Αντί για μεγαλόπνοα σχέδια, προτιμά ένα χαλαρό πρόγραμμα και πιστεύει πως πολλά πράγματα προκύπτουν με τον καιρό: αφήνει τον χρόνο και την ενέργεια να διαμορφώσουν τα επόμενα βήματα.

Όπως η ίδια το είπε: «Δεν κάνω σχέδια για το μέλλον. Κάνω βραχυπρόθεσμα σχέδια. Δεν βλέπω πολύ μέσα στο χρόνο, στο μέλλον. Αυτό που λέει… “Μη βάζεις στόχους”. Το οποίο είναι πάρα πολύ λάθος βέβαια, εννοείται. “Μη βάζεις στόχους ρε άνθρωπε. Άσε, κάτσε εκεί και αφουγκράσου”. Για κάποιο λόγο, ώρες ώρες συμφωνώ τόσο πολύ με αυτό το πράγμα. Βάζω πρόγραμμα όμως. Μοιάζει με στόχο. Αλλά βαρύγδουπα πράγματα δεν κάνω, τα αφήνω να γίνονται μόνα τους. Δεν μπορώ. Δεν έχω καταλάβει και νιώθω πως ό,τι σχέδιο και να κάνουμε και ό,τι τεράστιες αποφάσεις να πάρουμε, η ζωή, ο κόσμος, η ενέργεια, το σύμπαν… κάπως αλλιώς. Έχω εμπιστοσύνη στο σύμπαν». Η φράση συνοψίζει μια στάση που συνδυάζει προσοχή και απελευθέρωση.

Στην επαγγελματική της πορεία τονίζει ότι δεν έχει απωθημένα για συγκεκριμένους ρόλους· ό,τι είναι να έρθει, θα έρθει. Αναφέρει τον Shakespeare ως παράδειγμα που αγάπησε και έκανε πριν δύο χρόνια, αλλά ξεκαθαρίζει πως δεν κυνηγά υποχρεωτικά κλασικά ρεπερτόρια ή μεγάλες παραστάσεις: «Δεν έχω σκεφτεί καθόλου αν θέλω πάρα πολύ να κάνω έναν ρόλο… Δεν είναι όλα για όλους και δεν είναι το timing για όλους το ίδιο».