Κάθε μεγάλο τουρνουά τένις έχει κάτι που το κάνει ξεχωριστό. Το Roland Garros τα χωμάτινα γήπεδά του, το US Open τους νυχτερινούς αγώνες, το Αυστραλιανό Open τον έντονο καλοκαιρινό ήλιο. Το Wimbledon, το πιο φημισμένο από τα τέσσερα Grand Slam, που θα διεξαχθεί από 29 Ιουνίου έως 12 Ιουλίου 2026, χαρακτηρίζεται από ένα και μόνο χρώμα: το λευκό.
Αυτό σημαίνει ότι οι παίκτες πρέπει να ντύνονται «κυρίως στα λευκά» ή «σχεδόν εξ ολοκλήρου στα λευκά», από τη στιγμή που μπαίνουν στο γήπεδο, ακολουθώντας ευλαβικά έναν ενδυματολογικό κώδικα ετών, που ισχύει για όλους τους συμμετέχοντες. Με την πρώτη ματιά, αυτός ο κανόνας μπορεί να φαίνεται παρωχημένος, ειδικά σε ένα άθλημα που έχει εξελιχθεί σε εξαιρετικά σύγχρονο. Ωστόσο, παραμένει ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία του τουρνουά.
Η ζωή του Wimbledon άρχισε το 1877, γεγονός που το καθιστά το παλαιότερο και πιο διάσημο τουρνουά τένις στον κόσμο, και οποιοδήποτε χρώμα στις εμφανίσεις των συμμετεχόντων πρέπει να περιορίζεται σε μια λωρίδα μόλις 10 χιλιοστών.
Στα τέλη του 19ου αιώνα, το άθλημα παίζονταν σε ιδιωτικούς συλλόγους, σε γήπεδα με χόρτο, μέσα σε ένα εξαιρετικά κλειστό περιβάλλον. Το λευκό καθιερώθηκε ως χρώμα που συνδεόταν με την κομψότητα, την πειθαρχία και μια συγκεκριμένη έννοια αξιοπρέπειας. Μεταδίδε μια αίσθηση αυτοσυγκράτησης, στενά συνδεδεμένη με τις κοινωνικές νόρμες της βικτοριανής εποχής.
Επιπλέον τα λευκά ρούχα επιβλήθηκαν εν μέρει επειδή κάλυπταν τους ανεπιθύμητους λεκέδες από τον ιδρώτα. Θεωρούνταν τόσο ακατάλληλοι και αντιαισθητικοί που αποφασίστηκε ότι έπρεπε να φορεθεί λευκό για να ελαχιστοποιηθεί η ορατότητά τους, καθώς ο ιδρώτας είναι πιο εμφανής στα πολύχρωμα ρούχα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Επίσης, τα λευκά ρούχα θεωρούνταν επίσης πιο δροσερά στη ζέστη του καλοκαιριού. Με την πάροδο του χρόνου όμως, αυτό συνδέθηκε με την αίσθηση της ιστορίας, της παράδοσης και της μοναδικότητας του τουρνουά. Αν και κατά καιρούς έχουν υπάρξει κάποιες αξιοσημείωτες αναθεωρήσεις.
Πολλές γυναίκες στην κοινότητα του τένις, ανάμεσά τους η Μπίλι Τζιν Κινγκ, η Τζούντι Μάρεϊ και η Χέδερ Γουότσον, υποστήριξαν ότι οι τενίστριες βρίσκουν τα λευκά εσωτερικά σορτς προβληματικά όταν έχουν έμμηνο ρύση. Ως αποτέλεσμα, το All England Club αναθεώρησε τους κανόνες το 2023 για να επιτρέψει τα σκουρόχρωμα εσωτερικά σορτς, «υπό την προϋπόθεση ότι δεν είναι μακρύτερα από το σορτς ή τη φούστα τους».
Υπήρξαν και παλαιότερα αντιπαραθέσεις για τα ρούχα στο Γουίμπλεντον, μερικές φορές για λόγους ευπρέπειας, όπως το 1949, όταν η Γκέρτρουντ Μοράν αμφισβήτησε τους ενδυματολογικούς κώδικες με «ορατά εσώρουχα». Πιο πρόσφατα, το 2017, ζητήθηκε από τη Βένους Ουίλιαμς να αλλάξει ρούχα κατά τη διάρκεια μιας διακοπής λόγω βροχής, επειδή φαίνονταν οι φούξια τιράντες του σουτιέν της.
Την επόμενη χρονιά, ο Ρότζερ Φέντερερ, διεκδικώντας τον όγδοο τίτλο του στο Γουίμπλεντον, κλήθηκε να αλλάξει τα παπούτσια του που είχαν πορτοκαλί σόλα. Όλοι συμμορφώθηκαν με τον κανονισμό.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ενώ αποτελεί μέρος του Wimbledon για πάνω από έναν αιώνα, ο ενδυματολογικός κώδικας δεν ήταν πάντα δημοφιλής στους παίκτες, σύμφωνα με την Britannica. Η πιο ακραία περίπτωση ήταν όταν ο σούπερ σταρ Αντρέ Αγκάσι αρνήθηκε να παίξει στο Wimbledon από το 1988 έως το 1990, εν μέρει επειδή ο ενδυματολογικός κώδικας τον εμπόδιζε να φοράει τα φανταχτερά ρούχα με τα οποία ένιωθε πιο άνετα (και αυτό ήταν ένα μεγάλο μέρος της προσωπικής του ταυτότητας εκείνη την εποχή).
Η θρυλική τενίστρια Μαρτίνα Ναβρατίλοβα επίσης είχε πει ότι οι αξιωματούχοι του τουρνουά «το παράκαναν» όταν της είπαν ότι η μπλε ριγέ φούστα της δεν ήταν σύμφωνη με τον ενδυματολογικό κώδικα.
Η ιστορία των ολόλευκων εμφανίσεων
Η ολόλευκη ενδυμασία συνδέεται επίσης με το κρίκετ, το οποίο μοιράζεται κοινά στοιχεία κοινωνικής τάξης και παράδοσης με το τένις. Το παιχνίδι κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο σήμαινε ότι τα λευκά ρούχα του κρίκετ ήταν μια λογική επιλογή. Ωστόσο, τα χρωματιστά καπέλα της κομητείας ή της χώρας ενός παίκτη επιτρέπονταν από τις αρχές του κρίκετ, και τα πουλόβερ του κρίκετ για τις όχι και τόσο ηλιόλουστες μέρες είχαν συνήθως τα χρώματα της ομάδας στη λαιμόκοψη σχήματος V., σημειώνει σε άρθρο του στο The Conversation ο Ρότζερ Φάγκ, αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Γουόρικ.
Οι λευκές φανέλες και εμφανίσεις έχουν παίξει ρόλο και σε άλλα αθλήματα, συμπεριλαμβανομένου του ποδοσφαίρου. Αν οι λευκές φανέλες υποδηλώνουν σεβασμό και στυλ, κατά κάποιο ειρωνικό τρόπο, η πανίσχυρη ομάδα της Λιντς στα μέσα της δεκαετίας του 1960-70, υπό την καθοδήγηση του Ντον Ρέβι, κέρδισε το προσωνύμιο «βρόμικη Λιντς» (dirty Leeds) για την επιθετική της προσέγγιση στις «σκοτεινές τέχνες» του ποδοσφαίρου. Η ιστορία και η παράδοση έχουν σημασία στο ποδόσφαιρο όσο και σε κάθε άλλο άθλημα, και οι οπαδοί μιας κάποιας ηλικίας σε άλλους συλλόγους εξακολουθούν να αναφέρονται στον σύλλογο του Γιορκσάιρ με αυτό το παρατσούκλι.
Ροή Ειδήσεων 
