Λίγο μετά τις πρώτες επιθέσεις των Ηνωμένες Πολιτείες και του Ισραήλ κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, ειδικοί προειδοποιούσαν ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να ανεβάσει τις τιμές πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι.

Τώρα, λιγότερο από τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη της σύγκρουσης, οι αναλυτές εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο οι τιμές να ξεπεράσουν τα 150 ή ακόμη και τα 200 δολάρια.

Prices are likely to rise substantially if the Strait of Hormuz remains, in effect, closed, market watchers say. https://t.co/CG91VCPT8A

— Al Jazeera English (@AJEnglish) March 19, 2026

Στις 9 Μαρτίου, το πετρέλαιο τύπου Brent – το παγκόσμιο σημείο αναφοράς – άγγιξε σχεδόν τα 120 δολάρια και από τις 13 Μαρτίου δεν έχει πέσει κάτω από τα 100.

Η ισραηλινή επίθεση στο κοίτασμα φυσικού αερίου South Pars στο Ιράν στις 18 Μαρτίου, που προκάλεσε ιρανικά αντίποινα σε ενεργειακές εγκαταστάσεις στο Κατάρ, τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, οδήγησε σε νέα άνοδο των τιμών, οι οποίες ξεπέρασαν τα 108 δολάρια το βαρέλι.

Οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν ότι υπάρχει περιθώριο για ακόμη μεγαλύτερη αύξηση, αν τα Στενά του Ορμούζ — από όπου διέρχεται περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου σε καιρό ειρήνης — παραμείνουν κλειστά τις επόμενες εβδομάδες.

Το βασικό ερώτημα δεν είναι αν θα αυξηθούν οι τιμές, αλλά πόσο.

Όπως ανέφερε η Βαντάνα Χάρι, ιδρύτρια της Vanda Insights, οι τιμές πετρελαίου της Μέσης Ανατολής έχουν ήδη ξεπεράσει τα 150 δολάρια, κάτι που φέρνει τα 200 δολάρια «σε ορατή απόσταση».

Η ίδια τόνισε ότι η περαιτέρω άνοδος εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από το πόσο θα παραμείνουν κλειστά τα Στενά του Ορμούζ.

Μετά την απόφαση του Ιράν να κλείσει τα Στενά στην αρχή της σύγκρουσης — απειλώντας μάλιστα πλοία που θα επιχειρούσαν να περάσουν — η ναυσιπλοΐα σχεδόν σταμάτησε.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δεν κατάφερε να εξασφαλίσει διεθνή στήριξη για τη δημιουργία ναυτικής συνοδείας που θα επανέφερε τη διέλευση, ενώ πολλές χώρες προσπαθούν να συνάψουν συμφωνίες με το Ιράν για ασφαλή μεταφορά. Μόνο λίγα πλοία — κυρίως από την Ινδία, το Πακιστάν, την Τουρκία και την Κίνα — έχουν καταφέρει να περάσουν τις τελευταίες ημέρες.

Παρά το γεγονός ότι χώρες έχουν δεσμευτεί να απελευθερώσουν περίπου 400 εκατομμύρια βαρέλια από στρατηγικά αποθέματα σε συνεργασία με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας, τα αποθέματα αυτά δεν αρκούν για να καλύψουν πλήρως την απώλεια ροής από τα Στενά.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η παγκόσμια αγορά αντιμετωπίζει έλλειμμα περίπου 10 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως.

Αναλυτές της Wood Mackenzie εκτιμούν ότι το Brent μπορεί σύντομα να φτάσει τα 150 δολάρια, ενώ τα 200 δολάρια δεν θεωρούνται πλέον απίθανο σενάριο για το 2026.

Από την πλευρά του, το Ιράν έχει επίσης προειδοποιήσει για τέτοια εξέλιξη, καλώντας τον κόσμο να «προετοιμαστεί».

Οι ειδικοί σημειώνουν ότι, αν η διαταραχή στη διέλευση μέσω των Στενών του Ορμούζ συνεχιστεί, οι τιμές θα μπορούσαν να ξεπεράσουν κατά πολύ τα 100 δολάρια και να πλησιάσουν τα 200.

Μια τέτοια εξέλιξη θα είχε σοβαρές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εκτιμά ότι κάθε αύξηση 10% στις τιμές πετρελαίου οδηγεί σε άνοδο του πληθωρισμού κατά 0,4% και σε μείωση της οικονομικής ανάπτυξης κατά 0,15%.

Η υψηλότερη τιμή του Brent στην ιστορία ήταν 147,50 δολάρια το 2008, κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης — ποσό που σε σημερινές τιμές αντιστοιχεί περίπου σε 224 δολάρια.

Σήμερα, οι τιμές πάνω από τα 150 δολάρια θα αποτελούσαν σοβαρό πλήγμα για την παγκόσμια οικονομία, επηρεάζοντας τον πληθωρισμό, την ανάπτυξη και την απασχόληση, ενώ θα μπορούσαν να προκαλέσουν ελλείψεις όχι μόνο σε καύσιμα αλλά και σε προϊόντα όπως λιπάσματα και πλαστικά.

Παράλληλα, ορισμένοι αναλυτές εμφανίζονται πιο συγκρατημένοι, υποστηρίζοντας ότι η αύξηση της παραγωγής από χώρες όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και η Βραζιλία, καθώς και εναλλακτικές διαδρομές μεταφοράς, μπορεί να περιορίσουν την άνοδο.

Τέλος, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι τιμές θα εξαρτηθούν και από τη ζήτηση: όταν το κόστος ανεβαίνει πολύ, οι καταναλωτές περιορίζουν την κατανάλωση — ένα φαινόμενο γνωστό ως «καταστροφή ζήτησης».

Έτσι, η τελική πορεία των τιμών θα καθοριστεί από τη σύγκρουση δύο δυνάμεων: της αυξανόμενης ζήτησης για περιορισμένη προσφορά και της μείωσης της κατανάλωσης λόγω υψηλών τιμών.