Χρειάστηκαν διπλωματικές πρωτοβουλίες σε επίπεδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης για να αντιληφθούν όλοι ότι, σε μια περίοδο κατά την οποία η Δύση καταδικάζει τον αναθεωρητισμό της Ρωσίας, δεν μπορεί ταυτόχρονα να ανέχεται τις απειλές που εκτοξεύονται από την Τουρκία σε βάρος ενός ευρωπαϊκού κράτους όπως είναι η Ελλάδα.
Ο πρωθυπουργός, στην προηγούμενη Σύνοδο Κορυφής, είχε μιλήσει για υπερωκεάνιο που αργεί να στρίψει, αναφερόμενος στη λήψη αποφάσεων για το θέμα της ενεργειακής πολιτικής, αλλά δυστυχώς είδαμε ότι αυτό συμβαίνει και σε επίπεδο γεωστρατηγικής και ευρωπαϊκής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής.
Απαιτήθηκε ως εκ τούτου να γίνουν διπλωματικές κινήσεις προκειμένου η Ε.Ε. και η Γερμανία να εγκαταλείψουν τη στάση ουδετερότητας και να μιλήσουν ευθέως για την Τουρκία, καταδικάζοντας απερίφραστα την τουρκική προκλητικότητα. Γιατί θυμόμαστε αρχικά την εκπρόσωπο της Κομισιόν να δηλώνει «ουδέν σχόλιο» σχετικά με την απαράδεκτη και απαξιωτική αποστροφή «Μητσοτάκης, γιοκ» από τον Ερντογάν, όπως επίσης και τον εκπρόσωπο του Βερολίνου να λέει «βρείτε τα μεταξύ σας», όταν, από τη μία, υπάρχει μια χώρα-μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας που εφαρμόζει το Διεθνές Δίκαιο και, από την άλλη, βρίσκεται μια έτερη χώρα, η Τουρκία, που και το παραβιάζει και δεν είναι μέλος της Ε.Ε.
Είναι πλέον σαφές ότι τώρα έχει αλλάξει η κατάσταση. Η Γερμανία καταδικάζει τις υπερπτήσεις της Αγκυρας στο Αιγαίο, το ίδιο και η Κομισιόν, όπως βεβαίως και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Για αυτό και ο Ερντογάν χάνει διπλωματικό έδαφος, αλλά και η Ελλάδα πρέπει πάντα να βρίσκεται σε εγρήγορση, να διεθνοποιεί το πρόβλημα όπου απαιτείται, όπως ορθά έπραξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, και να επιδεικνύει ξεκάθαρη στάση με ψυχραιμία, αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα, όταν απειλείται η εθνική μας κυριαρχία.
