Με σημαντική πορεία στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, η ηθοποιός έχει αποδείξει, όλα αυτά τα χρόνια, πως διαθέτει την ικανότητα να ενσαρκώνει χαρακτήρες με ξεχωριστή ταυτότητα. Μετά την επιτυχία της ως Αρετή στη «Γη της ελιάς», επιστρέφει στη μικρή οθόνη μέσα από τη σειρά «Οι κόρες της Αρετής», υποδυόμενη τη Φρόσω, μια γυναίκα με βαθιά συναισθήματα, προσωπικές πληγές και συγκινητική ιστορία. Σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης, μιλά για τον νέο της ρόλο, τις δυνατές ανθρώπινες σχέσεις που αναδεικνύει η σειρά, αλλά και τη διαδρομή της στον χώρο της υποκριτικής.
Μετά την επιτυχία σου στη «Γη της ελιάς», επέλεξες να κάνεις ένα μικρό τηλεοπτικό διάλειμμα. Φέτος, όμως, σε βλέπουμε να επιστρέφεις δυναμικά μέσα από τη νέα σειρά «Οι κόρες της Αρετής». Ποια ήταν εκείνα τα στοιχεία που σε γοήτευσαν;
Είχα πάρα πολλή δουλειά στο θέατρο, οπότε δεν θα μπορούσα να συνδυάσω και το κομμάτι το τηλεοπτικό. Ομως, φέτος, ήρθαν «Οι κόρες της Αρετής». Η ομάδα ήταν ένα πολύ σημαντικό στοιχείο για να πω ναι. Το κάστινγκ, η σκηνοθεσία, το σενάριο έπαιξαν κομβικό ρόλο. Θεωρώ ότι είναι από τα καλύτερα σενάρια καθημερινής σειράς, είναι πάρα πολύ προσεγμένο. Αυτή τη σειρά δεν μπορείς να την κατατάξεις ούτε σε δράμα ούτε σε κομεντί. Εχει όλα εκείνα τα στοιχεία που έχουν οι άνθρωποι, η ζωή: και το δράμα, και τη χαρά, και το χιούμορ, τα πάντα. Και αυτό νομίζω σπανίζει, διότι κάπως είναι μονοσήμαντα τα σενάρια που βλέπουμε.
Σε αυτή τη σειρά, για παράδειγμα, η Μαριάννα Τουμασάτου ή η Μάνια Παπαδημητρίου μπορεί να πουν μία ατάκα και «ξελιγώνεσαι», ενώ η προηγούμενη σκηνή είναι δραματική. Είναι το σημαντικότερο προτέρημα της δουλειάς, αν με ρωτάς. Οπότε, είμαι πραγματικά εντυπωσιασμένη από τον τρόπο που η Κατερίνα Γιαννάκου έχει διαχειριστεί όλους τους χαρακτήρες. Οι χαρακτήρες είναι πολυδιάστατοι, είναι ανθρώπινοι, έχουν μεταπτώσεις, έχουν εναλλαγές. Ο Μιχάλης Κωνσταντάτος είναι ένας άνθρωπος εξαιρετικά πράος, ήρεμος, γλυκός, που νοιάζεται τη δουλειά όπως και όλο το team των σκηνοθετών που είναι στο σετ. Το κλίμα είναι εξαιρετικό, πραγματικά δεν έχω περάσει καλύτερα σε γύρισμα. Είναι όλοι οι άνθρωποι συνεργάσιμοι, ήρεμοι, δεν υπάρχουν εντάσεις, δεν υπάρχουν εγωισμοί, εμείς είμαστε πολύ καλά μεταξύ μας, όλοι οι ηθοποιοί. Οπότε γενικότερα, είναι ιδανικές συνθήκες για να δουλέψεις. Και το λέω αυτό γιατί στο καθημερινό πάντα ο μεγάλος εχθρός είναι ο χρόνος.
Η ηρωίδα σου, η Φρόσω, έπαιξε τον δικό της ρόλο στο να πεις το «ναι»;
Φυσικά, μου άρεσε πολύ που επιτέλους θα έκανα έναν καταπληκτικό και καλό άνθρωπο (γέλια). Μετά την Αρετή στη «Γη της ελιάς» του MEGA, έναν ρόλο που πια μπορούμε να παραδεχτούμε ότι έκανε μεγάλη επιτυχία, νομίζω ήταν πολύ έξυπνο από την πλευρά των ιθυνόντων ότι μου έδωσαν μία τελείως διαφορετική ηρωίδα. Και αυτό είναι ένα ρίσκο, διότι θα μπορούσαν να μου δώσουν έναν ρόλο σαν της Λουκίας, που είναι μια αντίστοιχη Αρετή, και να σκεφτούν ότι είναι «σιγουράκι». Αλλά οι άνθρωποι της σειράς «Οι κόρες της Αρετής» πήγαν ένα βήμα παραπέρα. Θέλω να προσθέσω ότι έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στο να πω το ναι και η Μάνια Παπαδημητρίου, που υποδύεται τη μητέρα μου. Είναι μία γυναίκα που γνωρίζω χρόνια, έχουμε κάνει Αγγελόπουλο μαζί. Την εκτιμώ αφάνταστα και είναι άνθρωπος που αγαπώ αφάνταστα. Το ίδιο ισχύει και για τη Μαριάννα Τουμασάτου, με την οποία έχουμε υπάρξει μαζί στη «Βέρα στο Δεξί», πολλά χρόνια πριν. Αυτό, επίσης, που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι τα νέα παιδιά που δουλεύουν γι’ αυτή την παραγωγή. Είναι πραγματικά ένας κι ένας. Και σε επίπεδο ικανοτήτων και απόδοσης, αλλά πρωτίστως σε επίπεδο ήθους. Και θέλω να το τονίσω αυτό. Είναι εξαιρετικά παιδιά, χαίρομαι τόσο πολύ που τα γνώρισα, χαίρομαι τόσο πολύ που βγάζουμε τόσο ωραίους ηθοποιούς και καλά παιδιά.
Διαβάστε Επίσης
Τα τελευταία χρόνια γίνεται μια πολύ έντονη προσπάθεια από καταξιωμένους ηθοποιούς, όπως εσύ, να τονίζεται ότι ένας καλλιτέχνης, πέρα από το ταλέντο του, οφείλει να προάγει και το ήθος…
Βέβαια, να το πούμε. Εχουν εξελιχθεί πολύ τα πράγματα… Θες γιατί υπάρχει πια πλειάδα παιδιών που βγαίνουν από σχολές και με έναν τρόπο οι καλύτεροι ξεχωρίζουν; Θες γιατί πλέον έχουν αυξηθεί οι απαιτήσεις; Τα νεότερα παιδιά έχουν πολύ περισσότερα εφόδια από ό,τι είχαμε εμείς. Παίζουν μουσικά όργανα, τραγουδάνε, έχουν τελειώσει πανεπιστήμια. Τα τελευταία χρόνια, ερχόμενη σε επαφή με νεότερους συναδέλφους, μου κάνει πάρα πολύ θετική εντύπωση το πόσο τα παιδιά αυτά είναι προσηλωμένα, σεμνά, δουλευταράδικα, με συνέπεια στις ώρες, διαβασμένα.
Επιστρέφοντας στη Φρόσω, πώς θα δούμε αυτή την ηρωίδα να πορεύεται στη συνέχεια και τι ρόλο θα παίξει στην εξέλιξη της ιστορίας;
Η Φρόσω θα αποκτήσει και μια δικιά της ιστορία, η οποία θα είναι λίγο τραυματική, γιατί θα εμφανιστεί ο μεγάλος της έρωτας από το παρελθόν. Στην πάροδο των επεισοδίων, καταλαβαίνουμε ότι αυτή η κοπέλα είχε μια μεγάλη ατυχία στην ερωτική της ζωή. Πιστεύω ότι με αυτή την ιστορία της Φρόσως θα ταυτιστούν πάρα πολλές γυναίκες. Καταλαβαίνουμε, δε, ότι με κάποιο τρόπο η Φρόσω με την Αρετή έχουν βίους παράλληλους. Γι’ αυτό η Φρόσω είναι η μόνη η οποία δεν παρεξηγεί ποτέ την Αρετή και πάντα παίρνει το μέρος της. Διότι ξέρει πάρα πολύ καλά τι έχει τραβήξει με τον πρώην άντρα της, τον πατέρα των παιδιών της. Και τα έχει προστατεύσει από αυτή την πληροφορία. Δεν τους έχει μιλήσει ποτέ για το τι τέρας ήταν αυτός ο τύπος, που την έδερνε… Το κουβάρι αυτό θα ξετυλίγεται.
Η Φρόσω, δηλαδή, κρύβει τη δική της «πικρή» ιστορία;
Ναι. Στην πραγματικότητα τη Φρόσω την άφησε «σύξυλη» ένας μεγάλος της έρωτας και επειδή η Φρόσω είναι αυτός ο πιστός άνθρωπος, δεν μπόρεσε ποτέ πραγματικά να το ξεπεράσει και να προχωρήσει. Αυτός, λοιπόν, ο άνθρωπος θα ξαναεμφανιστεί στο προσκήνιο. Οπότε καταλαβαίνεις τι έχει να γίνει εκεί. Επίσης, είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσα η ιστορία των δύο φιλενάδων. Δηλαδή αυτές οι σκηνές που κάνουμε με τη Μαριάννα Τουμασάτου-Αρετή, δείχνουν ότι η Φρόσω είναι ο μόνος άνθρωπος που εμπιστεύεται τόσο πολύ. Η Φρόσω την αγαπά πολύ, όπως και τις κόρες της, θα δούμε στα επόμενα επεισόδια τη Ναταλία να κοιμάται έξω από το σπίτι και να τη σηκώνει η Φρόσω και να της λέει «δεν θέλω να το ξανακάνεις ποτέ αυτό, το σπίτι μου είναι και δικό σου σπίτι και εγώ είμαι δεύτερη μάνα σου».
Παράλληλα, είναι συγκινητική και η σχέση της Φρόσως με τη μητέρα της, που πάσχει από Αλτσχάιμερ και τις περισσότερες φορές δεν την αναγνωρίζει, της μιλάει άσχημα, νομίζει ότι είναι μία Ουκρανή που την προσέχει. Θυμάμαι μία σκηνή, που η Φρόσω λέει στην Καιτούλα: «Μαμά, σε χρειάζομαι, είσαι εδώ;». Αλλά εκείνη, δυστυχώς, είναι στον κόσμο της. Βλέπεις αυτόν τον πόνο λοιπόν, που νομίζω έχουν πολλοί άνθρωποι. Αυτή η ασθένεια σου παίρνει το μυαλό και τη μνήμη, είναι ό,τι τραγικότερο μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο, γιατί πραγματικά δεν μπορείς να αναγνωρίσεις τους οικείους σου.
Οπότε μιλάμε για μια σειρά που, ειδικά στην πορεία της, θα περάσει πολύ σημαντικά κοινωνικά μηνύματα. Από το κομμάτι της κακοποίησης μέχρι αυτό που βιώνει η Φρόσω με τη μητέρα της, η ιστορία αγγίζει ευαίσθητες χορδές της κοινωνίας μας…
Ναι, ήταν επίσης ένας λόγος που θέλησα να είμαι μέρος αυτής της δουλειάς. Και θέλω να πω κάτι ακόμη για την Αρετή, επειδή ξέρω ότι πλασάρεται ως ένας τοξικός χαρακτήρας για τα παιδιά της και όντως, δηλαδή, ορισμένες φορές μπορεί να είναι υπερβολική και να τα πιέζει. Η Αρετή έχει κάνει κάτι που δεν ξέρω πολλές μανάδες αν θα το έκαναν. Δεν έχει μιλήσει ποτέ στις κόρες της για το πόσο κακοποιητής ήταν ο πατέρας τους. Κάναμε μια σκηνή, όπου εγώ τα βάζω μαζί της και της λέω «κάποια στιγμή είναι μεγάλα τα παιδιά σου, πρέπει να μάθουν τι ήταν αυτός ο άνθρωπος και όχι να είναι συνέχεια ο πατερούλης μου και ο πατερούλης μου». Και λέει κάποια στιγμή η Αρετή: «Οχι, ας πιστεύουν ότι ο πατέρας τους ήταν καλός, αυτό έχουν ανάγκη και ας βγαίνω εγώ η κακιά». Η Αρετή έχει κάνει πολλές θυσίες για τα παιδιά της…
H Δώρα Χρυσικού για τις ελληνικές σειρές
Παραμένοντας στο κομμάτι των σίριαλ, έχεις προλάβει να δεις «δείγμα» της φετινής σεζόν;
Εχω δει μόνο το «Ντέρτι» και τα «Δύο μαύρα πουκάμισα».
Ποια είναι η γνώμη σου για την πορεία της ελληνικής μυθοπλασίας; Αν και η σεζόν έχει ξεκινήσει εδώ και λίγες εβδομάδες, πολλοί τηλεκριτικοί υποστηρίζουν ότι οι σειρές δεν σημειώνουν την ίδια επιτυχία με άλλες χρονιές, κατηγορώντας τα σενάρια για έλλειψη πρωτοτυπίας. Από την άλλη πλευρά, βλέπουμε ότι γίνονται πάρα πολλές παραγωγές και το επίπεδο έχει ανέβει αισθητά. Πώς σχολιάζεις εσύ αυτή την κατάσταση;
Γίνονται πάρα πολλές δουλειές, οπότε είναι πολύ λογικό η πίτα να μοιράζεται. Δεύτερον, αυτό με την «ξεπατικωτούρα» και με το ότι ενδεχομένως θα θέλαμε περισσότερα πρωτότυπα σενάρια… Ναι, μπορεί και να το θέλαμε. Συμφωνώ και εγώ σε αυτό και μακάρι να υπήρχαν περισσότερα σενάρια ελληνικά και να μην ήταν, ας πούμε, φορμάτ ή οτιδήποτε. Από την άλλη, βλέποντας τις ελληνικές σειρές, αυτό που έχω εγώ να πω είναι ότι έχουμε πάρα πολύ καλό επίπεδο και ηθοποιών και συνεργατών και σκηνοθετών. Παίζουν εξαιρετικοί ηθοποιοί στις ελληνικές σειρές και ευτυχώς που έχει ανοίξει η ελληνική μυθοπλασία και η ελληνική τηλεόραση τις πόρτες της σε ηθοποιούς που μέχρι πρότινος τους βλέπαμε μόνο στο θέατρο. Το κοινό, πλέον, που δεν έχει πρόσβαση στο θέατρο, μπορεί να μάθει αυτούς τους ηθοποιούς. Και αυτό το χρωστάμε κυρίως στην Πηγή Δημητρακοπούλου που έβαλε την υπογραφή της στην τηλεοπτική μεταφορά του «10» του Καραγάτση και στην «Αίθουσα του Θρόνου».
Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι οι ελληνικές σειρές, σε σχέση με τις ξένες, ενώ δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν σε θέματα έμψυχου δυναμικού, έχουν πολύ χαμηλότερο μπάτζετ. Μία αντίστοιχη καθημερινή σειρά μπορεί να έχει τριπλάσιο μπάτζετ σε άλλη χώρα. Εμείς, εδώ, καλούμαστε να βγάλουμε λαγούς από το μανίκι μας. Οπότε, δεδομένων των συνθηκών κάτω από τις οποίες δουλεύουμε, θεωρώ ότι είναι σε πάρα πολύ καλό επίπεδο η ελληνική μυθοπλασία και μακάρι να την τιμάει, διότι αν συνεχίσουμε να βλέπουμε ριάλιτι κακόγουστα, δεν θα υπάρχει ελληνική μυθοπλασία. Εμείς από την πλευρά μας, και οι παραγωγοί και τα κανάλια και οι ηθοποιοί και οι σκηνοθέτες, παλεύουμε για το καλύτερο. Και εμείς θέλουμε τον κόσμο να μας στηρίξει, να στηρίξει τη μυθοπλασία. Αν δεν θες να στηρίξεις ένα προϊόν, βρίσκεις του κόσμου τις δικαιολογίες. Αμα δεν είναι ελληνικό, είναι τούρκικο, άμα είναι του ’60, δεν είναι σύγχρονο… Από την 25ετή μου εμπειρία στην υποκριτική, θα σου πω, με το χέρι στην καρδιά, ότι ποτέ κανείς δεν ξέρει τι θέλει το κοινό. Ποτέ. Αν υπήρχε αυτή η μαγική συνταγή, θα κάναμε μόνο επιτυχίες. Το κοινό είναι απρόβλεπτο.
Κάνοντας δουλειές στο εξωτερικό, σκέφτηκες ποτέ να φύγεις από την Ελλάδα;
Εκανα το «Sunshine Murders» για το Channel 5 στο Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο έχει πουληθεί σε πάρα πολλές χώρες και μάλλον τώρα θα βγει και στο Netflix. Τώρα ετοιμαζόμαστε να κάνουμε δεύτερη σεζόν, γιατί έχει πάει εξαιρετικά καλά. Εχω κάνει και παραστάσεις στο εξωτερικό, πρόσφατα με τον θεατρικό μονόλογο «18/9» πήγα στο φεστιβάλ του Σίδνεϊ, πήγα στην Ουγγαρία, έπαιξα στο Ευρωκοινοβούλιο στις Βρυξέλλες… Επίσης, εγώ σπούδασα έξω, θα μπορούσα κάλλιστα να έχω μείνει εκεί. Ομως, ήθελα να παίξω θέατρο, για αυτό γύρισα, γιατί στο θέατρο είναι πάρα πολύ δύσκολο να σε πάρουν ως «ξένο».
Το μετάνιωσες;
Δεν το έχω μετανιώσει καθόλου, γιατί μου αρέσει η ζωή στην Ελλάδα. Τα πάντα μου είναι εδώ. Εδώ είναι οι σχέσεις μου, οι δεσμοί μου, η οικογένειά μου, το σπίτι μου, οι φίλοι μου… Δεν μπορώ εγώ εύκολα να ζήσω στο εξωτερικό, δεν μου αρέσει.
H Δώρα Χρυσικού για το θέατρο
Θεατρικά, που σε απολαμβάνουμε;
Βρίσκομαι στην παράσταση «VAGINAHOOD Vol.2» στο Shamone Club. Εχουμε φέτος δύο πολύ σημαντικές προσθήκες, την Τζένη Διαγούπη και τον σκηνοθέτη μας, τον Αγγελο Μπούρα. Οι υπόλοιπες παραμένουμε ίδιες, η Ζέτα Δούκα, η Πηνελόπη Αναστασοπούλου, η Αννα Κουρουπού και εγώ. Η παράσταση έχει αλλάξει πολύ, οπότε αν κάποιος την είδε πέρσι, νομίζω ότι φέτος θα δει κάτι διαφορετικό και ανανεωμένο. Εχουμε τη μεγάλη χαρά και την τιμή να μας έχουν χαρίσει δύο πολύ σημαντικοί δημιουργοί του ελληνικού πενταγράμμου, δύο τραγούδια, ο Θέμης Καραμουρατίδης, που έχει γράψει ένα τραγούδι για τον δικό μου ρόλο, και ο Βέβηλος, που έχει γράψει το τραγούδι του φινάλε.
