Η εισήγηση του εισαγγελέα για την ενοχή του πρώην υπουργού Γ. Παπαντωνίου για το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, που αφορά στην υπογραφή το 2003 σύμβασης του Eλληνικού Δημοσίου με γαλλική εταιρία για τον εκσυγχρονισμό φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού, επαναφέρει με επιτακτικό τρόπο το θέμα της ταχύτητας απονομής της Δικαιοσύνης στη χώρα μας.
Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι πρόκειται για την πρωτόδικη δίκη, η οποία διεξάγεται είκοσι και πλέον χρόνια μετά, για ένα ζήτημα δημοσίου συμφέροντος και που μάλιστα διακόπηκε χθες για να επαναρχίσει στις 10 Σεπτεμβρίου.
Η κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια έχει ψηφίσει νόμους για την επιτάχυνση της απονομής Δικαιοσύνης και είναι γεγονός ότι έχουν γίνει βήματα προς την κατεύθυνση αυτή με τον νέο δικαστικό χάρτη, τα ειρηνοδικεία κ.λπ. Υπάρχουν όμως ακόμα μεγάλες καθυστερήσεις στην εκδίκαση των υποθέσεων, όχι μόνο σε αυτές που άπτονται του δημοσίου συμφέροντος, αλλά και στα ποινικά δικαστήρια, όπου είναι δεκάδες οι περιπτώσεις που εγκληματίες αφήνονται ελεύθεροι γιατί παρήλθε ο χρόνος που θα έπρεπε να έχει εκδικαστεί η υπόθεσή τους. Αλλά ακόμα και σε επίπεδο Διοικητικής Δικαιοσύνης και Ανωτάτων Ακυρωτικών Δικαστηρίων, στην Ελλάδα ο χρόνος έκδοσης αποφάσεων μπορεί να ξεπερνά και τα τέσσερα χρόνια, ενώ στην Ευρώπη είναι κάτω των εννέα μηνών, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα.
Είναι πολύ καλά τα νομοθετήματα και αναγκαίες οι μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες, αλλά, δυστυχώς, υπάρχει μια πραγματικότητα με τις καθυστερήσεις στην απονομή Δικαιοσύνης που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί πιο αποτελεσματικά. Ολο αυτό το πρόβλημα των δυσλειτουργιών έχει αρνητικές συνέπειες για το κράτος, την κοινωνία, την οικονομία και τη χώρα γενικότερα. Για αυτό θα πρέπει οπωσδήποτε το υπουργείο Δικαιοσύνης και οι δικαστικές αρχές να συνεργαστούν για να επιλύσουν αυτή την παθογένεια να τελεσιδικεί μια απόφαση μετά από χρόνια ή και δεκαετίες.
