«Σαφείς ενδείξεις πειθαρχικής ευθύνης» για αστυνομικούς, που εκτέλεσαν καθήκοντα κατά το διάστημα κράτησης του 37χρονου Πακιστανού, Μοχάμεντ Καμράν Ασίκ στο ΑΤ Αγίου Παντελεήμονα, όπου βρέθηκε νεκρός στις 21 Σεπτεμβρίου 2024, εντόπισε ο Συνήγορος του Πολίτη.
Μάλιστα, στο πόρισμά του καταγράφει και διαπιστώσεις πολλαπλών πλημμελειών, κατά τη διάρκεια της οκταήμερης κράτησης του θύματος στα αστυνομικά τμήματα της Αθήνας, οι οποίες διευρύνουν τον κύκλο αναζήτησης επιμέρους πειθαρχικών ευθυνών και επιφυλάσσουν στη διερεύνηση του ρατσιστικού κινήτρου διακριτή θέση στην υπόθεση.
Ο 37χρονος πατέρας τριών παιδιών, ο οποίος ζούσε νόμιμα στην Ελλάδα για δύο δεκαετίες εργαζόμενος ως διανομέας και εργάτης, υπέστη διαδοχικές προσαγωγές και συλλήψεις από διάφορα αστυνομικά τμήματα (Ομόνοιας, Πατησίων, Γαλατσίου και Αγίου Παντελεήμονα) από τις 13 Σεπτεμβρίου έως την ημέρα του θανάτου του, με μοναδική εξαίρεση ένα κενό μόλις μίας ώρας κατά το οποίο είχε αφεθεί ελεύθερος. Η Ανεξάρτητη Αρχή, έχοντας διενεργήσει εκτεταμένη έρευνα και μελέτη του αποδεικτικού υλικού από πέντε αστυνομικά τμήματα, κατέληξε σε εξαιρετικά επιβαρυντικά συμπεράσματα για τη στάση των κρατικών οργάνων. Στο πόρισμα σημειώνεται ρητά ότι τεκμηριώνονται ευθύνες «λόγω παράλειψης της ιδιαίτερης νομικής υποχρέωσης που είχαν οι αστυνομικοί αυτοί να προστατεύσουν την αξιοπρέπεια, τη σωματική ακεραιότητα, την υγεία όταν αυτή επιδεινώθηκε και εν τέλει τη ζωή του κρατουμένου». Η Αρχή στηλιτεύει τη συμπεριφορά των συγκεκριμένων αστυνομικών, υπογραμμίζοντας πως «δεν επέδειξαν την απαιτούμενη προσοχή και άφησαν αυτόν αβοήθητο στον προσωρινό χώρο κράτησης, με αποτέλεσμα να επέλθει ο θάνατός του στο χρόνο, στον τόπο και με τον τρόπο που επήλθε». Η διαπίστωση έρχεται σε πλήρη συνάρτηση με τα σοκαριστικά ιατροδικαστικά ευρήματα, τα οποία έδειξαν ότι το σώμα του θύματος έφερε δεκάδες τραύματα και μώλωπες από αμβλύ όργανο, τα οποία προκλήθηκαν σε διαφορετικούς χρόνους. Αν και η επίσημη αιτία θανάτου ήταν η ισχαιμική νόσος του μυοκαρδίου, ο άγριος ξυλοδαρμός και το ακραίο σωματικό στρες φέρονται να λειτούργησαν ως καταλύτες για την ανακοπή.
Το πόρισμα προχωρά ακόμη περισσότερο, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τη βία που ασκήθηκε και σε προηγούμενους σταθμούς κράτησης, αναφέροντας ότι «προέκυψαν βάσιμες ενδείξεις ότι μέρος αυτών (των κακώσεων) επήλθαν κατά τη διάρκεια της κράτησής του και σε προηγούμενα αστυνομικά τμήματα».
