Το λες ακόμα και σήμερα και γεμίζει το στόμα σου. ΧΙ-ΛΙΑ-ΡΙ-ΚΟ. Όπως τότε που γέμιζε η τσέπη σου ατόφιες δραχμούλες και νόμιζες ότι θα «τρέξουν» έως τα μπατζάκια σου…
Οι συγκεντρώσεις του Ανδρέα. Η Αρειανάρα κάθε Πέμπτη. Η Άντζελα, ο ΛεΠα και όλα τα μωρά στην πίστα. Atari, double dragon και ξύλινο ποδοσφαιράκι. Πολλά έχει λόγους να… νοσταλγεί ο Έλληνας. Τίποτα όμως τόσο όσο ένα μάτσο δραχμές, αποτυπωμένες σε μια χήνα.
Για όσους θυμούνται, αλλά και όσους θέλουν να μάθουν, αρκεί ένα κλικ ΕΔΩ
[dynamic-sidebar id=”post-area-diabaste”]
