Τα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «Εργάνη» του υπουργείου Εργασίας επιβεβαιώνουν τις μετρήσεις της Στατιστικής Αρχής για σημαντική μείωση της ανεργίας στη χώρα μας.
Σύμφωνα με την «Εργάνη», το ισοζύγιο της μισθωτής απασχόλησης στο επτάμηνο Ιανουαρίου-Ιουλίου ήταν θετικό, δηλαδή οι προσλήψεις υπερτέρησαν των αποχωρήσεων και μάλιστα κατά 270.000 θέσεις εργασίας.
Ιδιαίτερα ενθαρρυντικό στοιχείο είναι ότι στο ίδιο διάστημα του 2022 οι περισσότερες από τις προσλήψεις που έγιναν (53,7%) ήταν με συμβάσεις πλήρους απασχόλησης, παρότι τον Ιούλιο υποχώρησαν στο 47% λόγω των εποχικών αναγκών της τουριστικής περιόδου.
Η οικονομία δημιουργεί περισσότερες και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας, ενώ συνολικά η αγορά απασχόλησης χαρακτηρίζεται από έλλειψη προσωπικού και σταδιακή αύξηση των αποδοχών.
Αυτό είναι αποτέλεσμα της διαφορετικής πολιτικής που εφαρμόζει η σημερινή κυβέρνηση σε σχέση με εκείνη της προηγούμενης περιόδου ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. Η μείωση των φόρων και εισφορών για μικρομεσαίους και επαγγελματίες που έγινε πράξη τα τελευταία τρία χρόνια, η άρση των εμποδίων για επενδύσεις και η βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος, παρά τις διεθνείς αναποδιές, έχει βελτιώσει σημαντικά και τις συνθήκες στην αγορά εργασίας. Ταυτόχρονα έχουν ληφθεί μέτρα κατά της ανασφάλιστης εργασίας, ενώ δόθηκαν κίνητρα στις επιχειρήσεις, όπως τα προγράμματα για το «πρώτο ένσημο» που ενθάρρυναν την πρόσληψη νέων.
Αντιθέτως επί ΣΥΡΙΖΑ είχε δημιουργηθεί η γενιά των 300 ευρώ, ενώ τότε η μερική απασχόληση κυριαρχούσε στις συμβάσεις εργασίας καθώς οι φόροι είχαν αυξηθεί στα ύψη, όπως και οι εισφορές των επιτηδευματιών.
Ευτυχώς, τώρα η κατάσταση είναι διαφορετική και αυτό είναι σημαντικό για την ελληνική οικονομία, καθώς τα σύννεφα στον διεθνή ορίζοντα πυκνώνουν και υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα λόγω του συνεχιζόμενου πολέμου και της ενεργειακής κρίσης.
Η ανεργία κινείται στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 12 ετών και κάθε νέα θέση εργασίας αποτελεί μία μεγάλη ανάσα για τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, ιδίως εάν αφορά συμβάσεις πλήρους απασχόλησης και όχι μερικής που δεν επαρκούν για την κάλυψη των στοιχειωδών αναγκών των εργαζομένων.
