Στη συνέχιση της αναπτυξιακής πορείας της ελληνικής οικονομίας και μετά την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης αναφέρθηκε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup, Κυριάκος Πιερρακάκης
Μιλώντας στο 5ο Οικονομικό Συνέδριο της «Ναυτεμπορικής», τόνισε, ότι βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη συμβασιοποιημένα επενδυτικά σχέδια ύψους 29,3 δισ. ευρώ, ενώ η ελληνική οικονομία προβλέπεται να αναπτυχθεί κατά 2,3% το 2027. Παράλληλα, επανέλαβε τη δέσμευση για μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος κατά 30% μέσα στην επόμενη τριετία, μέσω επενδύσεων και όχι επιδοτήσεων, υπογραμμίζοντας ότι στόχος της κυβέρνησης είναι μια οικονομία με μεγαλύτερη έμφαση στην παραγωγή και τις εξαγωγές.
Ολόκληρη η ομιλία
Πρώτα από όλα, θα μου επιτρέψετε να ευχαριστήσω θερμά για την πρόσκληση τη «Ναυτεμπορική», η οποία για περισσότερο από έναν αιώνα καταγράφει όχι μόνο τι συμβαίνει στην ελληνική οικονομία, αλλά και τι θα μπορούσε να γίνει και με διαφορετικό τρόπο.
Γνωρίζετε, γνωρίζουμε όλοι, ότι για πολλά χρόνια, η Ελλάδα της κρίσης – αν ακολουθήσουμε αυτήν την αναλογία – έκανε επισκευές. Ήταν απολύτως σωτήριο αυτό, γιατί έτσι σώθηκε το οικοδόμημα . Σήμερα, όμως, πρέπει να κάνουμε κάτι άλλο: πρέπει να σχεδιάσουμε την επόμενη μέρα, όπως την θέλουμε εμείς και όχι όπως μας υπαγορεύει, όπως παλιά, μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Αυτή είναι και η λογική πίσω από την έννοια «μια νέα αρχιτεκτονική για την ελληνική οικονομία».
Επιτρέψτε μου εδώ να ξεκινήσω από κάτι που συνήθως μας απωθεί: τους κανόνες.
Η πιο ορατή απόδειξη, αναφέρθηκε και πριν, είναι το δημόσιο χρέος: από 209,4% του ΑΕΠ – εκεί είχε φτάσει το 2020 – προβλέπεται να υποχωρήσει τώρα στο 128,8% το 2027. Αυτή είναι η μεγαλύτερη μείωση στον κόσμο. Και αυτό αποδεικνύει ότι η πειθαρχία δεν είναι λιτότητα. Η πειθαρχία είναι ελευθερία η οποία κερδίζεται.
Κυρίες και κύριοι,
Για πολλά χρόνια, η χώρα έτρεχε πίσω από τις εξελίξεις αντί να τις υπαγορεύει. Σήμερα κάνει τις δικές της επιλογές.
Η ελληνική οικονομία αναμένεται να αναπτυχθεί κατά 2% το 2026 και κατά 2,3% το 2027. Στην Ευρωζώνη η προσδοκία είναι 1,2%. Θα είναι η έβδομη συνεχόμενη χρονιά που η Ελλάδα αναπτύσσεται με ρυθμό σημαντικά υψηλότερο από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Επτά χρόνια δεν συνιστούν στατιστική σύμπτωση. Συνιστούν κυρίαρχη τάση. Και η τάση, όταν διαρκεί, αλλάζει τον τρόπο που ο κόσμος βλέπει μια χώρα και, κυρίως, τον τρόπο που μια χώρα βλέπει τον ίδιο της τον εαυτό.
Και σήμερα έχουμε την αυτοπεποίθηση να χαράσσουμε εμείς πια το σχέδιο.
Από που πρέπει να ξεκινήσουμε αυτόν τον σχεδιασμό; Αναμφίβολα από τις επενδύσεις. Τα νούμερα εδώ είναι ενδεικτικά: το 2027 οι επενδύσεις αναμένεται να αυξηθούν κατά 7,9%, όταν στην Ευρωζώνη η αύξηση εκτιμάται στο 1,7%. Προφανώς έχουμε και άλλο δρόμο να διανύσουμε μέχρι να πιάσουμε τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Θυμίζω, ξεκινήσαμε στο 11% επενδύσεις προς ΑΕΠ το 2019. Είμαστε λίγο κάτω από 18% αυτή τη στιγμή. Ο μέσος όρος είναι στο 21% της Ευρώπης. Άρα, καλύπτουμε αυτή τη διαδρομή αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου, μαζί και με τον διπλασιασμό των εξαγωγών σε σχέση με τη χώρα εκείνη η οποία χρεοκόπησε το 2009, 2010.
Άρα, το παραγωγικό μοντέλο, όπως περιέγραψε πριν και ο Πρωθυπουργός, αλλάζει μέρα με τη μέρα. Απλώς να αναφέρω ότι οι Financial Times, σε άρθρο τους μόλις χθες, χαρακτηρίζουν την Ελλάδα «ιδανικό προορισμό για ξένους επενδυτές και βάση σταθερότητας σε έναν ασταθή κόσμο». Αρκεί κανείς να κάνει τη σύγκριση με μερικά χρόνια πίσω. Και αυτό μόνο το αποδεικνύει και υπογραμμίζει το πόσα πράγματα έχουν αλλάξει.
Και για χρόνια, το σύστημά μας – φορολογικό, γραφειοκρατικό… εγώ θα πω, ευρύτερα, ψυχολογικό – έστελνε ένα στρεβλό μήνυμα: μείνε μικρός. Αν μεγαλώσεις, θα σε φορολογήσουμε σκληρότερα. Σήμερα, αντιθέτως, δεν τιμωρείται όποιος μεγαλώνει, εφόσον τηρεί την νομιμότητα και τις υποχρεώσεις του, και αντίθετα, προσπαθούμε να διαμορφώσουμε και αντίστοιχα κίνητρα.
Η δική μας επιδίωξη είναι να έχουμε Έλληνες πρωταθλητές, οι οποίοι θα μετατραπούν σε ευρωπαίους πρωταθλητές και θα μπορέσουν να σταθούν με αξιώσεις διεθνώς. Προσέξτε, όμως: το κράτος, ναι μεν φτιάχνει το γήπεδο, τα γκολ τα βάζουν οι επιχειρήσεις και γι’ αυτό χρειάζονται κεφάλαια.
Όμως, εδώ να πω ότι υπάρχει ήδη ένα ισχυρό απόθεμα επενδύσεων, οι οποίες συνεχίζουν να υλοποιούνται. Μιλάμε για συμβασιοποιημένα επενδυτικά σχέδια ύψους 29,3 δισεκατομμυρίων ευρώ, τα οποία χρηματοδοτούνται από δάνεια του Ταμείου Ανάκαμψης, τραπεζικά κεφάλαια και ίδιους πόρους των επιχειρήσεων – και μόνο το ‘27 εκτιμούμε ότι θα εκταμιευτούν 3,2 δισ. ευρώ από τα δάνεια του Ταμείου. Σε αυτά, προστίθενται η ενίσχυση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων που ανέφερα πριν και τα νέα χρηματοδοτικά εργαλεία τα οποία ενεργοποιούμε.
Η στρατηγική μας είναι συγκεκριμένη: θέλουμε ο Έλληνας πολίτης να είναι συνιδιοκτήτης και όχι απλά θεατής της ανάπτυξης. Και ας μην ξεχνάμε εδώ ότι τα κτίρια τα καθιστούν ζωντανά οι άνθρωποι.
Και εδώ βρίσκεται και η μεγαλύτερη πρόκλησή μας πέρα από όλα τα υπόλοιπα, οι δεξιότητες. Δεξιότητες οι οποίες έχουν να κάνουν με το σύστημα εκπαίδευσης, αλλά δεξιότητες οι οποίες έχουν να κάνουν με το να μπορέσουμε να φέρουμε πίσω ένα μεγάλο κομμάτι του αποθέματος δεξιοτήτων που βρίσκεται σήμερα έξω από την Ελλάδα.
Και αυτό είναι δική μας υποχρέωση να το κατακτήσουμε. Η νέα αρχιτεκτονική δεν περιορίζεται πάντως σε έναν και μόνο όροφο. Κάθε κλάδος πρέπει να ανέβει ένα σκαλί στην αλυσίδα της αξίας.
Στον τουρισμό, όχι μόνο με περισσότερους επισκέπτες, αλλά με επέκταση στους 12 μήνες δραστηριότητας και σε ποιοτικότερες υπηρεσίες που θα φέρουν και πιο πολλά έσοδα. Σε ό,τι αφορά το λεγόμενο ’’silver economy’’ την ασημένια οικονομία, όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι ξέρουμε ότι θέλουν να ζήσουν εδώ τα χρόνια της σύνταξης επενδύοντας σε δεύτερες κατοικίες και πρέπει να οργανώσουμε ακόμη καλύτερα και ακόμη γρηγορότερα αυτόν τον πολλά υποσχόμενο τομέα.
Στη ναυτιλία, ο ελληνόκτητος στόλος είναι ο μεγαλύτερος του κόσμου. Το επόμενο βήμα είναι να περάσουμε από την πλοιοκτησία στο ναυτιλιακό κέντρο. Χρηματοδότηση, ασφάλιση, νομικές υπηρεσίες, όλο το οικοσύστημα να βρίσκεται ει δυνατόν εδώ στον τόπο μας.
Δική μας φιλοδοξία είναι να σκεφτόμαστε πάντα με όρους μεγαλύτερης κλίμακας, πρωτίστως ευρωπαϊκής σίγουρα και παγκόσμιας. Οι εκθέσεις Draghi και Letta μας είπαν κάτι που στην ουσία το ξέραμε ήδη, ότι η Ευρώπη υστερεί στην ανταγωνιστικότητα, αλλά η Ελλάδα που ήταν κάποτε το πρόβλημα της ευρωπαϊκής συζήτησης μπορεί σήμερα να είναι μέρος της λύσης με αξιοπιστία και με τη δική της φωνή.
Οι άνθρωποι δεν διαλέγουν μόνο δουλειά διαλέγουν πόλη. Ο νέος μηχανικός που σκέφτεται να γυρίσει από μια βορειοευρωπαϊκή πόλη δεν συγκρίνει μόνο μισθούς το ξέρετε καλά και από τις οικογενειακές μας ιστορίες, συγκρίνει ποιότητα ζωής, γι’ αυτό και η στέγη είναι κεντρικό οικονομικό ζήτημα όχι μόνο στην Ελλάδα είναι πανευρωπαϊκό και η απάντηση πρέπει να είναι αποτέλεσμα δημοσίων πολιτικών και όχι απλά να αφεθεί στην προσφορά και στη ζήτηση.
Η Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα όσο και αν την αγαπάμε, ειδικά εμείς οι βουλευτές της πρώτης Αθηνών είναι και η Θεσσαλονίκη είναι η Πάτρα, το Ηράκλειο, τα Γιάννενα που αυξανόμενα γίνονται επιλογές ζωής και όλα αυτά προϋποθέτουν και ένα κράτος που λειτουργεί ως ανοιχτό σύστημα και το οποίο είναι έξυπνο και στρατηγικό και αυτό σημαίνει πολλά, σημαίνει άρση εμποδίων, σημαίνει χαμηλότερους και προβλέψιμους φόρους, σημαίνει ότι ο επενδυτής μπορεί να ζήσει με ένα φόρο, το καταλαβαίνουμε αυτό, δεν μπορεί να ζήσει όμως με την αβεβαιότητα.
Για χρόνια η Ελλάδα δεν είχε την πολυτέλεια να κοιτάξει μακριά. Ζούσαμε από αξιολόγηση σε αξιολόγηση, από δόση σε δόση. Σήμερα, με κόπο και συνέπεια κερδίσαμε κάτι πολύτιμο. Κερδίσαμε το δικαίωμα να μπορούμε να σχεδιάζουμε αυτή τη νέα αρχιτεκτονική την οποία ο τίτλος του συνεδρίου σας θέλει και αυτή τη φορά έχουμε και το σχέδιο για να το κάνουμε πραγματικότητα.
Σας ευχαριστώ πολύ και εύχομαι καλή επιτυχία στις εργασίες του συνεδρίου.





















