Οι κάλπες της 21ης Μαΐου είναι ιδιαίτερα κρίσιμες για τη συνέχιση της πορείας της Ελλάδας προς τα μπροστά. Και με δεδομένο ότι τα επόμενα χρόνια η χώρα θα πρέπει να παραμείνει εντός του πλαισίου των δημοσιονομικών κανόνων, είναι εξαιρετικά σημαντικό να γνωρίζει ο ελληνικός λαός την πραγματική δημοσιονομική κατάσταση της χώρας και τις δημοσιονομικές επιπτώσεις των προγραμμάτων των κομμάτων. Για να κάνει τις απαραίτητες συγκρίσεις και να επιλέξει πού θα δώσει την ψήφο του.
Απέναντι, λοιπόν, σε ένα πραγματικά κοστολογημένο πρόγραμμα που έχει παρουσιάσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, και το οποίο δεν διαταράσσει τη δημοσιονομική σταθερότητα, ο Αλ. Τσίπρας επανέρχεται με ένα πρόγραμμα τύπου Θεσσαλονίκης, όταν μοίραζε ανέξοδες υποσχέσεις, που ουδέποτε, βεβαίως, υλοποίησε, και ακόμα χειρότερα τώρα.
Το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας είναι σε απόλυτη συμφωνία με τους στόχους που έχουν τεθεί στο Πρόγραμμα Σταθερότητας που υποβλήθηκε πριν από μερικές ημέρες στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενώ το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ υπολογίζεται ότι, εφόσον εφαρμοζόταν, θα κόστιζε περίπου 20 δισ. ευρώ το χρόνο, δηλαδή 80 δισ. ευρώ σε προοπτική τετραετίας, σύμφωνα με μια συγκριτική και τεκμηριωμένη κοστολόγηση που έκανε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Θ. Σκυλακάκης.
Οταν ο κ. Τσίπρας λέει ότι μέσα σε 50 ημέρες θα μειώσει τους φόρους, τους οποίους έχει αυξήσει ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι θα μειώσει τον ΦΠΑ, θα χορηγήσει αυξήσεις στους συνταξιούχους και θα επαναφέρει τη 13η σύνταξη, όλα αυτά είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα οδηγούσαν άμεσα σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό, πριν καν συμπληρωθούν οι 50 ημέρες, ενώ οι αγορές θα τιμωρούσαν την Ελλάδα για υποτροπή σε δημοσιονομικές πρακτικές που οδήγησαν στη χρεοκοπία.
Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι παντελώς εξωπραγματικό και συνιστά όχι «αυταπάτη», όπως είχε χαρακτηρίσει εκ των υστέρων ο Αλ. Τσίπρας το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, αλλά προεκλογική απάτη, αφού δεν έχουν κάνει ούτε τις απλές αριθμητικές πράξεις που απαιτούνται για τη στοιχειώδη ποσοτικοποίησή του.
