Μετά από σχεδόν δύο χρόνια δύσκολης μάχης και συνεχών νοσηλειών, η μικρή Κατερίνα κατάφερε να σταθεί ξανά στα πόδια της. Αναρρώνοντας πλέον δίπλα στην οικογένειά της, στέλνει το δικό της μήνυμα αγάπης: εύχεται υγεία και δύναμη σε όλα τα παιδιά του κόσμου.

Η πορεία μέχρι τη σωτηρία της δεν ήταν εύκολη. Η πρώτη μεταμόσχευση, με δότη τον αδελφό της, δεν είχε επιτυχία, με αποτέλεσμα η αγωνία της οικογένειας να κορυφωθεί. Παρά τις εκτεταμένες προσπάθειες αναζήτησης συμβατού δότη σε διεθνείς δεξαμενές, που αριθμούν δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους, δεν βρέθηκε κατάλληλο ταίριασμα.

Τελικά, οι γιατροί αποφάσισαν να προχωρήσουν σε μια δύσκολη επιλογή, βασιζόμενοι στον πατέρα της. Παρότι δεν πληρούσε πλήρως τα κριτήρια συμβατότητας, η μεταμόσχευση πραγματοποιήθηκε και αποδείχθηκε σωτήρια.

Ο ίδιος περιγράφει τη στιγμή ως το «φιλί της ζωής» προς την κόρη του, ενώ η μητέρα τονίζει πως, παρά τις δυσκολίες και τις απογοητεύσεις, δεν έχασε ποτέ την πίστη της ότι το παιδί της θα τα καταφέρει.

«Είχαν αρχίσει οι μέρες να πλησιάζουν, οπότε λέω “τ’ αφήνω πάνω σου Χριστέ μου” και μπήκε ο γιατρός μέσα και μου λέει “τα λευκά είναι 120″. Έδωσα δώρο ζωής, ναι το φιλί ζωής…”, λέει ο κ. Ηλίας, πατέρας της 11χρονης.

«Η πρώτη μεταμόσχευση απέτυχε με τον γιο μου και τότε μπήκε στο προσκήνιο ο πατέρας, ήταν τελείως διαφορετικό το γονίδιό του. Ο άντρας μου συνεχώς προσευχόταν», προσθέτει με τη σειρά της η μαμά του κοριτσιού.

Η μικρή νοσηλεύτηκε για μεγάλο διάστημα και σε εξειδικευμένο παιδιατρικό νοσοκομείο στο Βατικανό, όπου δόθηκε η τελική και καθοριστική μάχη για τη ζωή της.

«Ηλικιακά δεν ταίριαζα, βγήκε το γονιδίωμα 6 στα 10 και ο μυελός ότι ταιριάζει ώστε να δουλέψει ο μυελός της Κατερίνας και αυτό ήταν θαύμα», υπογραμμίζει ο περιχαρής μπαμπάς.

«Σε 40 εκατομμύρια δεν βρέθηκε κανείς και όταν ήρθαμε στο εξειδικευμένο νοσοκομείο στο Βατικανό με τη λοίμωξη πάλι δεν βρέθηκε δότης… Όλοι βοηθήσανε, ό,τι μπορείτε να φανταστείτε σε πηγή το εξαντλήσαμε και δεν βρέθηκε τίποτα. Ποτέ δεν πίστεψα ότι θα χάσω το παιδί μου», καταλήγει η μητέρα της.