Η πολιτική και οικονομική περιπέτεια που ζει η Μεγάλη Βρετανία τα τελευταία δέκα χρόνια είναι η πιο τρανταχτή απόδειξη των επιπτώσεων του λαϊκισμού.
Το μοιραίο δημοψήφισμα του 2016 οδήγησε στο Brexit, με τις ακραίες φωνές τύπου Φάρατζ να επικρατούν στη δημόσια σφαίρα. Ο απολογισμός σε όλα τα επίπεδα είναι αρνητικός για τη βρετανική κοινωνία, αφού το διαζύγιο με τις Βρυξέλες ούτε την οικονομία βοήθησε ούτε το δημόσιο σύστημα υγείας, ενώ ο Κιρ Στάρμερ είναι ο έκτος πρωθυπουργός που εγκαταλείπει την Ντάουνινγκ Στριτ.
Και όμως, υπάρχουν ακόμα και σήμερα πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα που υπερηφανεύονται για το αλήστου μνήμης δημοψήφισμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς, βέβαια, να τολμούν να ομολογήσουν τι θα συνέβαινε στη χώρα, αν το Grexit γινόταν πραγματικότητα. Η Ελλάδα θα έμπαινε σε έναν πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό κυκεώνα, με συνέπειες μη αναστρέψιμες.
Ο ελληνικός λαός πάλεψε σκληρά για να βγει από το Μνημόνιο και να αφήσει πίσω του τις ταραγμένες εποχές. Από το 2019, η ισχυρή, σταθερή κυβέρνηση της Ν.Δ. κατάφερε να αποκαταστήσει τις οικονομικές πληγές και να ανακτήσει την αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό. Και στις κρίσιμες στιγμές που ήρθαν, όπως ήταν η πανδημία, η μεταναστευτική κρίση, ο πόλεμος στην Ουκρανία και τώρα στο Ιράν, είχε το προνόμιο της πολιτικής σταθερότητας.
