Αθήνα Καιρός

Έξι πρόσωπα στην τηλεόραση που δεν μασάνε τα λόγια τους

10 λεπτά
Έξι πρόσωπα στην τηλεόραση που δεν μασάνε τα λόγια τους

Αλλοι καυστικοί, άλλοι συγκρουσιακοί, άλλοι με το χιούμορ για όπλο και άλλοι με τη δημοσιογραφική έρευνα για ασπίδα… Ο καθένας εκπροσωπεί διαφορετικές εκδοχές της τηλεοπτικής αυστηρότητας και φέρνει στο προσκήνιο το ερώτημα: «πού τελειώνει η άποψη και πού αρχίζει η υπερβολή στην τηλεόραση;».

Η ελληνική τηλεόραση αγαπάει τους καλούς, αλλά χρειάζεται απεγνωσμένα και τους «κακούς». Εκείνους που δεν θα χαμογελάσουν συγκαταβατικά σε κάθε δήλωση, δεν θα χειροκροτήσουν κάθε καινούργια εκπομπή και δεν θα αντιμετωπίσουν κάθε τηλεοπτικό πρόσωπο σαν να έχει κάνει μια μεγάλη ανακάλυψη. Χρειάζεται, με άλλα λόγια, ανθρώπους που έχουν άποψη και δεν φοβούνται να τη διατυπώσουν. Μόνο που ανάμεσα στην αυστηρή κριτική και την τηλεοπτική κακία υπάρχει μία λεπτή γραμμή. Και, καμιά φορά, η ανάγκη να ειπωθεί η πιο δυνατή ατάκα της ημέρας αποδεικνύεται μεγαλύτερη από την ανάγκη να ειπωθεί κάτι ουσιαστικό.

Οι έξι άνθρωποι που ακολουθούν έχουν διαφορετικές αφετηρίες, επαγγελματικές διαδρομές και τηλεοπτικά εργαλεία. Κάποιοι έχουν αποκτήσει τη φήμη του δύσκολου σχολιαστή, άλλοι χρησιμοποιούν τη σύγκρουση ως βασικό συστατικό της παρουσίας τους και κάποιοι έχουν κάνει την αυστηρότητα αναπόσπαστο κομμάτι της δημοσιογραφικής τους ταυτότητας. Δεν είναι όλοι ίδιοι ούτε φυσικά είναι όλοι εξίσου άδικοι ή δίκαιοι. Το ενδιαφέρον βρίσκεται ακριβώς στις διαφορές τους.

Δημήτρης Παπανώτας: Η ατάκα που δεν σηκώνει αντίρρηση

Ο Δημήτρης Παπανώτας δεν χρειάζεται συστάσεις. Με διαδρομή δεκαετιών στα τηλεοπτικά πλατό και στα μέσα ενημέρωσης, έχει κατακτήσει το δικαίωμα να μιλάει με την αυτοπεποίθηση του παλιού. Στο «Happy Day» του ALPHA, όμως, αυτή η αυτοπεποίθηση συχνά μετατρέπεται σε κάτι πολύ πιο απόλυτο. Οταν βάλει κάποιο πρόσωπο στο στόχαστρο, δύσκολα αλλάζει ρότα. Μία διαφωνία μπορεί να γίνει προσωπικό μέτωπο και μία παρατήρηση να εξελιχθεί σε κανονικό τηλεοπτικό σφυροκόπημα.

Η πολιτική του ματιά, με εμφανή συμπάθεια προς την Αριστερά, διαπερνά αρκετές παρεμβάσεις του. Το πρόβλημα δεν είναι ότι έχει πολιτική θέση – κάθε δημοσιογράφος δικαιούται να έχει. Είναι ότι, ορισμένες φορές, η θέση αυτή μοιάζει να προηγείται της ψύχραιμης αξιολόγησης. Προσθέστε και ένα ιδιότυπο χιούμορ, που δεν βρίσκει πάντοτε το κοινό του, και έχετε έναν σχολιαστή ικανό να ανεβάσει τη θερμοκρασία του πάνελ μέσα σε δευτερόλεπτα. Κατά τη δική μου ανάγνωση, πίσω από αυτή την υπερβολική αιχμηρότητα διακρίνεται πότε πότε και μια αίσθηση ανικανοποίητου για όσα θα μπορούσε να έχει κατακτήσει επαγγελματικά. Δεν είναι κάτι που μπορεί να γνωρίζει κανείς με βεβαιότητα· είναι η εντύπωση που αφήνει ο τρόπος του. Από την άλλη, το γεγονός ότι οι συνεργάτες του δείχνουν να τον εκτιμούν ιδιαίτερα υπενθυμίζει πως η τηλεοπτική περσόνα και ο άνθρωπος εκτός αέρα δεν ταυτίζονται υποχρεωτικά.

Τίνα Μεσσαροπούλου: Η κοφτερή παρατήρηση με στιλ

Στο ίδιο τραπέζι του «Happy Day» κάθεται μία εντελώς διαφορετική περίπτωση. Η Τίνα Μεσσαροπούλου ανήκει σε εκείνη τη γενιά δημοσιογράφων που αντιμετωπίζουν το τηλεοπτικό παρασκήνιο με γνώση, αισθητική και μια σχεδόν σχολαστική προσήλωση στη λεπτομέρεια. Δεν χρειάζεται να υψώσει τη φωνή της για να γίνει καυστική. Μπορεί να αποδομήσει μια δήλωση με μία φράση, ένα βλέμμα ή μία ειρωνεία που έχει προηγουμένως ζυγίσει. Το μεγάλο της πλεονέκτημα είναι η τηλεοπτική της αμεσότητα. Η αιχμή της δεν έρχεται πάντα σαν χαστούκι, συχνά κάνει πρώτα ένα δημοσιογραφικό σχόλιο και μετά σε κάνει να σκεφτείς ποιον ακριβώς στόχευε. Διαθέτει επίσης μια γυναικεία ματιά που δεν λειτουργεί ως άλλοθι ή διακοσμητικό στοιχείο, αλλά ως διαφορετική οπτική στις σχέσεις, στις δημόσιες συμπεριφορές και στις αντιφάσεις των προσώπων της σόουμπιζ.

Η δημόσια στάση της απέναντι στη δύσκολη περιπέτεια που αντιμετώπισε ο σύζυγός της, Γιώργος Μυλωνάκης, πρόσθεσε, στα μάτια μου, ένα ιδιαίτερα θετικό πρόσημο στην εικόνα της. Υπενθύμισε ότι πίσω από τη δημοσιογράφο που μπορεί να είναι αυστηρή υπάρχει μία γυναίκα που δεν χρειάζεται να μετατρέψει κάθε προσωπική στιγμή σε τηλεοπτικό προϊόν. Η αυστηρότητα, άλλωστε, γίνεται πολύ πιο πειστική όταν συνοδεύεται από μέτρο.

Δημήτρης Ουγγαρέζος: Το ταλέντο και το παράπονο

Αν κάποιος από αυτή την εξάδα έχει όλα τα εφόδια για να παίξει σε περισσότερα από ένα τηλεοπτικά γήπεδα, αυτός είναι ο Δημήτρης Ουγγαρέζος, που φέτος βρίσκεται στο «Πρωινό» του ΑΝΤ1. Εχει χιούμορ, αντανακλαστικά, πολύ καλή σχέση με τον γραπτό λόγο και επαγγελματική αντίληψη για το πώς λειτουργεί μια εκπομπή. Τίποτα από αυτά δεν του χαρίστηκε. Εχει δουλέψει πολύ, έχει δοκιμαστεί και έχει μάθει την τηλεόραση από μέσα, όχι από το θεωρείο.

Ακριβώς γι’ αυτό προκαλεί ενδιαφέρον η άλλη πλευρά του: ο άνθρωπος που μπορεί να κουβαλάει μια παλιά συμπεριφορά, μια επαγγελματική αδικία ή ένα προσωπικό παράπονο για περισσότερο χρόνο απ’ όσο αξίζει στην ίδια την υπόθεση. Οταν κάτι τον ενοχλήσει, η επιμονή του μπορεί να γίνει εμμονή και το σχόλιο να χάσει την αρχική του καθαρότητα. Δεν είναι λίγες οι φορές που το ταλέντο του φαίνεται να δίνει μάχη με τον εκνευρισμό του. Οταν, όμως, αφήνει στην άκρη τους λογαριασμούς του παρελθόντος, εμφανίζεται ένας εξαιρετικά λογικός και ουσιαστικός συνομιλητής. Εκεί βρίσκεται και το πραγματικό του τηλεοπτικό εκτόπισμα: όχι στις κόντρες που μπορεί να κερδίσει, αλλά στις συζητήσεις που μπορεί να κάνει εκπροσωπώντας την καλή, ποπ πλευρά της τηλεόρασης που σε κάνει να περνάς καλά. Και αυτό είναι πολύ πιο σπάνιο από μία πετυχημένη ατάκα.

Ποσειδώνας Γιαννόπουλος: Η πρόκληση ως δεύτερη φύση

Ο Ποσειδώνας Γιαννόπουλος είναι ίσως η πιο ιδιαίτερη περίπτωση της λίστας, ακριβώς επειδή δεν συνδέεται σταθερά με ένα καθημερινό τηλεοπτικό πάνελ. Διαθέτει μεγάλη διαδρομή στο ραδιόφωνο, μουσικές γνώσεις και εμπειρία που θα μπορούσαν να τον καταστήσουν πολύτιμο συνομιλητή σε κάθε συζήτηση για το τραγούδι και την ψυχαγωγία. Κι όμως, συχνά μοιάζει να επιλέγει τον πιο θορυβώδη δρόμο προς την επικαιρότητα.

Η καυστική του διάθεση είναι γνωστή. Το ζήτημα αρχίζει όταν η αρνητική κρίση φαίνεται να προηγείται του επιχειρήματος, όταν ένα πρόσωπο ή ένα τηλεοπτικό προϊόν απαξιώνεται χωρίς να έχει προηγηθεί ουσιαστική ανάλυση. Μερικές φορές δίνει την εντύπωση πως ό,τι δεν τον αφορά ή ό,τι ανήκει σε μια διαφορετική γενιά και αισθητική, αντιμετωπίζεται εκ προοιμίου με καχυποψία. Είναι κρίμα, γιατί ο Ποσειδώνας Γιαννόπουλος διαθέτει τα εργαλεία για κάτι περισσότερο από την επόμενη ατάκα που θα αναπαραχθεί. Η πρόκληση μπορεί να εξασφαλίζει πρόσκαιρη δημοσιότητα, αλλά η γνώση εξασφαλίζει διάρκεια. Και ένας άνθρωπος με τη δική του ραδιοφωνική ιστορία δεν χρειάζεται να αποδεικνύει διαρκώς πόσο σκληρός μπορεί να γίνει.

Νίκος Συρίγος: Ο ευγενικός κήρυκας

Στο «Χαμογέλα και πάλι» του MEGA, ο Νίκος Συρίγος έχει αναπτύξει έναν λόγο που συνδυάζει τη σιγουριά του σχολιαστή με τον τόνο ενός ανθρώπου που θέλει να εξηγήσει πώς θα έπρεπε να λειτουργεί ο κόσμος. Εχει ευγένεια, ζεστή εκφορά και έναν πατρικό τρόπο να απευθύνεται στους συνομιλητές του. Δεν είναι ο τύπος που χρειάζεται να φωνάξει για να ακουστεί. Αντίθετα, η ηρεμία του κάνει συχνά τις αιχμές του πιο έντονες.

Το τηλεοπτικό του μοντέλο θυμίζει σε σημεία εκείνο του Γιώργου Λιάγκα: η επικαιρότητα γίνεται αφορμή για ευρύτερη τοποθέτηση περί συμπεριφοράς, κοινωνίας και ηθικής. Μόνο που ο Συρίγος ντύνει αυτή τη μέθοδο με διαφορετικό ύφος και σαφώς πιο αριστερόστροφη κοινωνική οπτική, η οποία βρίσκει ανταπόκριση σε ένα συγκεκριμένο κοινό. Το ερώτημα είναι αν κάθε τηλεοπτικό θέμα χρειάζεται πράγματι ένα μικρό ηθικό διάγγελμα. Οταν ο λόγος του έχει ουσία, μπορεί να είναι πραγματικά ενδιαφέρων. Οταν, όμως, η ηθική αποτίμηση γίνεται σχεδόν αυτοματισμός, ο κίνδυνος είναι να ακούγεται σαν προαποφασισμένο συμπέρασμα. Η ευγένεια παραμένει αρετή· δεν αρκεί πάντοτε για να υποκαταστήσει την αμφιβολία.

Πέτρος Κουσουλός: Η σύγκρουση ως δημοσιογραφική αποστολή

Ο Πέτρος Κουσουλός δεν είναι απλώς ένας αυστηρός σχολιαστής σε πάνελ. Είναι παρουσιαστής που έχει χτίσει την τηλεοπτική του ταυτότητα πάνω στο ρεπορτάζ, στις αποκαλύψεις και στη διαρκή αντιπαράθεση με όσους θεωρεί ότι οφείλουν απαντήσεις. Η μετακίνησή του στον ΑΝΤ1 αποτέλεσε ηχηρή τηλεοπτική μεταγραφή, ενώ η επιτυχία του επιβεβαίωσε ότι υπάρχει κοινό για αυτή την επιθετική μορφή ενημέρωσης.

Το βασικό του πλεονέκτημα είναι πως γνωρίζει καλά τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται. Δεν αρκείται στο να διαβάσει δύο τίτλους και να βγάλει πόρισμα. Επενδύει στην έρευνα, στη λεπτομέρεια και στη συνεχή παρακολούθηση των υποθέσεων. Αυτή η προετοιμασία δίνει βάρος στον λόγο του και εξηγεί γιατί η μαχητικότητά του δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σαν μία ακόμη τηλεοπτική πόζα.

Υπάρχει, ωστόσο, και το τίμημα της έντασης. Οταν ο τόνος ανεβαίνει πολύ, οι λεκτικές υπερβολές μπορούν να επισκιάσουν ακόμη και ένα δυνατό ρεπορτάζ. Η αποφασιστικότητα είναι απαραίτητη στην ερευνητική δημοσιογραφία, αλλά η ακρίβεια και η ψυχραιμία είναι εξίσου αναγκαίες. Η τηλεόραση μπορεί να επιβραβεύει τη σύγκρουση· η δημοσιογραφία, όμως, κρίνεται τελικά από όσα μπορεί να τεκμηριώσει.

Ειδήσεις Σήμερα
Ακολουθήστε το EleftherosTypos.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο EleftherosTypos.gr
ΣΧΟΛΙΑ
Σχολιασμός

Tο eleftherostypos.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

eleftherostypos.gr | Ταυτότητα
Διακριτικός Τίτλος:Ελεύθερος Τύπος
Έδρα Εταιρείας:Χλόης 80, Μεταμόρφωση Τ.Κ. 14452
Νομική Μορφή:Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία
ΑΦΜ:801129700 – Δ.Ο.Υ.: ΚΕΦΟΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ
Νόμιμος Εκπρόσωπος – Διαχειριστής:Αντωνίου Θωμάς
Δικαιούχος Domain Name:ΕΤ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Ι.Κ.Ε.
Διευθυντής:Γιάννης Τσαπρούνης
Διευθυντές Σύνταξης:Μιχάλης Μαρδάς – Δέσποινα Κονταράκη
Αρχισυνταξία:Κώστας Κατίκος – Μιχαήλ Παπαβασιλείου
Εμπορικός Διευθυντής:Δημήτρης Καλαμάρης
Διευθύντρια Ψηφιακού Μάρκετινγκ:Ελένη Νικολετοπούλου
Στοιχεία Επικοινωνίας
Τηλέφωνο:+30210-8113000
Email:[email protected]