Χθες ορκίστηκαν οι 300 νέοι βουλευτές σε ένα οκτακομματικό πλέον Κοινοβούλιο, που περιλαμβάνει ετερόκλητες πολιτικές δυνάμεις και ακραίες φωνές, και αυτό που μένει να δούμε είναι πώς θα λειτουργήσει. Ομως η Δημοκρατία έχει τους θεσμούς και τη δύναμη για να αντιμετωπίσει πολιτικά και κοινοβουλευτικά οποιονδήποτε επιχειρήσει να παραβιάσει τους κανόνες της.
Το νέο Κοινοβούλιο έχει μπροστά του ένα βασικό ορόσημο, μια ειδική αποστολή: να προετοιμάσει τις αλλαγές του συντάγματος που θα αποφασιστούν από την επόμενη Βουλή. Το 2025 θα ξεκινήσει η διαδικασία εξέτασης των άρθρων που μπορούν να αναθεωρηθούν. Η διαδικασία, για να είναι γόνιμη, απαιτεί ευρύτερες συναινέσεις. Για αυτό και ο νομοθέτης προβλέπει ότι για να εγκριθεί οποιαδήποτε αλλαγή απαιτούνται 180 ψήφοι συν 151 στη μεθεπόμενη Βουλή ή αντιστρόφως.
Ενα από βασικά ζητήματα αφορά την αλλαγή του άρθρου 16 για την Παιδεία, ώστε να μπορεί να επιτραπεί η λειτουργία και μη κρατικών πανεπιστημίων. Το 2007, σε εκείνη τη διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης, το ΠΑΣΟΚ δείλιασε και ο τότε πρόεδρός του, Γιώργος Παπανδρέου, που αρχικά εμφανιζόταν θετικός, τελικά υπαναχώρησε, με αποτέλεσμα να χαθεί μια μεγάλη ευκαιρία. Αντιθέτως, την αξιοποίησε καλύτερα η Κύπρος, που μετατράπηκε σε ένα εκπαιδευτικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής. Ελπίζουμε ότι οι συνθήκες είναι τώρα πιο ώριμες ώστε να εξευρεθούν οι απαιτούμενες πλειοψηφίες.
Αλλαγές χρειάζονται και σε ό,τι αφορά την οργάνωση του κράτους. Το βέβαιο είναι ότι η Βουλή δεν μπορεί να διολισθήσει ξανά σε λαϊκισμούς ή τακτικισμούς του παρελθόντος. Ο έλεγχος της κυβέρνησης από το Κοινοβούλιο είναι βασική αποστολή των 300 μελών του, αλλά ταυτόχρονα θα πρέπει να προχωρήσει με τον καλύτερο τρόπο η διαδικασία αναθεώρησης του συντάγματος, που οριστικά θα γίνει από την επόμενη Βουλή.
