Οι τελευταίες καταγγελίες για πράξεις κακοποίησης παιδιών σε κοινωνικές δομές έχουν συγκλονίσει την κοινή γνώμη. Βεβαίως, η Δικαιοσύνη είναι αυτή που θα πρέπει να κρίνει τι τελικά ισχύει από όσα έχουν ειπωθεί, εάν δηλαδή οι μαρτυρίες είναι αληθείς και σε ποιο εύρος έχουν γίνει όλα όσα φρικιαστικά περιγράφονται.
Είναι σαφές όμως ότι για πρώτη φορά η Πολιτεία επιχειρεί να βάλει κανόνες στις δομές που προσφέρουν κοινωνικές υπηρεσίες. Κι αυτό, παρά το γεγονός πως όταν η αρμόδια υφυπουργός Πρόνοιας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Δόμνα Μιχαηλίδου εξήγγειλε ότι θα θεσπιστούν κανόνες, η αντιπολίτευση και διάφοροι δικαιωματιστές, αντί να επικροτήσουν την κυβερνητική θεσμική πρωτοβουλία, έσπευσαν να την κατηγορήσουν ότι προσπαθεί να χειραγωγήσει και να ποδηγετήσει την ανεξαρτησία των προνοιακών μονάδων.
Οι κανόνες στη λειτουργία όλων αυτών των δομών θα πρέπει να είναι καθορισμένοι με σαφήνεια, αλλά και να εφαρμόζονται. Για αυτό και είναι επίσης επιβεβλημένο να υπάρχει μια ουσιαστική εποπτεία από πλευράς Πολιτείας, που μπορεί να ασκείται με ετήσιους ελέγχους ή με ετήσιες επιθεωρήσεις που θα περιλαμβάνουν ακόμα και συζητήσεις με τους ωφελούμενους, παιδιά και εφήβους, που φιλοξενούνται σε όλες τις δομές, σχετικά με τις υπηρεσίες που παρέχουν και προσφέρονται σε αυτούς.
Είναι γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα η κοινωνία συνταράσσεται από αποκαλύψεις για εγκληματικές πράξεις και ακραία περιστατικά που προκαλούν αποτροπιασμό. Για το λόγο αυτόν, απαιτείται όχι μόνο πλήρης διερεύνηση των σοβαρών καταγγελιών από τις αρμόδιες ελεγκτικές, διωκτικές και δικαστικές αρχές, αλλά και μια επανεξέταση των αξιών και αναμόρφωση των μονάδων μέσα από ένα θεσμικό πλαίσιο που θα οδηγεί σε ενίσχυση των κοινωνικών δομών, αλλά με ελέγχους, ώστε να μην υπάρχει πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη τέτοιου είδους φαινομένων.
