Η πορεία του Γιώργου Παπαδάκη καταγράφει μια διαδρομή που συνδύασε σκληρή δουλειά και επαγγελματική επιμονή. Απεχθανόταν το δράμα και πρότασσε την πράξη: “όλα ήταν ζωή και μέσα στη ζωή”, έλεγε. Από νωρίς ανέπτυξε αίσθημα ευθύνης και πρακτική προσήλωση στο μεροκάματο. Ανέβαινε στη μηχανή του, φορούσε το κράνος και διέσχιζε λεωφόρους με προορισμό τα τηλεοπτικά στούντιο. Συνεργάτες τον περιγράφουν ως άνθρωπο που δεν κατεβάζει ταχύτητα αλλά διατηρεί μια έντιμα σταθερή ροή στην επαγγελματική του ζωή.

Η οικογένεια υπήρξε κεντρικός άξονας στην ζωή του. Ο πατέρας του ήταν μαρμαράς και η μητέρα μεγάλωνε τα τρία παιδιά: τον Γιώργο, τον Μάρκο και τη Μαρία. Ο Μάρκος πέθανε σε ηλικία 49 ετών. Η Μαρία είχε σύνδρομο Down και πέθανε στα 52 της χρόνια.

Ο Παπαδάκης βγήκε στη βιοπάλη από τα 12 του: “Και τι δεν έκανα. Από γκαρσόνι, μπετατζής, ακόμα και κουβαλητής τζαμιών και αναρίθμητων κιβωτίων της Ήβη. Δουλειά να έβρισκα, και πάντα ήμουν πρόθυμος να την κάνω, όλα για το μεροκάματο. Δουλεύω από 12 ετών, δεν θέλω να το κάνω μελό… Ήταν πολύ φτωχή η οικογένειά μου. Είχε πρόβλημα υγείας η μητέρα μου και η αδελφή μου”.

Ήθελε να σπουδάσει κοινωνιολογία στο Παρίσι, αλλά έμεινε για να συντηρήσει το σπίτι.

Σε συνεντεύξεις τόνισε πως δεν ένιωσε ντροπή για την αδερφή του και υπερασπίστηκε την στάση του απέναντι σε προσβολές: “Δεν αισθάνθηκα ποτέ ντροπή για την αδερφή μου, αντιθέτως έχω παίξει ξύλο. Όταν άρχισα να μεγαλώνω, εκεί στα 13, 14, 15 μου, είχε μεγάλη διαφορά ηλικίας μαζί της και άρχισα να την βγάζω έξω. Όταν γεννήθηκε η αδερφή μου πήγαινα έκτη δημοτικού, το έκρυβα δύο χρόνια ότι η αδερφή μου έχει σύνδρομο Down. Δούλευα και από τα λεφτά που έπαιρνα το 90% πήγαινε στο σπίτι και το 10% το κράταγα εγώ. Τα μάζεψα και έκανα πάρτι για να παρουσιάσω την αδερφή μου στους συμμαθητές και τους φίλους μου. Η συντριπτική πλειοψηφία την αγκάλιασε και της φέρθηκαν όμορφα”.

Η σειρά των απωλειών γύρω στα 50 τον ανάγκασε σε πρακτικές προστασίας: “Πέθαναν οι γονείς μου και το Μαράκι έμεινε να προστατεύεται από εμένα και τον Μάρκο. Ξαφνικά στα 49 του πέθανε και ο Μάρκος. Το Μαράκι είχε συμπεριφορά παιδιού 6-7 ετών. Όταν με ρώτησε που είναι ο Μάρκος, της είπα πολύ πρόχειρα ότι είναι στην Αμερική και για χρόνια την έπαιρνα τηλεφωνικά από την Αμερική μιλώντας ως ο Μάρκος. Το μυαλουδάκι της λειτουργούσε ως 6-7 χρονών. Δεν της το είπα ποτέ”.