Η Γωγώ Μαστροκώστα ταξίδεψε για τη γειτονιά των αγγέλων, αφήνοντας ένα μεγάλο κενό στην οικογένειά της, στον Τραϊανό Δέλλα, στην κόρη τους Βικτώρια.
Η σημερινή ημέρα κρύβει έναν ιδιαίτερο συμβολισμό για τον παλαίμαχο ποδοσφαιριστή, που περνά τραγικές στιγμές μετά την απώλεια της γυναίκας της ζωής του.
Σήμερα, η Γωγώ Μαστροκώστα και ο Τραϊανός Δέλλας θα συμπλήρωναν 16 χρόνια έγγαμου βίου. Σαν σήμερα, 28 Μαΐου του 2010, το ζευγάρι έδινε όρκους αιώνιας αγάπης σε μία ρομαντική τελετή.
Ο λαμπερός γάμος είχε γίνει στο Κτήμα Νάσιουτζικ, με τη λίστα των καλεσμένων να περιλαμβάνει λαμπερά ονόματα όπως τη Δέσποινα Βανδή με τον, τότε, σύζυγό της, Ντέμη Νικολαΐδη.
«Η πρόταση γάμου άργησε να γίνει. Μένω έγκυος και είμαι 4-5 μήνες χωρίς πρόταση. Έτσι λοιπόν στον έκτο μήνα λέω στον Τραϊανό, “θα βαφτίσουμε την κόρη μας Βικτώρια Μαστροκώστα”. Βικτώρια λένε την μητέρα του και Μαστροκώστα, γιατί αν δεν έχεις παντρευτεί το παιδί παίρνει το επίθετο της μητέρας μέχρι να το αναγνωρίσει ο πατέρας. Μετά από λίγες ημέρες ήμασταν σε ένα ξενοδοχείο και μου εμφανίζει ένα δαχτυλίδι, τόσο απλά», είχε αποκαλύψει η Γωγώ Μαστροκώστα.
Συγκλονίζει ο Τραϊανός Δέλλας με τη νέα του ανάρτηση – «Θα μας γιορτάζω κάθε τέτοια μέρα»
Ο ποδοσφαιριστής προχώρησε σε μία συγκινητική ανάρτηση, μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, το μεσημέρι της Πέμπτης.
Διαβάστε Επίσης
«Σήμερα πριν 16 χρόνια μας ένωσε ο θεός με τα δεσμά του γάμου, χτες αυτά τα δεσμά κόπηκαν πάλι από αυτόν. Εγώ θα είμαι πάντα δεμένος μαζί σου, μα τα δικά σου δεσμά που έγιναν φτερά για πετάξεις ψηλά. Εκείνη η μέρα ήταν η καλύτερη της ζωής μου και χτες η χειρότερη, τέτοιο σενάριο ούτε σε ταινία, αλλά έτσι το ήθελε ο σεναριογράφος μας.
Θα σε θρηνώ πάντα και θα μας γιορτάζω κάθε τέτοια μέρα. Χρόνια μας πολλά αγάπη μου. Και όπως έλεγες πάντα once beautiful, always beautiful και έτσι ήσουν τότε, και έτσι θα είσαι για πάντα!», έγραψε στην ανάρτησή του ο Τραϊανός Δέλλας με αφορμή την επέτειο γάμου που θα γιόρταζαν.
Τα συγκλονιστικά λόγια του στην κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα
«”Άγγελε μου, αγάπη μου”, έτσι με φώναζες, έτσι με αποκαλούσες παντού. “Ο φύλακας άγγελός μου” έλεγες. Στα 50ά μου γενέθλια όταν ήμουν μόνος στο δωμάτιο του νοσοκομείου, όταν σε πήραν για την εντατική, λύθηκαν όλα ξαφνικά μέσα στο μυαλό μου. Εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ, εσύ ήρθες στη ζωή μου για να μου μάθεις πράγματα. Έλεγα ότι έχω υπομονή και επιμονή. Πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου. Με τη δική σου επιμονή με όλα αυτά που είχες περάσει. Πόση επιμονή για να τα ξεπεράσεις…
Η ομορφιά και η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παραπέμπουν. Και αυτό είναι μία ακόμη απόδειξη ότι εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Μου έριχνες στάχτη όλα αυτά τα χρόνια για να μην μπορώ να σε καταλάβω. Αλλά αυτή ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου, τις στιγμές που ήμουν μόνος στο δωμάτιο του νοσοκομείου για να μπορέσω να δω την πραγματική σου μορφή και τα μαθήματα που μου έδινες», είπε μεταξύ άλλων ραγίζοντας καρδιές.
Ο Τραϊανός Δέλλας συνέχισε: «Τις περισσότερες φορές σε φώναζα “μωρό μου”. Γιατί απ΄ την ημέρα που σε γνώρισα το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω όπως κάνουν στα μωρά, και η ανάγκη μου αυτή έγινε ακόμη μεγαλύτερη, όταν έφερες στον κόσμο το δικό μας μωρό, τη Βικτώρια. Κι έτσι είχα δύο μωρά να προσέχω, το κάθε ένα ήθελε τη δική του φροντίδα, αλλά και όλα τα αποθέματα αγάπης που είχα για εσάς, κι ευτυχώς είναι αστείρευτα. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή όπως τη φανταζόμουν, παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε στον δρόμο μας».
