Η στεγαστική κρίση και η εκτόξευση των ενοικίων αφορά όλη την Ευρώπη και όχι μόνο την Ελλάδα. Εκτιμάται ότι πολλοί Ευρωπαίοι πολίτες δαπανούν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους σε έξοδα στέγασης, κάτι που δυσκολεύει όχι μόνο τα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα, αλλά και τη μεσαία τάξη και τις νέες γενιές.
Σύμφωνα, μάλιστα, με κοινοτικά στοιχεία, μεταξύ 2015 και 2023 οι μέσες τιμές κατοικιών στην Ε.Ε. αυξήθηκαν κατά 48%, ενώ 1,3 εκατ. Ευρωπαίοι (συμπεριλαμβανομένων 400.000 παιδιών) βίωναν έλλειψη στέγης το 2024.
Ολοι θυμούνται τις θυελλώδεις διαμαρτυρίες των Ισπανών, όταν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για τα ακριβά ενοίκια, την έλλειψη οικονομικά προσιτών κατοικιών και τον υπερτουρισμό, που καλύπτεται με βραχυχρόνιες μισθώσεις. Το πρόβλημα έχει γίνει αντιληπτό από τις Βρυξέλλες, οι οποίες τώρα προχωρούν σε μέτρα που βρίσκονται στη λογική των μέτρων που εφαρμόζει η ελληνική κυβέρνηση.
Δηλαδή, στη λήψη περιοριστικών μέτρων για τη συγκράτηση των νέων βραχυχρόνιων μισθώσεων και τη στήριξη των ενοικιαστών. Ζητούμενο είναι να αυξηθούν σημαντικά οι δημόσιες επενδύσεις με τη συνδρομή του Κοινοτικού Προϋπολογισμού, αλλά και να χαλαρώσουν οι κανόνες κρατικών ενισχύσεων, έτσι ώστε να μπορούν τα κράτη να επιδοτούν επενδύσεις για στέγαση.
Η ελληνική κυβέρνηση είναι από τις πρώτες που αντιλήφθηκαν άμεσα το πρόβλημα και έχει προχωρήσει στην κατάρτιση ενός εθνικού σχεδίου. Τον Νοέμβριο θα επιστραφεί ένα ενοίκιο στους ενοικιαστές, ενώ ήδη έχουν αποδώσει τα πρώτα αποτελέσματα οι περιορισμοί που τέθηκαν στις βραχυχρόνιες μισθώσεις στις κορεσμένες περιοχές της Αθήνας και παίρνουν τώρα σειρά άλλοι δημοφιλείς τουριστικοί προορισμοί. Παράλληλα, υλοποιούνται ή δρομολογούνται προγράμματα όπως η κοινωνική αντιπαροχή.
