Έχουν περάσει περισσότερα από δέκα χρόνια απ΄όταν οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα πλοίο της βυζαντινής εποχής που είχε ναυαγήσει στα ανοικτά των νότιων ακτών της Κροατίας, και μόλις τώρα κατάφεραν να ξετυλίξουν το κουβάρι της ιστορίας του.
Στο κουφάρι του ναυαγισμένου πλοίου βρέθηκαν χρυσά αντικείμενα, με αποτέλεσμα οι αρχαιολόγοι να οδηγηθούν στο συμπέρασμα ότι μετέφερε πιθανότατα ένα υψηλόβαθμο πρόσωπο και τη συνοδεία του.
Ανακοινώνοντας την Πέμπτη (23/07) για πρώτη φορά τα αποτελέσματα των πολυετών υποβρύχιων ανασκαφών τους, ανέφεραν ότι το ναυάγιο μπορεί να χρονολογηθεί στον 7ο ή 8ο αιώνα και ότι τα ευρήματα στο σκάφος υποδηλώνουν ότι δεν επρόκειτο για ένα συνηθισμένο εμπορικό πλοίο.
Αυτά περιλάμβαναν χρυσά νομίσματα που χρονολογούνται από τη δυναστεία του Ηρακλείου, που αποτελείται από τέσσερις αυτοκράτορες, πόρπες διακοσμημένες με ρουμπίνια, σμαράγδια και μαργαριτάρια, καθώς και ένα χρυσό δαχτυλίδι-σφραγίδα με την εικόνα του αυτοκράτορα «που σίγουρα δεν θα το φορούσε ο οποιοσδήποτε», όπως χαρακτηριστικά είπε στο Reuters ο Πάβλε Ντουγκόνιτς, επικεφαλής του Τμήματος Υποβρύχιας Αρχαιολογίας του Κροατικού Ινστιτούτου Συντήρησης.
Η ομάδα του, εξοπλισμένη με καταδυτικό εξοπλισμό, πέρασε την τελευταία δεκαετία αποκαλύπτοντας σταδιακά την ιστορία του πλοίου, τα συντρίμμια του οποίου βρίσκονται κοντά στο νησί Μλιέτ της Αδριατικής.
«Πρόκειται για μια εντυπωσιακή ποσότητα χρυσού, την μεγαλύτερη που έχει βρεθεί ποτέ σε ναυάγιο σε ολόκληρη τη Μεσόγειο», δήλωσε ο Ίγκορ Μιχόλιεκ, επικεφαλής ερευνών στο Κροατικό Ινστιτούτο Συντήρησης. «Ζυγίζει πάνω από 600 γραμμάρια μετά τον καθαρισμό και την αποκατάσταση».
Διαβάστε Επίσης
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, διάδοχος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με κέντρο την Κωνσταντινούπολη, κυριαρχούσε κάποτε στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά μέχρι τις αρχές του 8ου αιώνα είχε περιέλθει σε αναταραχή και έχανε εδάφη.
«Για μένα, είναι το πιο σημαντικό ναυάγιο αυτής της περιόδου», δήλωσε ο Τζάστιν Λάιντβανγκερ, καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ.
«Αν μελετάτε το τέλος της ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και τη μετάβαση στον μεσαιωνικό κόσμο, αυτό είναι ένα κρίσιμο σημείο για να κατανοήσουμε και να αποκτήσουμε μια βαθύτερη εικόνα για το πώς η Μεσόγειος συγκρατούνταν ενωμένη μέσω των θαλάσσιων δρόμων της, πώς διασπάστηκε και πώς κατέρρευσε η αυτοκρατορία».
