ΤΟ Μεταναστευτικό αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα της Ευρώπης. Ακόμα πιο σημαντικό πρόβλημα, όμως, αποτελεί το γεγονός ότι την τελευταία δεκαετία δεν έχει διαμορφωθεί μια ενιαία μεταναστευτική πολιτική σε επίπεδο Ε.Ε., με αποτέλεσμα κάθε χώρα να υιοθετεί δικές της τακτικές, ανάλογα με το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό.
ΠΡΟΣΦΑΤΟ και κορυφαίο παράδειγμα η στροφή της γερμανικής κυβέρνησης. Υστερα από την πανωλεθρία που υπέστη ο τρικομματικός συνασπισμός – Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι και Φιλελεύθεροι- στις τοπικές εκλογές, η κυβέρνηση αποφάσισε να προχωρήσει σε αυστηρούς ελέγχους για την είσοδο παράνομων μεταναστών – στην ουσία να κλείσει τα σύνορα και να απαιτήσει την επιστροφή μεταναστών στις χώρες πρώτης υποδοχής, δηλαδή κυρίως στην Ιταλία και την Ελλάδα.
ΑΥΤΟ αποτελεί ακύρωση της Συνθήκης Σένγκεν και καταστρατήγηση των πρόσφατων συμφωνιών της Ε.Ε. για το Μεταναστευτικό. Κάτι που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό τόσο από την Ελλάδα όσο και από τις υπόλοιπες χώρες του Νότου, που αντιμετωπίζουν και το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έστειλε μηνύματα στο Βερολίνο, δηλώνοντας πως «δεν πρόκειται η Ελλάδα να επωμιστεί δυσανάλογα βάρη», τονίζοντας ότι «αν δεν μπορούμε να περιορίσουμε τον αριθμό των ανθρώπων που περνούν τα σύνορα, δεν θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα των δευτερογενών ροών».
Η Ελλάδα αντιμετώπισε με επιτυχία την εργαλειοποίηση του Μεταναστευτικού από τον Ερντογάν και απέτρεψε την υβριδική εισβολή χιλιάδων μεταναστών τον Μάρτιο του 2020. Η χώρα μας φυλάσσει τα ευρωπαϊκά σύνορα. Γι’ αυτό και είναι σημαντικό να ολοκληρωθεί ο φράχτης στον Εβρο, αλλά και να συνεχιστεί η φρούρηση των θαλάσσιων συνόρων από το Λιμενικό. Η Ευρώπη δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια και η Γερμανία και οι «δορυφόροι» της να ρίχνουν το βάρος στον Νότο. Απαιτείται άμεσα η υιοθέτηση πολιτικών που ενισχύουν τη θωράκιση των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε.
