Αυτό σημαίνει ότι η ηλικία σας μπορεί να αυξήσει ή να μειώσει τον μισθό σας, χωρίς αλλαγή στις ωριαίες αποδοχές ή στο συμβόλαιο.

Τα νέα κλιμάκια χωρίζουν τους μισθωτούς σε τρεις βασικές ομάδες:

Κάτω των 25 ετών – οι μεγάλοι κερδισμένοι.

26 έως 30 ετών – μέτρια αύξηση καθαρών αποδοχών.

Άνω των 30 ετών – μικρή αύξηση, σχεδόν ανεπαίσθητη για τους χαμηλόμισθους.

Στο παράδειγμα ενός μισθού 1.000 ευρώ:

Κάτω των 25: καθαρά 1.000 ευρώ (αύξηση περίπου 8%).

26-30 ετών: 962,6 ευρώ (αύξηση 4%).

Άνω των 30: 931,2 ευρώ (αύξηση μόλις 0,6%).

Όπως φαίνεται, οι εργαζόμενοι κάτω των 30 βγαίνουν σαφώς κερδισμένοι, ενώ οι άνω των 30 θα δουν ουσιαστικά αύξηση μόνο αν έχουν μεγαλύτερους μισθούς ή παιδιά.

Ωστόσο, η «παγίδα» εμφανίζεται με την αλλαγή ηλικιακού κλιμακίου. Όταν κάποιος περνά σε μεγαλύτερη ομάδα, η παρακράτηση φόρου αυξάνεται, μειώνοντας τα καθαρά. Για παράδειγμα, ένας εργαζόμενος που γίνεται 26, με τον ίδιο μισθό 1.000 ευρώ, θα δει τα καθαρά του να πέφτουν από 1.000 στα 962,6 ευρώ. Χρειάζεται αύξηση στις μεικτές αποδοχές για να καλυφθεί η διαφορά.

Με αυτόν τον τρόπο, ο ΑΜΚΑ δεν είναι πλέον απλώς ένας αριθμός ταυτοποίησης, αλλά μείζων παράγοντας στον μισθό για κάθε εργαζόμενο, επηρεάζοντας τις αποδοχές κάθε χρόνο ανάλογα με την ηλικία.

Οι ειδικοί συνιστούν στους εργαζόμενους να ενημερώνονται για το κλιμάκιο στο οποίο ανήκουν και να προγραμματίζουν πιθανές αναπροσαρμογές στον μισθό ώστε να αποφευχθεί η «φθορά» στα καθαρά.