Καθώς η χώρα μπαίνει στην τελική φάση προς τις εκλογές του Μαΐου, διαπιστώνουμε ότι βρισκόμαστε παράλληλα σε μία περίοδο κατά την οποία έχουμε μπροστά μας μεγάλες προκλήσεις και δυσκολίες σε διεθνές επίπεδο. Υπάρχει αναστάτωση στις αγορές και ανησυχία για την ευστάθεια τραπεζικών κολοσσών της Δύσης, όπως της Γερμανίας και της Ελβετίας.
Η ελληνική οικονομία διατηρεί τη δυναμική της και σύμφωνα με νεότερες εκτιμήσεις του υπουργείου Οικονομικών, ο ρυθμός ανάπτυξης θα περάσει σε 2,3%, από 1,8% που προέβλεπε ο Προϋπολογισμός, και τα μηνύματα είναι θετικά από τις πρώτες κιόλας εβδομάδες της τουριστικής περιόδου. Η πολιτική σταθερότητα είναι ένα στοιχείο που επιζητά η οικονομία, καθώς σχετίζεται με τις επενδύσεις, τις επιχειρηματικές πρωτοβουλίες και τη λειτουργία της αγοράς.
Στο πλαίσιο αυτό, είναι πραγματικά ακατανόητη και πολιτικά η στάση του Ν. Ανδρουλάκη, ο οποίος δηλώνει ότι δεν θα δεχθεί ως πρωθυπουργό ούτε τον Κυρ. Μητσοτάκη ούτε τον Αλ. Τσίπρα. Ουσιαστικά, δηλαδή, δεν επιθυμεί την παραμονή Μητσοτάκη στο Μέγαρο Μαξίμου, καθώς όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η Νέα Δημοκρατία θα κερδίσει τις εκλογές. Ο ίδιος, ταυτόχρονα, δεν αποκαλύπτει ποιον πρωθυπουργό επιθυμεί, λέγοντας απλώς ότι πρέπει να είναι πολιτικό πρόσωπο.
Οι πολίτες θέλουν καθαρές θέσεις και η σιωπηλή πλειοψηφία επιθυμεί κοινωνική ηρεμία και οικονομική σταθερότητα με μία ισχυρή κυβέρνηση. Η Νέα Δημοκρατία ζητά την αυτοδυναμία στις δεύτερες κάλπες, προκειμένου η χώρα να συνεχίσει την πορεία σύγκλισης με την υπόλοιπη Ευρώπη εν αναμονή και της επενδυτικής βαθμίδας.
Οι ασαφείς θέσεις Ανδρουλάκη υποδηλώνουν την ιδεολογική και πολιτική σύγχυση του ΠΑΣΟΚ και ουσιαστικά θα ωθήσουν τους ψηφοφόρους του Κέντρου προς την πολιτική δύναμη που μπορεί να εγγυηθεί τη σταθερότητα και την οικονομική ανάπτυξη
