Η απαγόρευση έκδοσης οικοδομικών αδειών στη Σαντορίνη, και μάλιστα με τη δύναμη του νόμου, φανερώνει τη βούληση της κυβέρνησης να μπει τέλος στην άναρχη δόμηση. Πρόκειται για την πρώτη φορά που η Πολιτεία επιχειρεί συντεταγμένα με διαδοχικές ρυθμίσεις και νέα ψηφιακά εργαλεία να βάλει τάξη στην οικιστική ανάπτυξη, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις υπερκορεσμένες, τουριστικά, περιοχές.
Η ανακοίνωση από τον πρωθυπουργό ότι έρχονται περιορισμοί στην εκτός σχεδίου δόμηση αποτελεί το κομβικό σημείο γύρω από το οποίο αναπτύσσονται συμπληρωματικά και, ταυτόχρονα, αυτόνομα άλλες σημαντικές μεταρρυθμίσεις. Ανάμεσά τους η αθόρυβη επανάσταση των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων, που με τη συμβολή του ΤΕΕ θα καθορίσουν τις χρήσεις γης σε όλους τους δήμους της χώρας.
Η αυθαίρετη δόμηση και οι οικιστικές υπερβολές που αναπτύχθηκαν εις το όνομα του τουρισμού έχουν πληγώσει όχι μόνο χιλιάδες μικροϊδιοκτήτες που βρίσκονται δέσμιοι ενός νομικού κυκεώνα, αλλά και το ίδιο το brand της χώρας. Οπως ορθά επεσήμανε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα υπερτουρισμού, αλλά υπερσυγκέντρωση τουριστών σε συγκεκριμένους προορισμούς. Τα περιοριστικά μέτρα που έχουν ήδη ληφθεί στη Μύκονο και τώρα στη Σαντορίνη, όπως και το φρένο στις αφίξεις των κρουαζιερόπλοιων αποτελούν μέρος του σχεδίου για την ανάπτυξη του βιώσιμου, ποιοτικού τουρισμού.
Την ίδια στιγμή, ο Νέος Οικοδομικός Κανονισμός, για τον οποίο επίκειται η τελική δικαστική απόφαση, αναδεικνύει τη σημασία που έχει η ολιστική προσέγγιση της περιβαλλοντικής διάστασης της δόμησης. Καθώς πλέον δεν αρκεί μόνο το ύψος ενός κτιρίου για να χαρακτηριστεί επιζήμιο περιβαλλοντικά, αλλά πρέπει να συνεκτιμούνται η ποιότητα των υλικών και η ενεργειακή κατανάλωση.
Η εξίσωση είναι δύσκολη, αλλά όχι άλυτη.
