρτη περιστατικά παράνομης στάθμευσης που εμποδίζουν πεζοδρόμια, ράμπες ΑμεΑ και διαβάσεις, συμβάλλοντας στη συγκέντρωση δεδομένων για τη συχνότητα, την έκταση και τη γεωγραφική κατανομή τους.

Ο δημιουργός της πλατφόρμας, Δημήτρης Μουστάκας, μιλά στον Ε.Τ για την προσωπική εμπειρία που αποτέλεσε την αφετηρία της πρωτοβουλίας, εξηγεί τον τρόπο λειτουργίας της, αναφέρεται στην προστασία των προσωπικών δεδομένων και περιγράφει το όραμά του για πόλεις στις οποίες η ασφαλής και αυτόνομη μετακίνηση δεν θα αποτελεί προνόμιο, αλλά αυτονόητο δικαίωμα.
Από μια καθημερινή εικόνα σε μια ψηφιακή πρωτοβουλία
Ποιος είστε και τι σας οδήγησε στη δημιουργία του «Χωρίς Εμπόδια»;
«Ονομάζομαι Δημήτρης Μουστάκας και είμαι αυτοδίδακτος προγραμματιστής. Η ιδέα για το «Χωρίς Εμπόδια» προέκυψε από κάτι που συναντώ πολύ συχνά στην καθημερινότητά μου: πεζοδρόμια, ράμπες και διαβάσεις που είναι κατειλημμένα από παρκαρισμένα οχήματα. Για πολλούς ανθρώπους αυτό μπορεί να μοιάζει με μια απλή ενόχληση. Για έναν γονέα με παιδικό καρότσι, έναν ηλικιωμένο, έναν άνθρωπο με αναπηρία ή έναν τυφλό άνθρωπο, όμως, μπορεί να σημαίνει ότι δεν μπορεί να κινηθεί με ασφάλεια ή ότι αναγκάζεται να κατέβει στο οδόστρωμα. Ήθελα λοιπόν να δημιουργήσω ένα απλό εργαλείο που θα βοηθά τους πολίτες να καταγράφουν αυτά τα περιστατικά και να αναδεικνύει, μέσα από συγκεντρωτικά δεδομένα, πόσο συχνό και εκτεταμένο είναι το πρόβλημα».
Υπήρξε κάποιο προσωπικό περιστατικό που αποτέλεσε την αφορμή για αυτή την πρωτοβουλία;
«Η αφορμή έγινε ακόμη πιο έντονη μέσα από μια προσωπική εμπειρία. Σε μια βόλτα στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας με τον φίλο μου τον Πάνο, ο οποίος κινείται με αμαξίδιο, είδα από πολύ κοντά πόσο δύσκολη μπορεί να γίνει μια φαινομενικά απλή μετακίνηση. Ακόμη και στο κέντρο της Αθήνας, συναντήσαμε κατειλημμένα πεζοδρόμια, μπλοκαρισμένες ράμπες και σημεία όπου δεν υπήρχε ασφαλής διέλευση. Αναγκαζόμασταν να αλλάζουμε συνεχώς διαδρομή ή να κινούμαστε στο οδόστρωμα. Εκεί συνειδητοποίησα πιο καθαρά ότι το παράνομο παρκάρισμα δεν είναι απλώς μια ενόχληση. Για πολλούς ανθρώπους μπορεί να στερεί στην πράξη την ελευθερία και την αυτονομία τους να κινηθούν στην πόλη».
Από την ατομική αγανάκτηση στη συλλογική καταγραφή
Ποιο πρόβλημα θεωρείτε ότι προσπαθεί να λύσει η πλατφόρμα;
«Το βασικό πρόβλημα που προσπαθεί να αντιμετωπίσει η πλατφόρμα είναι ότι μεγάλο μέρος του φαινομένου παραμένει αόρατο και δεν καταγράφεται ποτέ. Πολύ συχνά, ένας πολίτης που θα συναντήσει ένα όχημα πάνω σε πεζοδρόμιο, ράμπα ή διάβαση θα αγανακτήσει, θα το σχολιάσει ή θα το αναρτήσει εκνευρισμένος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Άλλες φορές, επειδή πιστεύει ότι οι αρμόδιες αρχές δεν θα ασχοληθούν ή δεν θα ανταποκριθούν, δεν προχωρά καν σε αναφορά. Έτσι, το περιστατικό χάνεται και δεν αποτυπώνεται πουθενά η πραγματική έκταση του προβλήματος. Το «Χωρίς Εμπόδια» προσπαθεί να μετατρέψει αυτή τη μεμονωμένη αγανάκτηση σε συλλογική πληροφορία. Δίνει τη δυνατότητα στον πολίτη να καταγράψει το περιστατικό σε έναν κοινό χάρτη, ώστε μαζί με τις αναφορές άλλων ανθρώπων να δημιουργείται μια πιο καθαρή εικόνα για το πού, πόσο συχνά και με ποια ένταση εμφανίζεται το πρόβλημα. Η λογική είναι απλή. Μία μεμονωμένη αντίδραση εύκολα χάνεται, πολλές καταγεγραμμένες αναφορές, όμως, μπορούν να γίνουν δεδομένα, να τεκμηριώσουν την έκταση του προβλήματος και να συμβάλουν σε ουσιαστικότερη πίεση προς την Πολιτεία και τις αρμόδιες αρχές».
Πώς λειτουργεί η πλατφόρμα
Πώς λειτουργεί το xorisempodia.gr στην πράξη;
«Η λειτουργία του xorisempodia.gr είναι απλή. Ο χρήστης βρίσκει στον χάρτη το σημείο όπου ένα παρκαρισμένο όχημα εμποδίζει ένα πεζοδρόμιο, μια ράμπα ΑμεΑ ή μια διάβαση και καταχωρεί την αναφορά. Στη συνέχεια μπορεί, αν θέλει, να ετοιμάσει ένα μήνυμα προς την Αστυνομία. Το μήνυμα δεν στέλνεται αυτόματα. Ανοίγει στη συσκευή του και ο ίδιος επιλέγει αν θα το στείλει. Αργότερα μπορεί να δηλώσει και αν υπήρξε ανταπόκριση από τις αρμόδιες αρχές. Η αναφορά εμφανίζεται στον δημόσιο χάρτη και προστίθεται στα συνολικά στατιστικά της πλατφόρμας. Έτσι, ένα μεμονωμένο περιστατικό δεν χάνεται, αλλά γίνεται μέρος μιας μεγαλύτερης εικόνας που μπορεί να δείξει πού το πρόβλημα εμφανίζεται πιο συχνά και αν οι αρχές ανταποκρίνονται. Η πλατφόρμα δεν ζητά φωτογραφίες και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και χωρίς λογαριασμό».
Γιατί επιλέξατε η αναφορά να γίνεται μέσω SMS προς το 100 και όχι απευθείας σε κάποια δημόσια υπηρεσία;
«Επιλέξαμε το SMS προς το 100 γιατί η πλατφόρμα αφορά ολόκληρη τη χώρα και δεν διαθέτουν όλοι οι δήμοι δημοτική αστυνομία ή την ίδια διαδικασία αναφορών. Το 100 είναι ένας ενιαίος και γνωστός τρόπος επικοινωνίας, ανεξάρτητα από την περιοχή στην οποία βρίσκεται κάποιος. Παράλληλα, το xorisempodia.gr δεν υποκαθιστά κάποια δημόσια υπηρεσία. Απλώς βοηθά τον πολίτη να ετοιμάσει γρήγορα ένα σαφές μήνυμα με το σημείο και το είδος του προβλήματος. Το μήνυμα δεν αποστέλλεται αυτόματα. Ο ίδιος ο χρήστης αποφασίζει αν θα το στείλει.Με αυτόν τον τρόπο, η διαδικασία παραμένει απλή και ίδια για όλους, ενώ η αναφορά καταγράφεται και στην πλατφόρμα ώστε να μη χάνεται ως μεμονωμένο περιστατικό».
Πόσο εύκολη είναι η χρήση της για έναν πολίτη που δεν είναι εξοικειωμένος με την τεχνολογία;
«Έχει σχεδιαστεί ώστε να είναι όσο πιο απλή γίνεται, ακόμη και για κάποιον που δεν είναι ιδιαίτερα εξοικειωμένος με την τεχνολογία. Ο χρήστης μπορεί να μπει απευθείας από τον browser του κινητού του, χωρίς να είναι υποχρεωμένος να δημιουργήσει λογαριασμό. Μπορεί επίσης να εγκαταστήσει το xorisempodia.gr στο κινητό του ως εφαρμογή PWA, ώστε να το ανοίγει εύκολα από την αρχική οθόνη, όπως κάθε άλλη εφαρμογή. Η αναφορά γίνεται σε λίγα βήματα και η διαδικασία παίρνει μόνο μερικά δευτερόλεπτα. Ο χρήστης επιλέγει το σημείο στον χάρτη, δηλώνει αν το παρκαρισμένο όχημα εμποδίζει πεζοδρόμιο, ράμπα ΑμεΑ ή διάβαση και καταχωρεί την αναφορά, χωρίς να χρειάζεται να γράψει μεγάλο κείμενο ή να ανεβάσει φωτογραφία».
Προσωπικά δεδομένα και αξιοπιστία των αναφορών
Τι στοιχεία συλλέγει η πλατφόρμα και πώς προστατεύονται τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών;
«Η πλατφόρμα συλλέγει μόνο τα στοιχεία που χρειάζονται για να λειτουργήσει η αναφορά. Καταγράφεται το σημείο στον χάρτη, η περιοχή, το είδος του εμποδίου, δηλαδή αν πρόκειται για πεζοδρόμιο, ράμπα ΑμεΑ ή διάβαση, η ημερομηνία της αναφοράς και προαιρετικά αν υπήρξε ανταπόκριση από την Αστυνομία. Δεν ζητάμε ούτε επιτρέπουμε φωτογραφίες, οπότε δεν συλλέγονται εικόνες οχημάτων, πινακίδες ή πρόσωπα. Επίσης, κάποιος μπορεί να κάνει αναφορά χωρίς λογαριασμό. Σε αυτή την περίπτωση η αναφορά είναι ανώνυμη και δεν συνδέεται με την ταυτότητά του. Αν κάποιος επιλέξει να δημιουργήσει λογαριασμό, αποθηκεύονται το email και το όνομα προφίλ του. Το ονοματεπώνυμο είναι προαιρετικό και χρησιμοποιείται μόνο αν ο χρήστης θέλει να ετοιμάσει επώνυμο SMS προς το 100. Δεν εμφανίζεται ποτέ δημόσια στον χάρτη. Δεν χρησιμοποιούμε τα δεδομένα για διαφημίσεις και δεν τα πουλάμε σε τρίτους. Χρησιμοποιούνται μόνο τα απαραίτητα cookies για τη λειτουργία της πλατφόρμας, ανώνυμα στατιστικά χωρίς cookies και μηχανισμοί προστασίας από spam και αυτοματοποιημένες αναφορές. Οι χρήστες μπορούν επίσης να ζητήσουν πρόσβαση, διόρθωση ή διαγραφή των προσωπικών τους δεδομένων».
Πώς διασφαλίζετε ότι οι αναφορές είναι πραγματικές και δεν γίνονται καταχρηστικά;
«Το «Χωρίς Εμπόδια» είναι μια ανοιχτή πλατφόρμα συλλογικής δράσης, οπότε βασίζεται στη συμμετοχή των πολιτών. Δεν είναι δυνατό να επιβεβαιώνεται με απόλυτη βεβαιότητα κάθε μεμονωμένη αναφορά. Υπάρχουν όμως δικλίδες για να περιορίζονται οι ψεύτικες, αυτοματοποιημένες ή καταχρηστικές αναφορές, όπως προστασία από bots και spam, περιορισμοί στη συχνότητα των καταχωρήσεων και έλεγχος για ύποπτα μοτίβα. Στόχος μας δεν είναι να παρουσιάζουμε κάθε μεμονωμένη αναφορά ως αδιαμφισβήτητο περιστατικό, αλλά να εντοπίζουμε τη συνολική εικόνα και τα σημεία όπου το πρόβλημα εμφανίζεται επανειλημμένα. Όσο αυξάνεται η συμμετοχή, τόσο πιο χρήσιμα και αξιόπιστα γίνονται τα συγκεντρωτικά δεδομένα».
Ένα πρόβλημα που έχει κανονικοποιηθεί
Πόσο σοβαρό θεωρείτε ότι είναι το πρόβλημα της παράνομης στάθμευσης στην Ελλάδα;
«Το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό και ταυτόχρονα τόσο συνηθισμένο, που πολλές φορές αντιμετωπίζεται σαν κάτι φυσιολογικό. Παρκαρισμένα οχήματα πάνω σε πεζοδρόμια, ράμπες ΑμεΑ και διαβάσεις συναντά κανείς καθημερινά σχεδόν παντού. Δεν πρόκειται όμως απλώς για θέμα κακής συμπεριφοράς ή αισθητικής. Είναι ζήτημα ασφάλειας, προσβασιμότητας και ισότιμης χρήσης του δημόσιου χώρου. Ένας γονέας με καρότσι, ένας ηλικιωμένος, ένας τυφλός άνθρωπος ή ένας άνθρωπος που κινείται με αμαξίδιο μπορεί να αναγκαστεί να κατέβει στο οδόστρωμα ή να αλλάξει εντελώς διαδρομή. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι το πρόβλημα έχει κανονικοποιηθεί. Πολλοί θεωρούν δεδομένο ότι το αυτοκίνητο μπορεί να καταλαμβάνει τον χώρο του πεζού. Γι’ αυτό χρειάζεται όχι μόνο καλύτερος έλεγχος από τις αρχές, αλλά και αλλαγή νοοτροπίας».
Ποιοι είναι οι άνθρωποι που πλήττονται περισσότερο από αυτές τις παραβάσεις;
«Περισσότερο πλήττονται οι άνθρωποι που δεν μπορούν απλώς να παρακάμψουν ένα εμπόδιο. Άνθρωποι που κινούνται με αμαξίδιο, τυφλοί και άτομα με προβλήματα όρασης, ηλικιωμένοι, γονείς με παιδικά καρότσια και άνθρωποι με προσωρινές ή μόνιμες κινητικές δυσκολίες.Για κάποιον χωρίς δυσκολία στη μετακίνηση, ένα παρκαρισμένο όχημα πάνω στο πεζοδρόμιο μπορεί να σημαίνει μια μικρή παράκαμψη. Για κάποιον άλλο μπορεί να σημαίνει ότι δεν υπάρχει καθόλου ασφαλής διέλευση, ότι πρέπει να κατέβει στο οδόστρωμα ή ότι δεν μπορεί να συνεχίσει τη διαδρομή του. Στην πραγματικότητα, όμως, το πρόβλημα αφορά όλους. Όταν ο δημόσιος χώρος δεν είναι ασφαλής και προσβάσιμος, η πόλη γίνεται λιγότερο ανθρώπινη για όλους μας».
Πιστεύετε ότι λείπει η ενημέρωση ή η εφαρμογή του νόμου;
«Πιστεύω ότι λείπουν και η ενημέρωση και η ουσιαστική εφαρμογή του νόμου. Υπάρχουν οδηγοί που δεν αντιλαμβάνονται πόσο σοβαρές συνέπειες μπορεί να έχει ένα όχημα πάνω σε πεζοδρόμιο, ράμπα ΑμεΑ ή διάβαση. Βλέπουν απλώς ένα σημείο όπου μπορούν να αφήσουν το αυτοκίνητό τους, χωρίς να σκέφτονται ότι μπορεί να στερούν από έναν άνθρωπο την ασφαλή μετακίνηση. Από την άλλη, όταν οι παραβάσεις μένουν χωρίς έλεγχο, δημιουργείται η αίσθηση ότι δεν υπάρχει πραγματικό κόστος. Έτσι η συμπεριφορά επαναλαμβάνεται και σταδιακά κανονικοποιείται. Χρειάζεται λοιπόν περισσότερη ενημέρωση, αλλά και σταθερός έλεγχος από τις αρμόδιες αρχές. Η ενημέρωση από μόνη της δεν αρκεί, αν ο νόμος δεν εφαρμόζεται στην πράξη».
Οι πρώτες αναφορές και η ανταπόκριση των αρχών
Πόσες αναφορές έχουν γίνει μέχρι σήμερα;
«Μέχρι σήμερα έχουν γίνει περίπου 250 αναφορές. Η πλατφόρμα βρισκόταν σε κλειστή δοκιμαστική έκδοση από τον περασμένο Σεπτέμβριο και άνοιξε για όλους μόλις πριν από μία εβδομάδα. Για αυτό και οι αναφορές που έχουν συγκεντρωθεί μέχρι τώρα είναι ένα πρώτο δείγμα της συμμετοχής του κόσμου και της έκτασης του προβλήματος».
Έχετε δει περιπτώσεις όπου η παρέμβαση οδήγησε σε άμεση αντιμετώπιση του προβλήματος;
«Στη δοκιμαστική περίοδο, οι χρήστες μάς ανέφεραν ότι συνήθως δεν υπήρχε ουσιαστική ανταπόκριση από τις αρχές ή ότι δεν μπορούσαν να γνωρίζουν τι απέγινε η αναφορά τους. Αυτός είναι και ο λόγος που πλέον καταγράφουμε ξεχωριστά αν υπήρξε ανταπόκριση από την Αστυνομία. Θέλουμε να μη μένουμε μόνο στον αριθμό των αναφορών, αλλά να αποκτήσουμε σταδιακά μια πιο καθαρή εικόνα και για το τι συμβαίνει μετά. Μέχρι σήμερα δεν θα έλεγα ότι έχουμε αρκετά δεδομένα για να μιλήσουμε με βεβαιότητα για συστηματική άμεση αντιμετώπιση. Αυτό ακριβώς προσπαθούμε να μετρήσουμε».
Η συμμετοχή των πολιτών και ο πρώτος αντίκτυπος
Ποια είναι η ανταπόκριση των πολιτών μέχρι στιγμής;
«Η ανταπόκριση των πολιτών μέχρι στιγμής είναι θετική, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι η πλατφόρμα άνοιξε για όλους μόλις πριν από μία εβδομάδα. Υπάρχει ενδιαφέρον, γίνονται αναφορές και αρκετοί άνθρωποι επικοινωνούν μαζί μας για να μοιραστούν εμπειρίες, παρατηρήσεις και προτάσεις βελτίωσης. Αυτό δείχνει ότι το πρόβλημα είναι υπαρκτό και ότι πολλοί πολίτες αναζητούν έναν πιο οργανωμένο τρόπο να το καταγράφουν. Το σημαντικό τώρα είναι αυτή η αρχική ανταπόκριση να εξελιχθεί σε σταθερή συμμετοχή, ώστε τα δεδομένα να αποκτήσουν πραγματική αξία και να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ουσιαστική πίεση προς τις αρμόδιες αρχές».
Έχετε κάποια στοιχεία που δείχνουν ότι η πλατφόρμα έχει ήδη θετικό αντίκτυπο;
«Είναι ακόμη νωρίς για να μιλήσουμε με βεβαιότητα για μετρήσιμο αντίκτυπο, καθώς η πλατφόρμα άνοιξε για όλους μόλις πριν από δύο εβδομάδες. Παρόλα αυτά, υπάρχουν ήδη κάποια θετικά σημάδια. Έχουν καταγραφεί περίπου 350 αναφορές, υπάρχει ενδιαφέρον από τους πολίτες και αρκετοί άνθρωποι επικοινωνούν μαζί μας για να μοιραστούν εμπειρίες και προτάσεις. Για εμάς, ένας πρώτος θετικός αντίκτυπος είναι ότι το πρόβλημα αρχίζει να καταγράφεται πιο οργανωμένα και να γίνεται ορατό μέσα από δεδομένα. Ο πιο ουσιαστικός αντίκτυπος, όμως, θα φανεί όσο μεγαλώνει η συμμετοχή και θα μπορούμε να δείχνουμε με μεγαλύτερη σαφήνεια ποια σημεία έχουν επαναλαμβανόμενο πρόβλημα και ποια είναι η ανταπόκριση των αρχών».
Η τεχνική ανάπτυξη πίσω από το εγχείρημα
Πόσο δύσκολο ήταν να αναπτυχθεί τεχνικά το έργο;
«Τεχνικά δεν θα έλεγα ότι ήταν ιδιαίτερα δύσκολο έργο. Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να κρατηθεί η πλατφόρμα όσο πιο απλή γίνεται για τον πολίτη και να μη φορτωθεί με περιττές λειτουργίες. Χρειάστηκε κυρίως προσοχή στον τρόπο που γίνεται η αναφορά, στην προστασία των προσωπικών δεδομένων, στη σωστή λειτουργία από κινητό και στην αποτροπή καταχρηστικών καταχωρήσεων. Ο στόχος ήταν ο χρήστης να μπορεί να κάνει μια αναφορά μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, χωρίς να χρειάζεται ιδιαίτερη εξοικείωση με την τεχνολογία».
Πόσο χρόνο χρειάστηκε από την ιδέα μέχρι την υλοποίηση;
«Από τη στιγμή που ξεκαθάρισε η ιδέα, η πρώτη λειτουργική έκδοση της πλατφόρμας χρειάστηκε περίπου δύο εβδομάδες για να υλοποιηθεί. Στη συνέχεια ακολούθησε μια μεγαλύτερη περίοδος δοκιμών, διορθώσεων και βελτιώσεων, με βάση τη χρήση και τα σχόλια των πρώτων χρηστών, πριν η πλατφόρμα ανοίξει για όλους».
Είναι μια εθελοντική προσπάθεια ή υπάρχει κάποια χρηματοδότηση;
«Είναι μια προσωπική και εθελοντική προσπάθεια. Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι μόνος πίσω από την ανάπτυξη και τη λειτουργία της πλατφόρμας και καλύπτω ο ίδιος όλα τα έξοδά της. Δεν υπάρχει κάποια χρηματοδότηση ή εμπορική εκμετάλλευση. Ο στόχος είναι να παραμείνει ένα δωρεάν εργαλείο για τους πολίτες και να εξελιχθεί μέσα από τη συμμετοχή και τις ανάγκες της κοινότητας».
Οι επόμενες λειτουργίες και το μέλλον της πλατφόρμας
Σκέφτεστε εφαρμογή για κινητά ή νέες λειτουργίες;
«Η πλατφόρμα είναι ήδη διαθέσιμη και ως εφαρμογή PWA. Αυτό σημαίνει ότι ο χρήστης μπορεί να την εγκαταστήσει στο κινητό του και να την ανοίγει από την αρχική οθόνη, όπως μια κανονική εφαρμογή, χωρίς να χρειάζεται να τη κατεβάσει από κάποιο app store. Παράλληλα, οι χρήστες μάς προτείνουν νέες λειτουργίες και βελτιώσεις. Αυτές οι προτάσεις αξιολογούνται με βάση το πόσο χρήσιμες είναι και κατά πόσο μπορούν να προστεθούν χωρίς να χαθεί η απλότητα της πλατφόρμας».
Το όραμα για μια πραγματικά προσβάσιμη πόλη
«Αν μπορούσατε να αλλάξετε ένα πράγμα στην καθημερινότητα των ελληνικών πόλεων, ποιο θα ήταν; Θα ήθελα να γίνει αυτονόητο ότι τα πεζοδρόμια, οι ράμπες και οι διαβάσεις δεν είναι χώροι στάθμευσης, αλλά βασικές υποδομές μετακίνησης. Να μπορεί κάθε άνθρωπος να βγει από το σπίτι του και να κινηθεί με ασφάλεια, χωρίς να χρειάζεται να κατεβαίνει στο οδόστρωμα, να αλλάζει διαδρομή ή να εξαρτάται από τη βοήθεια κάποιου άλλου. Μια πόλη είναι πραγματικά προσβάσιμη όταν μπορεί να τη χρησιμοποιήσει με ασφάλεια και αξιοπρέπεια ο πιο ευάλωτος πολίτης της».
Τα «δύο λεπτά» που μπορούν να αποκλείσουν έναν άνθρωπο
«Αν σας άκουγε αυτή τη στιγμή ένας οδηγός που παρκάρει «για δύο λεπτά» πάνω σε μια ράμπα ΑμεΑ, τι θα του λέγατε;Θα του έλεγα ότι για εκείνον μπορεί να είναι δύο λεπτά, αλλά για έναν άνθρωπο που κινείται με αμαξίδιο αυτά τα δύο λεπτά μπορεί να σημαίνουν ότι δεν μπορεί να περάσει καθόλου.Μια ράμπα δεν είναι απλώς ένα κενό σημείο στο πεζοδρόμιο. Είναι ο μόνος τρόπος για κάποιον να συνεχίσει τη διαδρομή του με ασφάλεια και χωρίς βοήθεια. Όταν είναι κλεισμένη, ο άνθρωπος μπορεί να αναγκαστεί να κατέβει στο οδόστρωμα, κάτι που τον θέτει άμεσα σε κίνδυνο.Το «θα φύγω αμέσως» δεν αναιρεί ούτε το εμπόδιο ούτε τον κίνδυνο που δημιουργείται εκείνη τη στιγμή. Η δική μας ευκολία δεν μπορεί να στερεί από κάποιον άλλον την πρόσβαση, την αυτονομία και την ασφάλειά του.
«Ο δημόσιος χώρος ανήκει σε όλους»
Ποιο μήνυμα θέλετε να κρατήσουν οι πολίτες από αυτή την πρωτοβουλία;
«Το βασικό μήνυμα είναι ότι ο δημόσιος χώρος ανήκει σε όλους και η προσβασιμότητα δεν είναι πολυτέλεια. Μια μεμονωμένη αναφορά μπορεί να φαίνεται μικρή, αλλά όταν πολλές τέτοιες καταγραφές συγκεντρώνονται, δημιουργούν μια εικόνα που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί. Θέλουμε οι πολίτες να μη μένουν μόνο στην αγανάκτηση, αλλά να τη μετατρέπουν σε συμμετοχή και συλλογική πίεση. Αν αρχίσουμε να αντιμετωπίζουμε τα πεζοδρόμια, τις ράμπες και τις διαβάσεις ως χώρο που πρέπει να μένει ελεύθερος, τότε μπορούμε σταδιακά να κάνουμε τις πόλεις μας πιο ασφαλείς και πιο ανθρώπινες για όλους».
Μια πόλη που δεν αποκλείει κανέναν
Τι σημαίνει για εσάς η φράση «Χωρίς Εμπόδια»;
«Για μένα, «Χωρίς Εμπόδια» σημαίνει μια πόλη που δεν αποκλείει κανέναν. Μια πόλη όπου η αυτονομία, η ασφάλεια και η αξιοπρέπεια δεν εξαρτώνται από το αν κάποιος μπορεί να ξεπεράσει μόνος του τα εμπόδια που συναντά. Σημαίνει να σχεδιάζουμε τον δημόσιο χώρο με τρόπο που να υπολογίζει όλους τους ανθρώπους και να τους επιτρέπει να συμμετέχουν ισότιμα στην καθημερινή ζωή».
















