Ο Χρήστος Νικολόπουλος είναι o καλεσμένος του 15ου επεισοδίου του vidcast, Τι μουσική ακούς και μιλά για τα πρώτα του μουσικά ακούσματα, τους προσωπικούς «δρόμους» που δημιούργησε και τις μεγάλες συνεργασίες που άφησαν εποχή.
Με αφορμή τη συναυλία της Άννα Βίσση στο ΟΑΚΑ, ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης θυμάται τις μεγάλες συναυλίες του Γιώργου Νταλάρα στο ίδιο στάδιο, όπου τον συνόδευε με το μπουζούκι του και ερμηνεύει τα sold out σε ΟΑΚΑ και Καλλιμάρμαρο. «Είναι πολύ σημαντικό αυτό που γίνεται. Την πρώτη την έκανε (η Άννα Βίσση) στο Καλλιμάρμαρο. Εγώ το κατατάσσω στο εξής γεγονός, εκεί το εισιτήριο είναι 12 ευρώ, γιατί να μην πάει ο κόσμος; Πάει χιλιάδες κόσμος με 12 ευρώ. Και φυσικά είναι και το πρόμο» σχολιάζει και θυμάται: «Είναι μεγάλο γεγονός, έχω κάνει και έχω συναυλία μου εκεί και είχε 55.000 εισιτήρια. Υπάρχει ένα υπερμέγεθος της εκδήλωσης του κόσμου σε αυτές τις συναυλίες, είναι συγκλονιστικό. Θυμάμαι με τον Νταλάρα βγήκαμε από την έξοδο που βγαίνουν οι ποδοσφαιριστές και ανεβήκαμε στην σκηνή. Ήταν ωραία».
Σχολιάζοντας το σημερινό τοπίο στην ελληνική δισκογραφία, αναφέρει ότι λείπουν οι μεγάλες φωνές αλλά και τα διαχρονικά τραγούδια, ενώ τονίζει πως όλοι μιμούνται τα μεγάλα ονόματα. «Σήμερα είναι ένα άλλο τοπίο στο τραγούδι, έχει καλούς τραγουδιστές, αλλά μοιάζουν πολύ μεταξύ τους. Δηλαδή είναι ο Ρέμος και είναι και τα «Ρεμάκια», μοιάζουν τον Ρέμο ας πούμε. Είναι η Δέσποινα Βανδή και υπάρχουν και οι μικρές που μοιάζουν σε αυτές. Και τα τραγούδια σήμερα είναι μπερδεμένα, φράσεις, φθηνά θέματα. Βλέπουμε ότι τραγούδια που ήταν περσινά σουξέ, φέτος δεν υπάρχουν. Εμείς δουλεύαμε διαφορετικά, η συνταγή για να μείνει ένα τραγούδι ήταν καλός στίχος, καλή μελωδία, ρεφρέν που θα τραγουδιέται. Τώρα για να φτάσεις στο ρεφρέν η ενορχήστρωση κάνει 20 σταματήματα, ορχηστές μόνο με κομπιούτερ, άλλο τοπίο» δηλώνει, ξεχωρίζοντας από τους νέους δημιουργούς τον Γιώργο Θεοφάνους και τον Κυριάκο Παπαδόπουλο.
«Λείπουν αυτοί που έχουν μια έκφραση πιο αντρική πιο βαριά, όπως ο Καρράς. Όλοι λεπτοκαμωμένοι ερμηνευτικά, λεπτές φωνές. Θεωρώ ότι ένας τραγουδιστής πρέπει να έχει κάποια καλά στοιχεία, να έχει καλή άρθρωση, να μην είναι φάλτσος, να μπορεί να λέει το “ρ” καθαρά, σήμερα το λένε λάθος και γίνονται μεγάλα ονόματα. Πρέπει να έχει ευχέρεια στην ερμηνεία του, να μπορεί να κάνει γυρίσματα και να έχει έκταση. Ένα χαρακτηριστικό που έχει η Χαρούλα Αλεξίου και η Ελένη Δήμου, η φωνή τους έχει όγκο και στις ψηλές. Αυτό το ξεχωρίζω στους τραγουδιστές» σημειώνει για τις φωνές που λείπουν.
Μεταξύ άλλων αναφέρεται στην πρώτη οντισιόν της Χαρούλας Αλεξίου, το τηλεφώνημα τα ξημερώματα στον Γιάννη Πάριο και στους τραγουδιστές που θεωρεί ότι αδικήθηκαν.
