Τα πρώτα στοιχεία της Eurostat για τον πληθωρισμό στην Ευρώπη τον Σεπτέμβριο που δημοσιοποιήθηκαν χθες δείχνουν ότι οι τιμές καταναλωτή καταγράφουν νέο ιστορικό υψηλό 10% για το σύνολο της ευρωζώνης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Ελλάδα το ποσοστό βρίσκεται πάνω από 12%, όπως και στο Βέλγιο, ενώ στην Ολλανδία υπερβαίνει το 17%. Επιπλέον, στη Γερμανία, απαντάται ο υψηλότερος πληθωρισμός από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πάνω από 10,9%, και στις χώρες της Βαλτικής φθάνει ως το 24%.
Κι όμως, για όλα αυτά, που οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στο διαρκώς αυξανόμενο ενεργειακό κόστος, η Ευρώπη δεν τολμά ακόμα να πάρει δραστικά μέτρα. Και μάλιστα, είναι αξιοσημείωτο ότι σε αυτό αντιδρούν χώρες όπως η Γερμανία ή η Ολλανδία, θεωρώντας προφανώς ότι έχουν τα αποθέματα και την οικονομική δυνατότητα για να αντιμετωπίσουν την ενεργειακή κρίση καλύτερα σε σχέση με άλλες χώρες.
Σε αυτή την πρωτοφανή κρίση είναι βέβαιο ότι η ενότητα της Ευρώπης θα δοκιμαστεί. Και αν δεν υπάρξει ενιαία αντιμετώπιση, τότε και τα προβλήματα θα μεγαλώσουν και η κοινωνική δυσαρέσκεια θα αυξηθεί, αλλά τελικά και το κόστος θα είναι πολλαπλάσιο από αυτό των μέτρων που θα πάρει η Ευρωπαϊκή Ενωση.
Χθες, στο συμβούλιο των υπουργών Ενέργειας, αποφασίστηκε η λήψη μιας πρώτης δέσμης μέτρων, όμως αυτά δεν είναι αρκετά για να αντιμετωπιστούν οι τεράστιες δυσκολίες. Το πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου που προτείνουν 15 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, συναντά τη σθεναρή αντίσταση της Κομισιόν και χωρών όπως η Γερμανία.
Τα περιθώρια, ωστόσο, στενεύουν και για αυτό θα πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα που θα έχουν όμως ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά και δεν θα είναι προσαρμοσμένα στις ανάγκες μίας ή λίγων χωρών. Η ακρίβεια είναι κοινό πρόβλημα και απαιτεί ενιαίες λύσεις.
