ΤΑ καμπανάκια της κλιματικής κρίσης ηχούν εδώ και πολλά χρόνια. Εχουμε βιώσει καταστροφικές mega-πυρκαγιές και θηριώδεις πλημμύρες, με απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και τεράστιες ζημιές σε περιουσίες και την πρωτογενή παραγωγή. Κάποιοι, δυστυχώς, παραμένουν αρνητές αυτής της πρωτοφανούς αλλαγής στο κλίμα και υιοθετούν συνωμοσιολογικές θεωρίες.
ΤΟΣΟ η Ε.Ε. όσο και η ελληνική κυβέρνηση έχουν προχωρήσει στη λήψη μέτρων αντιμετώπισης της κλιματικής κρίσης, με στόχο τη διαρκή μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Εχουν γίνει, ήδη, σημαντικά βήματα στην παραγωγή ηλεκτρισμού με Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Ακόμα, όμως, πρέπει να γίνουν πολλά, ώστε να υπάρξει αντιστροφή της αρνητικής πορείας.
ΕΔΩ και δύο χρόνια παρατηρήθηκαν εκτεταμένα φαινόμενα ξηρασίας και λειψυδρίας σε περιοχές της Ισπανίας και της Ιταλίας. Φέτος, το φαινόμενο ξηρασίας – λειψυδρίας αρχίζει να γίνεται αισθητό και στη χώρα μας. Το σημερινό ρεπορτάζ του «Ελεύθερου Τύπου» αποκαλύπτει πως υπάρχει πρόβλημα λειψυδρίας ακόμα και στο Νευροκόπι Δράμας, μια περιοχή που είναι γνωστή πανελληνίως για τις χιονοπτώσεις και τις χαμηλές θερμοκρασίες τον χειμώνα. Αντίστοιχα προβλήματα παρατηρούνται στα περισσότερα νησιά, αλλά και σε ηπειρωτικές περιοχές με αυξημένη τουριστική κίνηση.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ, εδώ και πολλά χρόνια, ένα σημαντικό μέρος των υδάτων δεν το εκμεταλλευόμαστε σωστά, την ώρα που υπάρχουν εκτεταμένες διαρροές σε δίκτυα όπως της Αττικής, ενώ δεν έχουν δημιουργηθεί οι απαιτούμενες μονάδες αφαλάτωσης σε νησιά και παραλιακές περιοχές. Αλλωστε, το 70% των υδάτων χρησιμοποιείται στην πρωτογενή παραγωγή, ενώ μόλις το 30% σε βιομηχανική και οικιακή χρήση.
ΒΙΩΝΟΥΜΕ μια δυστοπική πραγματικότητα. Τα επόμενα χρόνια είναι αρκετά πιθανό να ελαττωθούν ακόμα περισσότερο τα αποθέματα επιφανειακών και υπόγειων υδάτων. Απαιτείται, άμεσα, ένα ολιστικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας με στροφή σε βιώσιμες μεθόδους αγροτικών καλλιεργειών με μειωμένη χρήση νερού και επενδύσεις για μονάδες αφαλάτωσης και αντικατάσταση δικτύων.
